Վեճեր, սադրանքի փորձեր եւ վստահության քվե՝ Հայաստանի Նկարիչների միությունում Այսօր կայանալիք ֆուտբոլային հանդիպումները Ինչ է պատմում Իսաբեկյանը՝ Նկարիչների միության նախագահի ընտրությունից Էլեկտրաէներգիայի ընդհատումներ կլինեն Երևանում և մարզերում Եղիշե Մելիքյանը նոր պայմանագիր ունի Հայաստանի հավաքականի հետ Նոյեմբերի 22. Օրվա խոսք ԱՄՆ կառավարության պարտքի տոկոսավճարները գերազանցել են պաշտպանության ողջ բյուջեն Հզոր փոթորիկը «ծածկել» է Սոչին (Տեսանյութ) Հաքերները կրկին կոտրել են ՀԴԲ-ի հիմնական տվյալների բազաներից մեկը CNN ԱՄՆ ֆինանսների նախարար. Եվրոպան Ռուսաստանին ավելի շատ է վճարել նավթի համար, քան հատկացրել է Ուկրաինային

«ՆԵՐԱՌԱԿԱՆ ԿՐԹՈՒԹՅՈՒՆԸ ՉՊԵՏՔ Է «ՊՏԻՉԿԱ» ՍՏԱՆԱԼՈՒ ՀԱՄԱՐ ԱՐՎԻ». ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Արխիվ 12-16

«ՆԵՐԱՌԱԿԱՆ ԿՐԹՈՒԹՅՈՒՆԸ ՉՊԵՏՔ Է «ՊՏԻՉԿԱ»

ՍՏԱՆԱԼՈՒ ՀԱՄԱՐ ԱՐՎԻ». ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

 

Այսօր սեպտեմբերիկ մեկն է` գիտելիքի օր  եւ ուսումնական գործընթացի  սկիզբ:  Եվ ինչպես ամեն  տարի է,  ուրախության եւ երջանկության զգացումներին զուգահեռ  նորից խոսվում է  կրթության ոլորտի խնդիրների մասին: Դրանցից մեկը  ներառական կրթությունն է, որի մասին այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանը խոսեցին «Ունիսոն» ՀԿ-ի ղեկավար Արմեն Ալավերդյանն ու նույն ՀԿ-ի հանրային կապերի պատասխանատու Մարիանա Չալիկյանը: Հայաստանում  կա 139 դպրոց, որտեղ ներդրված է ներառական կրթության համակարգը, բայց բանախոսները կասկածներ ունեն, որ այդ  դպրոցներում ներառական կրթության համակարգը  լիարժեք չի գործում: Մինչդեռ  ներառական կրթության համակարգն անհրաժեշտություն է ու պարտավորություն, քանի որ Հայաստանը 2010 թ-ին միացել է ՄԱԿ-ի հաշմանդամություն  ունեցող անձանց կոնվենցիային: Հիմնական  խոչընդոտը, սակայն, ներառական կրթության կրթական հաստատությունների ու ընդհանրապես կառույցների ֆիզիկական մատչելիության  խնդիրն է: Մյուս խնդիրը կրթության առանձնահատուկ պայմաններ ունեցողներին տրամադրվող գումարների արդյունավետ բաշխումն է: Իսկ դր համար, ըստ Մարիաննա Չալիկյանի, անհրաժեշտ է կարիքների գնահատում: Օրինակ, ներառական կրթական համակարգ ունեցող դպրոցներում երեխաներին բաժանում են սնունդ: Բայց դպրոցը  կարիքների գնահատում չի արել` արդյոք բոլոր երեխաները սննդի կարիք ունեն:


Արմեն Ալավերդյանի խոսքով` կարեւոր է նաեւ  հանրության վերաբերմունքը կրթության առանձնահատուկ պայմաններ ունեցողների հանդեպ: «Ինչ է նշանակում` եղեք հանդուրժող նման երեխաների հանդեպ: Տպավորությունն  այնպիսին է, որ դասարանում կամ դպրոցում տգեղ երեւույթ կա, որը պետք է հանդուրժել: Պետք է հավասարը հավասարի նման վերաբերվել: Ընդհակառակը, պետք է ոգեւորել, որ կան տարբեր հնարավորություններով երեխաներ: Նրանց պետք է ընդունել այնպիսին, ինչպիսին նրանք կան»,- կարծում է  ՀԿ-ի ղեկավարը:


Ներառական կրթության զարգացման համար անհրաժեշտ է ունենալ մասնագետներ, որոնց պակասը շատ է զգացվում: Օրինակ, կան երեխաներ, որոնք ունեն եւ տեսողության եւ լսողության  խնդիր, սակայն այդպիսի մասնագետ Հայաստանում գրեթե չկա:


Բանախոսները դեմ են  մոտեցմանը, որ ներառական կրթության մասին չպետք է խոսել  մոդայի կամ «պտիչկա» ստանալու համար: «Եթե դասարանում կա 30-40 աշակերտ, որից երկուսը հաշմանդամություն ունեն, նրանք կարող են բեռ դառնալ ուսուցչի համար, ով պատրաստ չէ եւ մասնագիտական  որակ ապահովելու, աշխատելու բոլորի հետ: Այդ դեպքում սթրես է տանում հաշմանդամ երեխան, ծնողը, ինչու չէ նաեւ մյուս երեխաները: Այսինքն` պետք է ճիշտ կազմակերպել  ներառական կրթությունը»,- մանրամասնում  է Ալավերդյանը:


Մանրամասները` տեսանյութերում:





 

ՍՈՆԱ ԴԱՎԹՅԱՆ

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ