Հանդիպման յուրահատկությունն այն էր, որ այն ունեցավ հրապարակային մաս. Երեք նախագահների հանդիպման հետքերով Լինում են պահեր, երբ ուզում եմ քեզ մի բան պատմել ու լսել՝ ինչ կասես Իրականացված կապիկ-շոուն ցույց է տալիս, որ այսօրվա ընդդիմությունը չի գործում. Արթուր Ֆարմանյան Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ Գերմանիան հրաժարվել է Լեհաստանով տանկային շարասյուներ տեղաշարժելուց Լավրովը կասկածի տակ դրեց Գերմանիայի և Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարների ադեկտվատությունը Զելենսկի. ԱՄՆ-ն Ուկրաինային չի փոխանցում նույնիսկ Եվրոպայի կողմից վճարված Patriot հրթիռները

Զարմացած

Արխիվ 12-16

Թեեւ շոգերը նոր-նոր են սկսվում, սակայն զարմանալիորեն որոշ քաղաքական եւ քաղաքականամերձ դեմքերի ուղեղներն արդեն հալվում են: Երբեմն տպավորություն ենք ստանում, որ նրանց գանգատուփերը լցված են ոչ թե ուղեղային գորշ զ անգվածով, այլ անորակ պաղպաղակով: Ահավասիկ` ՏԻԳՐԱՆ ԽԶՄԱԼՅԱՆԸ ոչ ավել, ոչ պակաս, իրեն եւ իր նմաններին համեմատում է Քրիստոսի հետ. «Սփյուռքահայ ընկերս, ազնվագույն եւ ազգանվեր մի մարդ, գրեց ինձ դառնությամբ` «Ի՞նչ ազգ ենք մենք` միայն փողի, հացի, լույսի հարցով ենք հավաքվում, իսկ անկախության կորստի, ազատագրման կոչերին գրեթե անհաղորդ ենք մնում: Երեւի, եթե Քրիստոսը վաղը Երեւան գա իր քարոզով` հազիվ թե մի տասը մարդ կհավաքվի նրան լսելու, հետո էլ ոստիկանները կձերբակալեն…» Ընկերս ճիշտ է, իհարկե, բայց նրա բերված օրինակն իր մեջ պարունակում է իր իսկ հարցի պատասխանն ու խորհուրդը:

Քրիստոսի քարոզը լսելու համար երկու հազար տարի առաջ հենց մի տասը մարդ էլ հավաքվել էր, նրանցից մեկը դավաճան, մյուսը պոռնիկ, երրորդն էլ աքլորի առաջին կանչից առաջ հասցրեց երեք անգամ ուրանալ: Ամբոխներ հավաքելու համար Քրիստոսը ստիպված եղավ հինգ հացով հինգ հազար մարդ կերակրել, ջուրը գինի դարձնել, ցանցերը ձկներով լցնել:Մարդիկ գրեթե չեն փոխվել: Միգուցե իսկապե՞ս ժողովրդին առաջնորդելու համար պետք է սկզբից հացն ու ձուկն ապահովել, կամ հոսանքի ու տրանսպորտի գների իջեցումը: Քաղաքական շարժումներին արժե այդ մասին մտածել եւ չսպասել, երբ ազատության ու ժողովրդավարության հորդորներին արձագանքեն կիսասոված ստրուկները: Ի վերջո, Քրիստոսին խաչեցին բաց եւ ժողովրդավարական քվեարկության արդյունքում…»: Դե, այդտեղ մեկնաբանելու բան էլ չկա, մնում է ընթերցողին ընդամենը տեղյակ պահել, որ այն, ինչ հիմա կարդում է, Խզմալյանն իրոք գրել է, եւ դա տաքացող օդի առաջացրած տեսախաբկանք չէ:
Իսկ աղանդների մոլեգին պաշտպան գրանտակեր ՍՏԵՓԱՆ ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ աչքին սահմանադրական բարեփոխումների առնչությամբ լրիվ ուրիշ բան է երեւում. «Հայաստանում ձեւավորվում է իրանական կառավարման համակարգի նման մոդել: Իրանի պետության գլուխն է համարվում Հոգեւոր առաջնորդը: Նա ընտրվում է Փորձագետների խորհրդի կողմից: Իրանի նախագահը, ըստ էության, հանդիսանում է երկրի վարչապետը, եւ խորհրդարանական ընտրությունները, որպես կանոն, բավականին ազատ են ընթանում: Հոգեւոր առաջնորդը պահպանում է հեղափոխական արժեքները, որոնց, ուզի, թե չուզի, ենթարկվում են Նախագահը եւ Խորհրդարանը: Իսկ նախագահ-վարչապետին ընտրում են համընդհանուր նախագահական ընտրությունների միջոցով»: Հետաքրքիր է, որտեղ նա հաջողացրեց բարեփոխումների հայեցակարգում տեսնել իրանական մոդել: Այդ ի՞նչ աստիճանի վառ երեւակայություն պետք է ունենալ... Չէ, նա ակնհայտորեն սխալ է ընտրել կյանքի գործը` եթե ֆանտաստիկ վեպեր գրեր, ապա դրանց հրապարակումից հաստատ ավելի շատ գումար կվաստակեր, քան տարբեր զրթուզիբիլի պաշտպանության համար տրվող գրանտները:
Թեթեւակի շոգերը ոչ պակաս դաժան տարել են մեր ՖԵՄԻՆԻՍՏՆԵՐԻՆ: Նրանք ամեն քայլափոխի հիշատակում են, որ աշխարհի առաջին կին դեսպանը եղել է Հայաստանի Առաջին հանրապետության դեսպան Դիանա Աբգարը, ու նաեւ արձանագրում են 1918-19-ին Հայաստանում կնոջ իրավահավասարության փաստը. «1918-ին եվրոպական երկրների մեծ մասում կանայք ընտրական իրավունք չունեին: Իսկ Հայաստանում 1919-ին կայացած ընտրությունների արդյունքում հայոց Առաջին հանրապետության խորհրդարան անցած 80 պատգամավորներից 3-ը կին էին: Դժվար է բացատրել , թե ինչպես պատահեց , որ համարյա մեկ դար անց մեր խորհրդարանում ընդամենը 14 կին կա, այն էլ քվոտայի շնորհիվ: Եվ դա այն դեպքում, երբ աշխարհն արդեն շատ ավելի առաջ է անցել այս հարցում, իսկ եվրոպական երկրների մեծ մասում կանանց թիվը խորհրդարաններում մեկ երրորդին է մոտենում»: Լավ, այ աննամուսներ, եթե կանանց իրավահավասարության հարցն այդքան լավ լուծված էր դեռ Առաջին հանրապետությունում, ապա էլ ի՞նչ եք ընկել «եվրաչափանիշների» հետեւից: Ախր, ձեր հիշատակած Եվրոպայում, ի տարբերություն դաժանագույն պայմաններում գտնվող մեր Առաջին հանրապետության, կանայք ընտրվում են եւ նշանակվում պաշտոնների ոչ թե բնական ճանապարհով, այլ արհեստականորեն գրեթե բոլոր տղամարդկանց կատարյալ փալաս սարքելու միջոցով: Հասկանում ենք, որ դուք էլ եք երազում տղամարդկանց փալասացման մասին, բայց պետք է հավաստիացնեմ` ձեր մուրազը ձեր փորում կմնա, քանզի սա Հայաստան է, այլ ոչ թե ինքնաոչնչացման մոլուցքով տառապող ինչ-որ Եվրոպա:
Սակայն ամենազարմանալի իրողություններից մեկը, որը զարմանալիորեն նմանվում է Օդեսայի անեկդոտներին, դա փողկապակեր ՄԻԽԱՅԵԼ ՍԱՀԱԿԱՇՎԻԼՈՒՆ Օդեսայի վարչակազմի ղեկավար նշանակելու փաստն է: Այնպես որ, Օդեսայի բնակիչները, ովքեր ժամանակին հանդուրժել են իրենց ակտիվիստներին ողջ-ողջ այրելու փաստի հետ, պետք է աստիճանաբար սովորեն փողկապ ուտել եւ գամարջոբա ասել: Առավել եւս, որ ինչպես պնդում է քաղաքագետ Միհրան Հակոբյանը, Միշիկոյին ամերիկացիները նախապատրաստում են Ուկրաինայի վարչապետի պաշտոնի համար: Այնպես որ, հարգելի ուկրաինացիներ, դուք էլ աստիճանաբար թարգեք խոզապուխտ ուտելը, շուտով ձեր համար էլ փողկապը լինելու է լավագույն դելիկատեսը:

Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ