Իրականացված կապիկ-շոուն ցույց է տալիս, որ այսօրվա ընդդիմությունը չի գործում. Արթուր Ֆարմանյան Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ Գերմանիան հրաժարվել է Լեհաստանով տանկային շարասյուներ տեղաշարժելուց Լավրովը կասկածի տակ դրեց Գերմանիայի և Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարների ադեկտվատությունը Զելենսկի. ԱՄՆ-ն Ուկրաինային չի փոխանցում նույնիսկ Եվրոպայի կողմից վճարված Patriot հրթիռները Նեթանյահուն չկարողացավ համոզել ԱՄՆ-ին Վաշինգտոնի վրա Իրանի հարձակման սպառնալիքի մասով 22 տարի՝ անհայտության մեջ․ Վռուբելի գողացված կտավի առեղծվածը

ԻՆՉՈ՞Ւ ԵՆ ԱՂՄԿՈՒՄ ՈՍԿԵԳՈՐԾՆԵՐԸ

Արխիվ 12-16

ԻՆՉՈ՞Ւ ԵՆ ԱՂՄԿՈՒՄ ՈՍԿԵԳՈՐԾՆԵՐԸ

Փաստաթղթավորման սահմանափակ հնարավորության եւ ոսկու վաճառքի ու ոսկեգործության առանձնահատկությունները հաշվի առնելով` կառավարությունը որոշեց ընդառաջ գնալ եւ շրջանառության հարկի փոխարեն այս ոլորտում կիրառել արտոնագրային վճար` 0,7 մետր սեղանի համար 35 հազար դրամ` Երեւանում, 25 հազար` մարզերում, իսկ սահմանամերձ համայնքներում` 0 դրամ:

 

 

Որքան էլ կառավարության այս որոշումը նպատակ է ունեցել օժանդակել ոսկեգործության զարգացմանը, հիմա էլ ոսկու առեւտրով զբաղվողները դժգոհում են արտոնագրային վճարի չափից` պահանջելով վճարել շրջանառության ծավալի մեկ տոկոսի չափով հարկ:
Իսկ ինչպե՞ս որոշել այդ տոկոսը:
Տրամաբանական է, որ շրջանառության ծավալը որոշելու համար անհրաժեշտ է փաստաթղթավորել գործունեությունը: Սրան ոսկեգործները համաձայն չէին, եւ կառավարությունը համաձայնեց ոլորտը հարկել արտոնագրային վճարով, որի չափը ավելին չէ, քան միջին աշխատավարձ ստացող սովորական աշխատողից գանձվող հարկերը:
Ոսկու վաճառքով զբաղվողները դա մեծ գումար են համարում` պատճառաբանելով, թե առեւտուրը նվազել է, մարդիկ հազիվ են ծայրը ծայրին հասցնում եւ այլն: Հաստատագրված վճարի ավելի ցածր չափի դեպքում էլ, սակայն, այդ մարդիկ բողոքելու էին:
Պատճառները բազմազան են, եւ ոչ միշտ պայմանավորված սոցիալական վիճակով կամ ծանր պայմաններով:
Եթե ուշադրություն եք դարձրել, ապա մամուլի հրապարակումներում ավելի հաճախ օգտագործվում է ոսկու վաճառքով զբաղվողներ տերմինը, ավելի քիչ` ոսկեգործներ, եւ հազվադեպ` ոսկերիչներ:
Ոսկերիչների թիվն իսկապես սահմանափակ է, եւ ոսկերիչ վարպետները` հայ ոսկերչության դարավոր ավանդույթներին հավատարիմ, շարունակում են ստեղծել արվեստի իսկական գործեր, եւ նրանք հաճախորդի կամ արտադրանքի սպառման խնդիր չունեն:
Շուկայական հարաբերությունների պայմաններում գաղտնիք չէ, որ այդ գործով սկսեցին զբաղվել մասնագիտական պակաս հմտություններ ունեցող մարդիկ եւս, որոնց եւ անվանում են ոսկու վաճառքով զբաղվողներ, իրականում` վերավաճառողներ:
Եթե նկատել եք, ապա այսօր ցանկացած առեւտրի մեծ կենտրոն կամ տոնավաճառ ունի ոսկեգործների համար նախատեսված տաղավարներ, որոնց թիվը գնալով աճում է` գերհագեցնելով ոսկեղենի շուկան:
Արդյո՞ք հաստատագրված վճարի չափն է մեղավոր, թե ոլորտն է աստիճանաբար կորցնում իր գրավչությունն ու մրցունակությունը:
Ամենապարզ հաշվարկով մեկ միավոր ոսկեղեն իրացնելու դեպքում էլ ձեռներեցը կարող է վճարել պահանջվող հարկը:
Իսկ թե իրականում ինչ է կատարվում ոսկեղենի շուկայում, բողոքելու եւ նվնվալու փոխարեն` պետք է լուրջ եւ մասնագիտական քայլեր կատարեն «Ոսկերչությամբ զբաղվողների միավորում» եւ նման առաքելություն ունեցող հասարակական կազմակերպությունները:
Վ. ՔՈՉԱՐՅԱՆ

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ