ԿԱՐՃ ԼՈՒՐԵՐ

Սիրային կախվածություն

28.01.2018 15:53 ՀԱՆՐՈՒԹՅՈՒՆ
Սիրային կախվածություն

Մեր իրականության մեջ բազմաթիվ դեպքեր կան, երբ զույգերն առանց միմյանց չեն կարող ապրել, սակայն, միասին լինելով հանդերձ, չգիտեն՝ ինչ է իրական երջանկությունը: Իրար հակասող հասկացություններ, որոնք իրենց տրամաբանական պատճառն ունեն: Պատճառն այն է, որ նման հարաբերություններում, սիրո փոխարեն, գերակշռում է կախվածությունն անձից: Դա նշանակում է, որ մենք այս պահին ոչ թե սիրում ենք, այլ ուղղակի սովորել ենք այդ մարդու ներկայությանը:

Այս լուսանկարը կպատմի՝ ինչպիսին եք սիրային հարաբերություններում

Փորձենք հասկանալ անձի հոգեբանական մեխանիզմները՝ ով ունի սիրային կախվածություն:

Դիմացինին կորցնելու վախը հետապնդում է նրանց, ովքեր դեռ չունեն ինքնաճանաչում: Սիրային կախվածությունը բաց չի թողնում այն մարդուն, ով քեզնից ավելի կարևոր անհատականություն է:

Առհասարակ, մարդկանց մեծամասնությունը փնտրում է իր երկրորդ կեսին, քանի որ իրեն չի համարում ամբողջություն: Նա փնտրում է կայացած և ինքնաստեղծ մեկի, ով ունի առավելություններ, ում հետևում կարելի է թաքնվել, և, միաժամանակ, լինել նրա երկրորդ կեսը: Հենց այդ ժամանակ էլ առաջ է գալիս սիրային կախվածությունը:

Ինքնահաստատված մարդիկ միշտ կյանքի ուղեկից են փնտրում, ով չի ընկալվում՝ որպես կյանքի իմաստ:

Փորձենք հասկանալ՝ ո՞րն է ամուսնական զույգերի իրական երջանկության և փոխհասկացվածության գաղտնիքը: Որպես կանոն, ամուսնական զույգերի մոտ լիարժեքություն, իրական սիրով համակվածություն, փոխհարաբերություններում երկկողմանի բավարարվածություն դրսևորվում է այն ժամանակ, երբ նրանցից յուրաքանչյուրն իր հերթին՝ հանդիսանում է անձ, ով հոգեբանորեն հասուն է, սեփական պահանջները գիտակցող, դրանք ինքնուրույն իրականացնող, ինքն իրեն գնահատող և կողակցին վստահող: Նման մարդիկ գիտակցաբար են կատարում ընտրություն և պատրաստ են լինում ամբողջ կյանքում պատասխանատվություն կրել դրա համար: Եթե առավել հակիրճ մեկնաբանենք, ապա նման մարդիկ արդեն իսկ երջանիկ են և պատրաստ են կիսել իրենց երջանկությունը կյանքի ուղեկցի հետ:

Այնուամենայնիվ, նման գիտակցական կյանք վարելուն զուգահեռ՝ շատերն իրենց հոգում ցանկանում են հեքիաթային կերպով հանդիպել իրենց ընտրյալին, ով կփրկի իրենց ինչ-որ չարագործից: Նման երևակայական իրականության սպասումը ծիլեր է առնում վաղ մանկությունից: Նրանք երեխաներ են, ովքեր այդպես էլ մանկության տարիներին չեն ստացել մոր կողմից անհատույց սեր, և նրանց սիրել են հստակ ինչ-որ բանի համար:

Նրանց արգելել են արտահայտել հույզերն ու պահանջները, թույլ չեն տվել ինքնուրույն բացահայտել աշխարհը, հնարավորություն ունենալ սխալվելու, գործել իրենց հնարավորությունների սահմաններում: Սա մանկական հասակում ստացած անառողջ սերն է, իսկ ահա առողջ ծնողական սերը համարժեք է ապահովության զգացողությանը, այն առաջացնում է վստահություն շրջապատի նատմամբ, նպաստում է երեխայի ակտիվությանը, նրա ուսուցմանը, սեփական հնարավորությունների գիտակցմանը և ինքնավստահությանը: Նման երեխաները, մեծանալով, լինում են հասուն, ամբողջական անհատ, ով լիիրավ արտահայտում է սեփական պահանջները, զգացմունքները և հույզերը:

Թեստ. ընտրեք սրտերից մեկն ու իմացեք՝ ինչպիսին եք սիրային հարաբերություններում

Որպես կանոն, այն անձինք, ովքեր դեռ մանկուց հնարավորություն չեն ունեցել արտահայտել սեփական մտքերն ու զգացողությունները, չեն արժևորում նաև դիմացինի նման պահանջների իրականացման կարևորությունը: Հետևաբար՝ նաև իրենց կողակցի, ում նրանք ընտրել են: Իրականում այն զգացումներն ու վերաբերմունքը, որ ծնողներից չեն ստացել, սիրային կախվածություն ունեցող անձինք փորձում և պահանջում են ստանալ ամուսնուց կամ կնոջից:

Հարց է առաջանում. ինչպե՞ս հաղթահարել անձնային նման դրսևորումները և ամուսնական փոխհարաբերություններում հասնել հասուն, տրամադրող ներդաշնակության:

Նախ և առաջ՝ պետք է հնարավորություն տալ ինքդ քեզ, լինել սեփական տեսակին հավատարիմ, գիտակցել քո լինելիության արժեքն ու իմաստը: Այսինքն՝ վերագտնել և լրացնել այն բացը, որը ձևավորվել է մանկության տարիներին: Եթե ավելի կոնկրետ նկարագրենք, հասուն անձը, ով պատրաստ է իրական սիրո, ամենաառաջինը կգիտակցի սեփական զգացմունքները, պահանջմունքները, հնարավորությունները, ունակությունները, ուժեղ և թույլ կողմերը: Նման մարդիկ ունենում են իրական և ամուր ինքնագնահատական: Երկրորդ քայլն այն է, որ հուզականորեն լիարժեք անձը ստանձնում է սեփական արարքների համար՝ մասնակի, և կյանքի համար՝ ամբողջական պատասխանատվություն:

Նա հասկանում և բնական է համարում սխալական լինելը և դրականորեն է վերաբերվում ինքն իրեն: Ինչպես նաև՝ անձին հասունություն է բերում ինքնազարգացումը, ինչը հանգեցնում է սեփական ունակությունների բացահայտմանը, հնարավորությունների իրականացմանը, սեփական արժեքների գիտակցմանը և կյանքում սեփական տեղը վերագտնելուն:

Այս ամենը մարդուն իրավունք է տալիս վստահել ներքին ուժին և ձայնին, վստահել սեփական ցանկություններին և պահանջմունքներին, ուղղել սեփական կենսական ակտիվությունն այդ ամենն իրականացնելուն: Հնարավորություն է տալիս գործել սեփական հետաքրքրություններին համապատասխան, դառնալ ինքն իր հրաշագործը: Չէ՞ որ երջանիկ մարդը ոչ միայն ապրում է ամբողջական և հետաքրքիր կյանք, այլև ունակ է կիսել այդ երջանկությունն իր սիրելիի հետ:

 

КОМСОМОЛЬСКАЯ ПРАВДА