Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ Գերմանիան հրաժարվել է Լեհաստանով տանկային շարասյուներ տեղաշարժելուց Լավրովը կասկածի տակ դրեց Գերմանիայի և Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարների ադեկտվատությունը Զելենսկի. ԱՄՆ-ն Ուկրաինային չի փոխանցում նույնիսկ Եվրոպայի կողմից վճարված Patriot հրթիռները Նեթանյահուն չկարողացավ համոզել ԱՄՆ-ին Վաշինգտոնի վրա Իրանի հարձակման սպառնալիքի մասով 22 տարի՝ անհայտության մեջ․ Վռուբելի գողացված կտավի առեղծվածը Վեճեր, սադրանքի փորձեր եւ վստահության քվե՝ Հայաստանի Նկարիչների միությունում

ՆԱԶԱՐՅԱՆԻ ՓԱՍՏԱՐԿՆԵՐԸ Վ. ԲՈՍՏԱՆՋՅԱՆԻ ՀԱՄԱՐ ԼՈԼՈՆԵՐ ԵՆ

Արխիվ 12-16

ՆԱԶԱՐՅԱՆԻ ՓԱՍՏԱՐԿՆԵՐԸ  Վ. ԲՈՍՏԱՆՋՅԱՆԻ ՀԱՄԱՐ ԼՈԼՈՆԵՐ ԵՆ

Տնտեսագետ, ԱԺ նախկին պատգամավոր Վարդան Բոստանջյանի կարծիքով` ե՛ւ գազամատակարարման, ե՛ւ էլեկտրաէներգայի մատակարարման թափանցիկ գործունեություն, ըստ էության, գոյություն չունի: Այդ պատճառով հասարակությունը չի կարողանում իմանալ, թե տվյալ համակարգերն արդյունավե՞տ են աշխատում, թե` ոչ, արդիական են, թե արդիական չեն եւ եթե այդպիսին չեն, ապա ի՞նչ է արվում դրանք արդիականացնելու համար: Տնտեսագետի կարծիքով` անհայտ են նաեւ, թե  ինչքա՞ն են այն վարկային ռեսուրսները, որոնք ուղղվել են այդ համակարգերի բարելավման, կատարելագործման եւ արդիականացման համար:
«Որեւէ մեկը տեղյակ չէ, թե այդ գումարները ծախսվել են ըստ նպատակի՞, թե` ոչ եւ այսօր առաջացել է այն, ինչին մենք ականատես ենք լինում»,- ասում է Վ. Բոստանջյանը:
Փաստորեն, ստացվում է մի քանի անհայտով հավասարում, որն ըստ էության լուծել հնարավոր չէ: Այդ դեպքում ինչո՞ւ է Նազարյանն ասում, որ իրենք երկու կողմերի համար էլ  «հասկացված» չեն, բայց դա իրենց «խաչն է եւ պարտավոր են տանել»: Իրականում ինչո՞ւ Նազարյանին չեն հասկանում, եւ ինչո՞ւ է նրանց «խաչն» այդքան ծանր թվում իրենց: Այլ կերպ ասած` Նազարյանի խոսքն իրականում ինչի՞ մասին է` «Իրավունք»-ի հարցին  ի պատասխան` Վ. Բոստանջյանը նշեց, որ նեղ վիճակում հայտնվածները, առավել եւս երբ կատարում են սուբյեկտիվ գործառույթներ եւ ցուցաբերում են սուբյեկտիվ մոտեցումներ, բնականաբար ցանկացած պարագայում  փնտրում են արդարացման միջոցներ:

 

Տնտեսագետի կարծիքով, եթե հանկարծ իշխանությունները դժվարություններ են ունենում, հասարակությունը կարող է կիսել այդ դժվարությունները, բայց այդ դժվարությունները երբեք չպետք է սուբյեկտիվ լինեն: Իսկ թե Նազարյանը հոսանքի թանկացման հիմքերը նշելով` ինչո՞ւ է անցյալ տարվա սակավաջուր լինելն ու  ատոմակայնի վերանորոգումը պատճառ բերում, քանի որ անցյալ տարվա հոսանքի թանկացման պատճառը կրկին դա է եղել, եւ այս անգամ էլ կրկին նույն փաստարկներն են ներկայացվում, եւ դրանք  ընդունելի՞ են իր համար հարցին, Վ. Բոստանջյանը պատասխանեց.
«Հովհաննես Թումանյանի «Մի ամլիկ գառ»-ի պատմությունը գիտե՞ք, որ երբ գայլն ուզում է գառին ուտել, դա կարեւոր չի, թե գառը մինուճար է, թե մի տարեկան չկա: «Ասավ, հասավ գառանը, առավ թռավ անտառը»: Այսինքն, սակավաջուր էլ կլինի, այլ խնդիրներ էլ կլինեն, բայց պետք չէ երբեք լոլոներ կարդալ»,- ասում է տնտեսագետը:
Հասարակական ճնշումները կօգնե՞ն, որ խնդիրն ի շահ քաղաքացիների լուծվի, եւ հոսանքի սակագինը չբարձրանա հարցին, տնտեսագետը պատասխանեց, որ որքան էլ բաժակը մեծ լինի, եւ որքան էլ ջուրը դանդաղ գա, միեւնույնն է, այդ բաժակը լցվելու է:
«Այս պահին մենք գտնվում ենք այդ իրավիճակում: Իսկ որ լցվում է` ի՞նչ է լինում, թափվում է, չէ՞: Այ հիմա այդ պրոցեսն է տեղի ունենում: Եթե որեւէ մեկը դա չի հասկանում, թող գնա «Հազար ու մի գիշերը» կարդա»,- ասում է Վ. Բոստանջյանը:
ԱՐՄԻՆԵ  ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

 

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ