Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ Գերմանիան հրաժարվել է Լեհաստանով տանկային շարասյուներ տեղաշարժելուց Լավրովը կասկածի տակ դրեց Գերմանիայի և Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարների ադեկտվատությունը Զելենսկի. ԱՄՆ-ն Ուկրաինային չի փոխանցում նույնիսկ Եվրոպայի կողմից վճարված Patriot հրթիռները Նեթանյահուն չկարողացավ համոզել ԱՄՆ-ին Վաշինգտոնի վրա Իրանի հարձակման սպառնալիքի մասով 22 տարի՝ անհայտության մեջ․ Վռուբելի գողացված կտավի առեղծվածը Վեճեր, սադրանքի փորձեր եւ վստահության քվե՝ Հայաստանի Նկարիչների միությունում

ՆՈՅԵՄԲԵՐՅԱՆՈՒՄ «ՎԱՆԱ ԿԱՏՈՒ» ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՄԸ ԴԵՐԱՍԱՆՆԵՐԸ ԽԱՂԱՑԻՆ ԷՔՍՏՐԵՄԱԼ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐՈՒՄ

Արխիվ 12-16

ՆՈՅԵՄԲԵՐՅԱՆՈՒՄ «ՎԱՆԱ ԿԱՏՈՒ» ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՄԸ ԴԵՐԱՍԱՆՆԵՐԸ ԽԱՂԱՑԻՆ ԷՔՍՏՐԵՄԱԼ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐՈՒՄ


Հաճախ է խոսվում, որ մարզային հանդիսատեսն անտեսված ու հեռու է մայրաքաղաքի մշակութային անցուդարձից, հատկապես սահմանապահ քաղաքներում ու գյուղերում: Հենց այդ կարծրատիպը կոտրելու համար օրերս դերասան, դրամատուրգ եւ բեմադրիչ ԼԻԱՆԱ ԱՆԹԱՌԱՆՅԱՆՆ իր «Վանա կատու»` Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին նվիրված, ներկայացման անձնակազմով ուղեւորվել էր Նոյեմբերյան: Գաղտնիք չէ մարզային թատրոնների ու մշակույթի տների անմխիթար վիճակը, բայց չնայած տեխնիկական անհարմարությանը, պրոֆեսիոնալ դերասանական կազմը, կարելի է ասել, ներկայացումը խաղաց էքստրեմալ պայմաններում, սակայն սիրով ու նվիրումով, քանի որ հյուրախաղերը կրում էին նաեւ բարեգործական բնույթ:

Ի դեպ, հյուրախաղերը նվիրված են դերասան Կարեն Ջանիբեկյանի վառ հիշատակին, քանիոր ներկայացման առաջնախաղը եղել է Ջանիբեկյանի խաղով, որից հետո սիրելի դերասանն այլեւս չկարողացավ խաղալ «Վանա կատվի» դերը` չարաբաստիկ հիվանդության պատճառով: Այնուհանդերձ, Նոյեմբերյանի հանդիսականը, որոնք զինվորներն ու Նոյեմբերյանի մտավորականներն էին, սուլոցներով, ծափահարություններով, այսպես ասած, կարենջանիբեկյանական անկարգությամբ հարգեց դերասանի հիշատակը:

Լ. Անթառանյանը, ով մարմնավորում է Մայր Հայաստանի կերպարը, «Իրավունքի» հետ զրույցում տեղեկացրեց, որ իրեն ոգեւորել է զինվորականների հետաքրքրությամբ ու կլորացած աչքերով ներկայացումը դիտելը. «Կուլիսներից հետեւում էի դահլիճի արձագանքին. քար լռություն էր, զինվորականների խոշորացած աչքերի արտահայտությունն ու ներկայացմանը  կլանված հետեւելն ինձ համոզեց, որ ասելիքս տեղ հասավ հանդիսատեսի` հատկապես զինվորի հոգու խորքը տակնուվրա արեց»,- փաստեց բեմադրիչն ու հավելեց. ««Ռազմիկ» թատերական հիմնադրամը, որը կրում է հայրիկիս անունը, առաքելություն ունի մինչեւ տարվա վերջ, բոլոր սահմանամերձ գոտիներում, որտեղ կան զորամասեր, ներկայացումով հանդես գալ: Առաջիկայում կլինենք Իջեւանում, Բերդում: Իսկ սեպտեմբերից արդեն նորովի կմոտենանք գործին»:


«Վանա Կատվի» կերպարը մարմնավորած դերասան ԱՐԱ ՍԱՐԳՍՅԱՆՆ ասաց, որ մարզային հյուրախաղեր բոլոր ժամանակներում էլ եղել են, պարզապես` ժամանակ առ ժամանակ է լինում. «Զինվորները լավ ոգեւորվեցին, ներկայացումն իր նպատակին հասավ: Կերպարիս ասելիքը, կարծում եմ, տեղ հասավ, այն հրապարակախոսություն է` կրակում է: Արդեն 100 տարի է այս թեմայի մեջ ենք, առավել եւս, որ այս տարի 100-րդ տարելիցն էր: Նույնիսկ դահլիճում եղած Նոյեմբերյանի մտավորականները մեծ գոհունակությամբ ու շնորհակալությամբ հեռացան»:


Դահլիճում ներկա նոյեմբերյանցի դերասան, ռեժիսոր ՍԱՍՈՒՆ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆՆ «Իրավունքի» հետ զրույցում ասաց, որ նման բան հազվադեպ է լինում իրենց տարածաշրջանում, շնորհակալ է դերասանական կազմին` ազնվության համար. «Դա պրոֆեսիոնալիզմ է` մարդիկ խաղացին մի դահլիճում, որտեղ առանձնապես պայմաններ չկային: Ներկայացման գաղափարը նորություն էր, թեման` արդիական: Ինձ մի բան զարմացրեց. սովորաբար պիեսները մի առանցքի շուրջ են կառուցվում ու խաղում: Այստեղ մի քանի ցավոտ թեմա էր: Եվ, պատկերացրեք, ոչ թե ծանրացավ հանդիսատեսի վրա, այլ նորից մեզ մտածելու տեղիք տվեց: Շնորհակալ ենք այս տրամադրության համար, որը բեմից փոխանցվեց մեզ, առավել եւս, երբ դահլիճում զինվորներ կային»:


ԼԻԼԻԹ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ