Հարավկովկասյան խաղի մասնակիցները մտել են պաուզայի փուլ

Թու­նի­սի Ջեր­բա քա­ղա­քում վեր­ջերս անց­կաց­ված Ֆրան­կո­ֆո­նի­ա­յի հեր­թա­կան գա­գաթ­ա­ժո­ղո­վը, թե­րեւս, Նի­կո­լի հա­մար լավ ա­ռիթ էր, որ հան­դի­պի «ամե­նա­հա­րա­զատ ըն­կեր­նե­րին»՝ Է­մա­նո­ւել Մակ­րո­նին եւ Ջաս­թին Թրյու­դո­յին: Կա­նա­դա­ցու հետ հենց այն­պես, ե­րե­ւի «հա­նուն ըն­կե­րու­թյան»: Հա­մե­նայն­դեպս, Նի­կո­լը մեր տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին թե­մա­նե­րի հետ կապ­ված, ըն­դա­մե­նը՝ «Ներ­կա­յաց­րել է Հա­յաս­տա­նի ինք­նիշ­խան տա­րած­քի նկատ­մամբ ադր­բե­ջա­նա­կան ագ­րե­սի­ա­յի հե­տե­ւանք­ներն ու դրանց վե­րաց­ման ուղ­ղու­թյամբ հայ­կա­կան կող­մի դիր­քո­րո­շում­նե­րը: Մտքեր են փո­խա­նակ­վել Լեռ­նա­յին Ղա­րա­բա­ղի հիմ­նախնդ­րի, Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սում տե­ղի ու­նե­ցող գոր­ծըն­թաց­նե­րի շուրջ»:

ՄԱԿ­ՐՈՆՆ ՈՒ ՄԻ­ՇԵ­ԼԸ ԴԵՌ «ԲԶԲԶՈՒՄ» ԵՆ

Բայց ա­հա Մակ­րո­նի հետ հան­դիպ­ման ֆո­նը, դա­տե­լով Նի­կո­լի լրատ­վա­կա­նի հա­ղոր­դագ­րու­թյու­նից, այլ էր: Ըստ այդմ. «Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը եւ Է­մա­նո­ւել Մակ­րո­նը մտքեր են փո­խա­նա­կել նա­եւ ս.թ. հոկ­տեմ­բե­րին Պրա­հա­յում կա­յա­ցած Հա­յաս­տա­նի, Ֆրան­սի­ա­յի, Ադր­բե­ջա­նի ա­ռաջ­նորդ­նե­րի եւ Եվ­րո­պա­կան խորհր­դի նա­խա­գա­հի քա­ռա­կողմ հան­դիպ­ման ար­դյունք­նե­րի վե­րա­բե­րյալ: Կա­րե­ւոր­վել է Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սում կա­յու­նու­թյան եւ անվ­տան­գու­թյան ամ­րապնդ­ման ուղ­ղու­թյամբ քայ­լե­րի ի­րա­կա­նա­ցու­մը»: Այ­սինքն, Նի­կո­լը պտտվում-պտտվում ու է­լի գնում-հաս­նում է Պրա­հա­յի հան­դիպ­մա­նը: Իսկ սա հե­տե­ւյա­լի մա­սին է ակ­նար­կում. Մակ­րո­նը դեռ փոր­ձում է Պրա­հա­յի պայ­մա­նա­վոր­վա­ծու­թյուն­ներն ա­ռաջ մղել՝ պարզ տրա­մա­բա­նու­թյամբ: Պրա­հա­յից հե­տո հայ-ադրբե­ջա­նա­կան եւ ար­ցա­խյան ուղ­ղու­թյու­ննե­րով մի շարք է­ա­կան զար­գա­ցում­ներ են տե­ղի ու­նե­ցել: Այդ թվում, կա­յա­ցել է Պու­տի­նի հետ Նի­կո­լի ու Ա­լի­ե­ւի հան­դի­պու­մը Սո­չի­ում: Գու­մա­րած, Նի­կո­լը հասց­րել է բա­զում «երդում­ներ ու­տել» հայ-ադրբե­ջա­նա­կան «խա­ղա­ղու­թյան պայ­մա­նագ­րի» ռու­սա­կան տար­բե­րա­կի օգ­տին, ո­րը, չմո­ռա­նանք, Պրա­հա­յի պայ­մա­նա­վոր­վա­ծու­թյուն­նե­րի հետ ու­նի ա­ռանց­քա­յին տար­բե­րու­թյուն­ներ: Եվ ա­հա, երբ հի­մա Մակ­րո­նի հետ Նի­կո­լը ներ­կա ի­րո­ղու­թյու­նն­երը քննար­կե­լու փո­խա­րեն, «մտքեր են փո­խա­նա­կում Պրա­հա­յում կա­յա­ցած» հան­դիպ­ման շուրջ, իսկ ա­հա դրան հա­ջոր­դած զար­գա­ցում­նե­րը քննար­կե­լու մա­սին գո­նե Նի­կո­լի «կան­տո­րան» բառ ան­գամ չի ներ­կա­յաց­նում, ա­պա դա հու­շում է, որ «Բրյու­սե­լի ձե­ւա­չա­փի» հար­ցը, ո­րը, չմո­ռա­նանք, պաշ­տո­նա­պես հենց Մակ­րո­նը սկսեց, Ա­րեւ­մուտ­քը դեռ հա­մա­ռո­րեն պա­հում է օ­րա­կար­գում:

Ա­ռա­վել եւս, որ «պա­տա­հա­բար» Թու­նի­սում էր նա­եւ Եվ­րո­պա­կան խորհր­դի նա­խա­գահ Շառլ Մի­շե­լը, ո­րի հետ եւս, բնա­կա­նա­բար, Նի­կո­լը հան­դի­պեց: Ընդ ո­րում, քննար­կում­նե­րը, դա­տե­լով Նի­կո­լի լրատ­վա­կա­նի հա­ղոր­դագ­րու­թյու­նից, հենց նույն ո­ճի մեջ է­ին. «Զրու­ցա­կից­ներն անդ­րա­դար­ձել են ս.թ. հոկ­տեմ­բե­րին Պրա­հա­յում կա­յա­ցած Հա­յաս­տա­նի վար­չա­պե­տի, Եվ­րո­պա­կան խորհր­դի նա­խա­գա­հի, ինչ­պես նա­եւ Ֆրան­սի­ա­յի ու Ադր­բե­ջա­նի նա­խա­գահ­նե­րի հետ քա­ռա­կողմ հան­դիպ­ման ար­դյունք­նե­րին: Ընդգծ­վել է Պրա­հա­յի հայ­տա­րա­րու­թյամբ ձեռքբեր­ված պայ­մա­նա­վոր­վա­ծու­թյուն­նե­րի կա­տար­ման կա­րե­ւո­րու­թյուն...»:

Այն տպա­վորու­թյունն է, որ Նի­կո­լին «տա­րել են մի մութ ան­կյուն» ու այս ո­ճի մեջ հար­ցեր են դե­մը դրել՝ բայց չէ որ պայ­մա­նա­վոր­վել ենք, հի­մա դրանք պետք է կա­տա­րես: Բայց ինչպե՞ս է կա­տա­րե­լու, երբ «Բրյու­սե­լի ձե­ւա­չափ» կոչ­վածը այն­պի­սի խո­րը հա­կա­սու­թյան մեջ է ի­րա­կա­նու­թյան հետ, որ ա­կա­մա խոս­տո­վա­նում են նա­եւ դրա նա­խա­ձեռ­նող­նե­րը: Մաս­նա­վո­րա­պես, նույն Ֆրան­կո­ֆո­նի­ա­յի գա­գաթ­ա­ժո­ղովն ըն­դու­նեց նա­եւ բա­նա­ձեւ, որ­տեղ նման հե­տաքր­քիր միտք կա՝ մաս­նա­կից­ներն ընդգ­ծում են նոր էս­կա­լա­ցի­ա­յից խու­սա­փե­լու կա­րե­ւո­րու­թյու­նը եւ կոչ ա­նում լի­ար­ժեք ի­րա­կա­նաց­նել 2020թ.նո­յեմ­բե­րի 9-ի ե­ռա­կողմ հայ­տա­րա­րու­թյու­նը: Սրա­նից զատ էլ, դեռ «ողջու­նում են գոր­ծադր­վող ջան­քե­րը՝ Լեռ­նա­յին Ղա­րա­բա­ղի հա­կա­մար­տու­թյան խա­ղաղ ու ար­դա­րա­ցի կար­գա­վոր­ման ուղ­ղու­թյամբ»: Այ­սինքն, ի սկզբա­նե այլ մե­խա­նիզմ չու­նե­նա­լով, Ա­րեւ­մուտ­քը գնաց «քա­ղա­քա­կան գո­ղու­թյան» ճա­նա­պար­հով՝ «Բրյու­սե­լի ձե­ւա­չա­փի» հիմ­քում դնե­լով Մոսկ­վա­յի ձեռք­բե­րու­մը՝ նո­յեմ­բե­րի 9-ի ե­ռա­կողմ հայ­տա­րա­րու­թյու­նը: » Սա­կայն այդ հիմ­քի վրա, երբ փոր­ձում են հաս­նել բուն նպա­տա­կին՝ Ար­ցախն Ադր­բե­ջա­նի կազ­մում թող­նե­լով՝ «խա­ղա­ղու­թյան պայ­մա­նագ­րի» կնքմա­նը, խնդիր­ներ են ա­ռա­ջա­նում: Այն պարզ պատ­ճա­ռով, որ նո­յեմ­բե­րի 9-ի հայ­տա­րա­րու­թյամբ Ար­ցա­խի կար­գա­վի­ճա­կի հետ կապ­ված ո­րե­ւէ լու­ծում նա­խա­տես­ված չէ: Եվ երբ նշված բա­նա­ձե­ւով «ողջու­նում են գոր­ծադր­վող ջան­քե­րը՝ Լեռ­նա­յին Ղա­րա­բա­ղի հա­կա­մար­տու­թյան խա­ղաղ ու ար­դա­րա­ցի կար­գա­վոր­ման ուղ­ղու­թյամբ», դա սո­վո­րա­կան բլեֆ է. այս պա­հին «արցա­խյան հա­կա­մար­տու­թյան կար­գա­վոր­ման» եւ ո­րե­ւէ գոր­ծըն­թաց. լի­նի ար­դա­րա­ցի, թե ա­նար­դար, չկա: Ընդ ո­րում, Նի­կո­լը «արցա­խյան հա­կա­մար­տու­թյան կար­գա­վոր­ման» ո­րե­ւէ լի­ա­զո­րու­թյուն, ռե­ալ լծակ պար­զա­պես չու­նի, էլ չա­սած, որ նա ինքն է իր հայ­տա­րա­րու­թյուն­նե­րով հրա­ժար­վել Ար­ցա­խի թե­մա­յով բա­նակ­ցե­լուց՝ այդ գոր­ծը դնե­լով Ար­ցա­խի վրա: Վեր­ջա­պես, ու­ժա­յին ա­ռու­մով Ար­ցա­խում մի­ակ ռե­ալ վե­րահս­կո­ղու­թյունն ու­նի Ռու­սաս­տա­նը, ո­րը ել­նե­լով նույն նո­յեմ­բե­րի 9-ի բուն հայ­տա­րա­րու­թյու­նից եւ դրան ան­մի­ջա­պես հա­ջոր­դած պաշ­տո­նա­կան մեկ­նա­բա­նու­թյու­ննե­րից, այդ թվում՝ ան­ձամբ Պու­տի­նի կող­մից, դեռ էն գլխից է հայ­տա­րա­րել, որ կար­գա­վի­ճա­կա­յին ա­մեն մի լու­ծում պետք է թող­նել ա­պա­գա­յին: Ու այս­քա­նից հե­տո պարզ հարց է ծա­գում՝ ին­չո՞ւ են Մակ­րոնն ու Մի­շե­լը հա­մա­ռո­րեն «խեղ­դում» Նի­կո­լին, թե՝ խոս­տա­ցել ես, պետք է ստո­րագ­րես: Լավ, ա­սենք ստո­րագ­րեց մի փաս­տա­թուղթ, թե՝ Հա­յաս­տա­նը ճա­նա­չում է Ադր­բե­ջա­նի տա­րած­քա­յին ամ­բող­ջա­կա­նու­թյու­նը, դրա­նից Ար­ցա­խի կար­գա­վի­ճա­կի հետ կապ­ված նշված ի­րա­վի­ճակն ինչ­պե՞ս է փոխ­վե­լու: Կար­ծես թե վեր­ջա­պես ան­գամ Նի­կոլն է հաս­կա­ցել, որ ոչ մի կերպ, ու ասել, թե Մակ­րո­նը դա չի հաս­կա­նում, մի­ամ­տու­թյուն կլի­ներ: Այդ դեպ­քում ին­չո՞ւ են նման հա­մա­ռու­թյամբ «Բրյու­սե­լի ձե­ւա­չա­փը» ա­ռաջ մղում, դա է, որ մնում է ան­հաս­կա­նա­լի:

Չնա­յած, կա­րե­լի է դա էլ հաս­կա­նալ. պար­զա­պես այլ տար­բե­րակ, սցե­նար չեն կա­րո­ղա­նում գտնել, եւ մտա­ծում են հար­ցը «չո­րով» ա­ռաջ տա­նե­լու մա­սին. Նի­կո­լը կստո­րագ­րի, Ար­ցա­խին կստի­պենք ըն­դու­նել, եւ ե­թե բո­լո­րը ռուս­նե­րից պա­հան­ջեն՝ զոր­քե­րը հա­նել, Մոսկ­վա­յին այլ բան չի մնա: Բայց ա­հա, այս սցե­նա­րից՝ «Արցա­խին կստի­պենք ըն­դու­նել» օ­ղակն է, որ այդ­պես էլ չի հա­ջող­վում: Ա­ռա­վել եւս, որ այն­տե­ղի իշ­խա­նա­կան հա­մա­կար­գը «մո­դեռ­նի­զաց­վեց» թե­եւ ո­րոշ հար­ցե­րի տե­ղիք տվող, սա­կայն իր գոր­ծու­նե­ու­թյամբ մեծ չա­փով Մոսկ­վա­յից կախ­ված Ռու­բեն Վար­դա­նյա­նով: Վեր­ջա­պես, կա Ար­ցա­խի բնակ­չու­թյան դի­մու­մը Ռու­սաս­տա­նին՝ պաշտ­պա­նու­թյան խնդրան­քով, որն անհ­րա­ժեշ­տու­թյան դեպ­քում կբա­վա­րար­վի:

ԻՆՉ Է ԿԱ­ՏԱՐ­ՎՈՒՄ ԱՄՆ-ՈՒՄ

Նշված ողջ ի­րա­վի­ճա­կը հու­շում է, որ ե­թե ան­գամ Մակ­րոնն ու Մի­շե­լը դեռ «բզբզում» են «Բրյու­սե­լի ձե­ւա­չա­փի» ուղ­ղու­թյամբ, սա­կայն եր­բեմ­նի հա­մա­ռու­թյու­նը տե­սա­նե­լի չէ: Նա­եւ հա­մա­ռու­թյան հետ կապ­ված ԱՄՆ-ի կող­մից է ան­կում նկատ­վում, ո­րը սպա­սե­լի էր: Կոնգ­րե­սի վե­րահս­կո­ղու­թյու­նը դե­մոկ­րատ­նե­րը կորց­րին, Ա­լե­նի կող­մից այդ­քան սիր­ված Փե­լո­սին ա­թո­ռը զի­ջե­լու է, եւ հուն­վա­րից, երբ Կոնգ­րե­սի նոր կազ­մը կստանձ­նի լի­ա­զո­րու­թյուն­նե­րը, դժվար է ա­սել, թե ինչ նոր ըն­թացք կստա­նա ա­մե­րի­կյան քա­ղա­քա­կա­նու­թյու­նը: Չնա­յած, էս գլ­խից էլ եզ­րա­հան­գում­նե­րի հնա­րա­վո­րու­թյուն տվող դրվագ­ներ կան: Այդ թվում, հան­րա­պե­տա­կան­նե­րը խոս­տա­նում են, որ ման­րակր­կիտ հե­տաքն­նե­լու են Բայ­դե­նի գոր­ծու­նե­ու­թյան ոչ մի­այն ուկ­րա­ի­նա­կան ուղ­ղու­թյու­նը, այլ ա­մեն ինչ: Ընդ ո­րում, վատ թաքց­ված մե­ղադ­րանք­նե­րի պա­կաս նրա հաս­ցե­ին այս պա­հին էլ կա՝ կո­ռուպ­ցի­ա­յից սկսած, պե­տա­կան գաղտ­նիք­նե­րի վա­ճառ­քով վեր­ջաց­րած, ո­րից մի քա­նի իմ­պիչ­մեն­տա­յին հիմք կա­րե­լի է քա­մել: Ու երբ այս գոր­ծըն­թա­ցը մեկ-երկու ամ­սից մեկ­նար­կի, ա­մե­րի­կյան քա­ղա­քա­կա­նու­թյան ողջ սրու­թյու­նը ար­տա­քին հար­թա­կից տե­ղա­փոխ­վե­լու է երկ­րի ներս: Մի խոս­քով, Թրամ­փը հա­զիվ թե նե­րի այն, որ ան­գամ ընտ­րու­թյուն­նե­րում պարտ­վե­լուց հե­տո իր նկատ­մամբ իմ­պիչ­մեն­տի գոր­ծըն­թաց սկսե­ցին, իսկ դրա­նից հե­տո նրա՝ նախ­կին նա­խա­գա­հի նկատ­մամբ քրգոր­ծեր են վա­րում, ո­րի նա­խա­դեպն ԱՄՆ-ն դեռ չէր տե­սել, ու այդ ա­մենն ա­ռանց Բայ­դե­նի ար­տոն­մա­ն չէր կա­րող լի­նել:

Այս ի­րա­վի­ճա­կը՝ նե­րա­մե­րի­կյան սրա­ցու­մը կա­րող է շա­րու­նակ­վել դեռ եր­կու տա­րի՝ մին­չեւ հա­ջորդ նա­խա­գա­հա­կան ընտ­րու­թյուն­նե­րը: Իսկ նման սպա­սե­լիք­նե­րը, ի­հար­կե, չեն կա­րող չազ­դել ար­տա­քին հար­թա­կում ա­մե­րի­կյան ակ­տի­վու­թյան վրա: Մեր դեպ­քում այն հարցն է, թե Վա­շինգ­տո­նը նույն հե­տե­ւո­ղա­կա­նու­թյամբ կշա­րու­նա­կի՞ «Բրյու­սե­լյան գոր­ծըն­թա­ցը»: Մինչ­դեռ նման ա­նո­րո­շու­թյունն ար­դեն իսկ ազ­դակ է, որ մաս­նա­կից կող­մե­րը մտնեն սպա­սո­ղա­կան փուլ, ա­ռա­վել եւս, երբ գոր­ծըն­թա­ցը տե­սա­նե­լի հե­ռան­կար այդ­պես էլ չի խոս­տա­նում:

Ի­հար­կե, դա ա­ռա­ջին հեր­թին վե­րա­բե­րվում է Նի­կո­լին եւ Ա­լի­ե­ւին: Ե­թե ա­մե­րի­կյան գոր­ծո­նը սկսի թու­լա­նալ, ա­պա, հաս­կա­նա­լի է, էլ ա­վե­լի է ու­ժեղա­նա­լու ռու­սա­կա­նը, ու մաս­նա­վո­րա­պես՝ «խա­ղա­ղու­թյան պայ­մա­նագ­րի» ռու­սա­կան մո­դե­լի տես­քով: Ա­մեն դեպ­քում, եր­կու օ­րից Հա­յաս­տան կայ­ցե­լի ՌԴ նա­խա­գա­հը, եւ, թե­րեւս, այս ա­մե­նի ըն­թաց­քը շատ ա­վե­լի տե­սա­նե­լի կդառ­նա:

Քերոբ Սարգսյան

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝