Ալիեւը հա էլ կհարձակվի, քանի դեռ Նիկոլն աղբ է հավաքում

Այս­պի­սով, պետ­քար­տու­ղար Էն­թո­նի Բլին­քե­նի կող­մից Ադր­բե­ջա­նին հրա­պա­րա­կավ խոս­տա­ցած ա­ջակ­ցու­թյո՞ւնն էր պատ­ճա­ռը, որ Ա­լի­ե­ւը ո­րո­շեց ա­ռաջ շարժ­վել: Կամ մի­գու­ցե այդ քայ­լով, ո­րի մի­ջո­ցով նա փոր­ձում է վե­րահս­կո­ղու­թյուն սահ­մա­նել նա­եւ Ար­ցախ մտնող եւ 4 բնա­կա­վայ­րեր ի­րար կա­պող ճա­նա­պար­հի նկատ­մամբ, Հեյ­դա­րո­վի­չը ՌԴ-ի եւ Ի­րա­նի ռե­ակ­ցի­ա՞ն էր փոր­ձում ստու­գել: Թե՞ նոր բար­ձունք գրա­վե­լու հետ կապ­ված՝ ինչ-որ այլ հա­րա­կից գոր­ծոն­ներ կա­յին: Ա­մեն դեպ­քում, փաս­տը մնում է փաստ. Ադր­բե­ջա­նը գնաց մի քայ­լի, ո­րը ՌԴ ՊՆ-ն ան­մի­ջա­պես ֆիք­սեց՝ որ­պես նո­յեմ­բե­րյան պայ­մա­նա­վոր­վա­ծու­թյուն­նե­րի խախ­տում:

ՆԻ­ԿՈ­ԼԻ «ԲԼԵ­ՖԸ»

Մինչ կփոր­ձենք հաս­կա­նալ, թե ինչ է կա­տար­վում, մեկ փաս­տի վրա եւս կանգ առ­նենք: Խոս­քը՝ Նի­կո­լի ռե­ակ­ցի­ա­յի, ա­վե­լի կոնկ­րետ, այդ հույժ վտան­գա­վոր ի­րա­վի­ճա­կի հետ կապ­ված ռե­ակ­ցի­ա­յի բա­ցա­կա­յու­թյան մա­սին է: Այ­սինքն, Ա­լի­ե­ւը փոր­ձում է Ար­ցա­խի բլո­կա­դան դարձ­նել 100 տո­կո­սա­նոց, իսկ այդ ժա­մա­նակ Նի­կո­լը Դիլի­ջա­նում փո­ղոց­նե­րից աղբ է հա­վա­քում, քիչ անց էլ հրճվում, թե, տե­սեք, եր­կու հա­մայն­քում ընտ­րու­թյուն­ներ եմ շա­հել: Այն տպավո­րու­թյունն է, թե այդ դի­լի­ջա­նյան աղ­բով նա փոր­ձում է եւս մեկ ան­գամ ի ցույց դնել, թե դա իր գոր­ծը չէ: Այ­սինքն, ինչ­պես Լա­չի­նի մի­ջանց­քի դեպ­քում էր` նո­յեմ­բե­րի 9-ի պայ­մա­նա­վոր­վա­ծու­թյամբ պա­տաս­խա­նա­տուն ռուս­ներն են, թող նրանք էլ «ջառ­ման քա­շեն»: Այն դեպ­քում, երբ Նի­կո­լի այդ պնդումն ըն­դա­մե­նը Ար­ցա­խի, Հա­յաս­տա­նի եւ ՌԴ-ի մեջ­քին հասց­ված ա­մե­նա­իս­կա­կան «դա­նա­կի հար­վածն» է, ընդ ո­րում` զուրկ ո­րե­ւէ հիմ­քից: Այ­սինքն, Նի­կոլն ինչ­քան էլ որ պնդի, թե Լա­չի­նի մի­ջանց­քի եւ Ար­ցա­խի անվ­տան­գու­թյան մա­սին նո­յեմ­բե­րի 9-ի պայ­մա­նա­վոր­վա­ծու­թյու­ննե­րի հա­մա­պա­տաս­խան կե­տե­րում Հա­յաս­տա­նի մա­սին ո­չինչ գրված չէ, պա­տաս­խա­նա­տու­ներն են Ռու­սաս­տա­նը եւ Ադր­բե­ջա­նը, մեկ է, դա ըն­դա­մե­նը պրի­մի­տիվ բլեֆ է: Շատ պարզ պատ­ճա­ռով. ե­թե այդ կե­տե­րի մեջ Հա­յաս­տա­նի մա­սին բան աս­ված չէ, մեկ է, Նի­կոլն է իր ստո­րագրու­թյու­նը դրել ողջ փաս­տաթղ­թի տակ, որ­պես մեկ ամ­բող­ջա­կա­նու­թյուն, այ­սինքն` այդ կե­տե­րով հան­դերձ: Ար­ցա­խի եւ Հա­յաս­տա­նի հա­մար հենց Նի­կո­լի այդ ստո­րագ­րու­թյունն էր ե­րաշ­խի­քը, որ մյուս կե­տե­րը կա­տա­րե­լով, այդ թվում` Ար­ցա­խի եւ Հա­յաս­տա­նի պաշտ­պա­նու­թյան հա­մար կա­րե­ւո­րա­գույն նշա­նա­կու­թյուն ու­նե­ցեղ Քել­բա­ջարն ու Լա­չի­նը հանձ­նե­լով, մյուս կե­տե­րը կկա­տար­վեն: Այդ թվում` Լա­չի­նի մի­ջանց­քի եւ Ար­ցա­խի ներ­կա պա­րա­մետ­րե­րին վե­րա­բե­րող կե­տե­րը: Ու սո­վո­րա­կան կեղ­ծիք է հայ­տա­րա­րու­թյու­նը, թե` այս-այս կե­տե­րի հա­մար պա­տաս­խա­նա­տու եմ, այս մյուս­նե­րի հա­մար` ոչ. Նի­կո­լը պա­տաս­խա­նա­տու է բո­լոր կե­տե­րի` ողջ փաս­տաթղ­թի հա­մար: Ու երբ հի­մա չի կա­րո­ղա­նում կամ չի ցան­կա­նում այդ փաս­տաթղ­թի կե­տե­րի մի մա­սը ի­րա­գոր­ծել` սրան-նրան մե­ղադ­րե­լով, ա­պա դա նշա­նա­կում է, որ չհաս­կա­նա­լով, «գլխից մեծ բեռ շա­լա­կե­լով» կամ դի­տա­վո­րյալ ստո­րագ­րու­թյուն է դրել, դրա­նով ա­նի­րա­կա­նա­նա­լի ե­րաշ­խիք­ներ է տվել Ար­ցա­խին եւ Հա­յաս­տա­նին:

Եվ կոնկ­րետ դեպ­քում. Ադր­բե­ջա­նը նո­րից խախ­տում է նո­յեմ­բե­րի 9-ի փաս­տա­թուղ­թը: Նի­կո­լը պար­տա­վոր է դա թույլ չտալ, բայց իր հա­մար հան­գիտ Դի­լի­ջա­նում աղբ է հա­վա­քում: Ու սա կա­րե­լի է հա­մա­րել պաշ­տո­նա­կան ան­գոր­ծու­նե­ու­թյու­ն, ո­րը սպառ­նում է ծան­րա­գույն հե­տե­ւանք­նե­րով:

Ի­ՐԱ­ՆԻ ԳՈՐ­ԾՈ­ՆԸ

Փո­խա­րե­նը նո­յեմ­բե­րի 9-ի հետ ո­րե­ւէ կապ չու­նե­ցող Ի­րանն այդ նույն պա­հին շատ ա­վե­լի ծան­րակ­շիռ քայ­լե­րի գնաց, քան մեր «հա­րա­զատ» իշ­խա­նու­թյուն­նե­րը: Եվ ոչ մի­այն այս դրվա­գի, այլ` առ­հա­սա­րակ, հայ-ադրբե­ջա­նա­կան ներ­կա գրծըն­թա­ցի: Օ­րի­նակ, Հա­յաս­տա­նի հետ սահ­ման­ներ գծե­լու մա­սին Ա­լի­ե­ւի հայ­տա­րա­րու­թյան հետ կապ­ված այդ­պես էլ հո­դա­բաշխ կեր­պով պարզ չդար­ձավ, թե ինչ է պա­տաս­խա­նում նի­կո­լյան խուն­տան: Մինչ­դեռ Ի­րա­նը Ար­դա­բի­լում Իս­լա­մա­կան հե­ղա­փո­խու­թյան ա­ռաջ­նորդ ա­յա­թոլ­լահ Սե­յիդ Հա­սան Ա­մո­լի­ի, այ­սինքն` երկ­րի փաս­տա­ցի կա­ռա­վա­րող հա­մա­կար­գի ներ­կա­յա­ցուց­չի մի­ջո­ցով Բաք­վին հի­շեց­րեց մեկ պարզ փաստ` ե­թե Ադր­բե­ջա­նը ցան­կա­նում է, որ պատ­մա­կան գրա­ռում­նե­րը լի­նեն մի­ջազ­գա­յին սահ­ման­նե­րի հիմ­քում, ա­պա Ի­րա­նի շատ հա­րե­ւան պե­տու­թյուն­ներ, այդ թվում՝ Ադր­բե­ջա­նը, պետք է մի­ա­նան Ի­րա­նին: Պատ­մու­թյա­նը դի­մե­լը բա­ցար­ձա­կա­պես չի բխում Ադր­բե­ջա­նի շա­հե­րից, եւ մենք դա չենք ու­զում: Իսկ ա­հա այս լար­ված ի­րա­վի­ճա­կի հետ կապ­ված Թեհ­րա­նից ե­կած ազ­դակ­ներն ա­ռա­վել քան կտրուկ է­ին: Ա­մե­նագլ­խա­վո­րը, որ Ի­րա­նը պատ­րաստ­վում է նոր զո­րա­վար­ժու­թյուն­ներ անց­կաց­նել Ադր­բե­ջա­նի (նա­եւ Նա­խի­ջե­ւա­նի) սահ­մա­նի մոտ: Հա­ղորդ­վում է, որ ար­դեն իսկ ա­վե­լի քան 300 մի­ա­վոր ռազ­մա­կան տեխ­նի­կա եւ տանկ է տե­ղա­փոխ­վել տա­րա­ծաշր­ջան:

Թեհ­րա­նից այլ ազ­դակ­ներ եւս գա­լիս են այս օ­րե­րին: Օ­րի­նակ, Հե­ղա­փո­խու­թյան պաշտ­պա­նու­թյան կոր­պու­սի հետ առնչ­վող աղ­բյուր­նե­րը տա­րա­ծել են բա­վա­կա­նին պատ­կե­րա­վոր տե­սա­նյութ (նա­եւ ադր­բե­ջա­նե­րե­նով եւ ռու­սե­րե­նով)` նկա­րագ­րե­լով նման ի­րա­վի­ճակ.

- Ադր­բե­ջանն ըն­դա­մե­նը գոր­ծիք է ՆԱ­ՏՕ-ի ձեռ­քում, եւ դա կազ­մա­կեր­պու­թյա­նը պետք է մի­այն «Թու­րա­նա­կան մի­ջանց­քը» բա­ցե­լու հա­մար:

- Ա­րեւմ­տյան երկր­նե­րը վա­խե­ցան ի­րա­նա-ռուս-չի­նա­կան դա­շին­քի ձե­ւա­վո­րու­մից եւ ո­րո­շե­ցին ոչն­չաց­նել այն, այդ թվում՝ ստեղ­ծե­լով «ՆԱ­ՏՕ-ի Թու­րա­նյան մի­ջանց­քը»:

- Այս մի­ջանց­քը կոչ­ված է «կտրե­լու Ի­րա­նին հա­մաշ­խար­հա­յին ա­ռեւտ­րա­յին ու­ղի­նե­րից եւ կենտ­րո­նաց­նե­լու տրանս­պոր­տա­յին եւ է­ներ­գե­տիկ տա­րան­ցիկ շղթա­նե­րը Թուր­քի­ա­յում»:

Այ­սինքն, Ադր­բե­ջա­նի քայ­լերն Ի­րա­նը հեր­թա­կան ան­գամ գնա­հա­տում է իր անվ­տան­գու­թյա­նը՝ ԱՄՆ-ի եւ ՆԱ­ՏՕ-ի կող­մից ուղղ­ված բա­ցա­հայտ սպառ­նա­լիք, եւ, հաս­կա­նա­լի է, որ հատ­կա­պես Բլին­քե­նի վեր­ջին ե­լույ­թից հե­տո այլ տար­բե­րակ չէր էլ կա­րող լի­նել: Իսկ նման գնա­հատ­ման պա­րա­գա­յում Թեհ­րա­նի այս ռե­ակ­ցի­ան հա­զիվ թե մի­այն սպառ­նա­լիք­նե­րով ա­վարտ­վի, ե­թե, ի­հար­կե, Ա­լի­ե­ւը վերջ­նա­կա­նա­պես ո­րո­շում կա­յաց­նի պա­տե­րազ­մի օգ­տին: Ընդ ո­րում, նա­եւ հաս­կա­նա­լով, որ այդ դեպ­քում ան­գամ Նի­կո­լի այն­պի­սի «տա­րօ­րի­նակ» քայ­լե­րը, ինչ­պի­սիք են ծայ­րա­հեղ վտանգի պա­հին աղբ հա­վա­քե­լով զբաղ­վե­լը, Ի­րա­նին զերծ չեն պա­հի մի­ջամ­տե­լուց:

ԹՈՒՐ­ՔԻ­Ա­ՅԻ ԳՈՐ­ԾՈ­ՆԸ

Մի­ա­ժա­մա­նակ, նա­եւ Թուր­քի­ա­յից ե­կող ազ­դակ­ներն են շա­րու­նա­կում Հեյ­դա­րո­վի­չի հա­մար քիչ մխի­թա­րա­կան մնալ, թե­եւ մշտա­կան կոն­սուլ­տա­ցի­ա­ներ Ան­կա­րա­յի հետ, ի­հար­կե` կան: Բայց, ա­մեն դեպ­քում, Ան­կա­րա­յի վեր­ջին գնա­հա­տա­կա­նը Ի­րա­նի շուրջ ի­րա­վի­ճա­կի հետ կապ­ված, օ­րի­նակ, Էր­դո­ղա­նի խոս­նակ Իբ­րա­հիմ Քա­լի­նի ներ­կա­յաց­մամբ սա էր` «Մի­ա­ցյալ Նա­հանգ­նե­րը փոր­ձում է շրջա­պա­տել Ի­րա­նը տա­րա­ծաշր­ջա­նում, եւ մենք դրան մտա­հո­գու­թյամբ ենք նա­յում»: Թե ին­չու, կա­րե­լի է կռա­հել Քա­լի­նի այս մեկ­նա­բա­նու­թյու­նից. «Ես ե­կել եմ այն ​​եզ­րա­կա­ցու­թյան, որ Ա­րեւ­մուտ­քը չի կան­խա­տե­սել Չի­նաս­տա­նի դիր­քո­րո­շու­մը, Պե­կի­նի միջ­նոր­դու­թյու­նը Սա­ու­դյան Ա­րա­բի­ա­յի եւ Ի­րա­նի մի­ջեւ: Սա, ան­կեղծ ա­սած, Ռի­ա­դի ու­ղերձն է Ա­րեւ­մուտ­քին: Ուկ­րա­ի­նա­յի նկատ­մամբ Չի­նաս­տա­նի ակ­տիվ դիր­քո­րո­շու­մը, նա­խա­ձեռ­նու­թյու­նը վերց­նե­լու փորձ, քա­նի որ Պե­կի­նը ժա­մա­նա­կին ո­րո­շա­կի հե­ռա­վո­րու­թյուն էր պահ­պա­նում, Ռու­սաս­տա­նի դեմ պատ­ժա­մի­ջոց­նե­րը նրան մղում են դե­պի Չի­նաս­տան: Բայց ի սկզբա­նե խո­սում է­ին Ռու­սաս­տանն ու Չի­նաս­տա­նը բա­ժա­նե­լու  քա­ղա­քա­կա­նու­թյան անհ­րա­ժեշ­տու­թյան մա­սին: Այս քա­ղա­քա­կա­նու­թյու­նը փա­կու­ղի է մտել…»: Ու այս­քա­նից զատ, Էր­դո­ղա­նը, ի դեմս իր խոս­նա­կի, ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րին նա­եւ մե­ղադ­րեց Սի­րի­ա­յի ա­մե­րի­կյան զոր­քե­րը «Իսլա­մա­կան պե­տու­թյան» դեմ պայ­քա­րի  կեղծ պատր­վա­կով պա­հե­լու քրդա­կան խմբա­վո­րում­նե­րին ա­ջակ­ցե­լու մեջ` այս ա­մե­նով հեր­թա­կան ան­գամ ակ­նար­կե­լով, որ Ի­րա­նի հետ բա­խումն առն­վազն իր ծրագ­րե­րի մեջ չի մտնում: Իսկ դրա վրա, ինչ խոսք, ազ­դել է նա­եւ չին-ռու­սա­կան հա­րա­բե­րու­թյուն­նե­րի վեր­ջին զար­գա­ցում­նե­րը:

ՌՈՒ­ՍԱ­ԿԱՆ ԳՈՐ­ԾՈ­ՆԸ

Վեր­ջա­պես, Ա­լի­եւն ազ­դակ­ներ ստա­ցավ նա­եւ ՌԴ-ից:

Մոսկ­վա­յի ա­ռա­ջին` տե­սա­նե­լի քայ­լը, թե­րեւս, Լի­սա­գո­րի հատ­վա­ծում ա­ռաջ շարժ­վել ցան­կա­ցող ա­զե­րի­նե­րի դեմ դիր­քա­վոր­վելն ու Պաշտ­պա­նու­թյան նա­խա­րա­րու­թյան հայ­տա­րա­րու­թյունն էր, թե` Բաք­վի քայ­լե­րը գնա­հա­տում է որ­պես նո­յեմ­բե­րի 9-ի պայ­մա­նա­վոր­վա­ծու­թյուն­նե­րի ան­թույ­լատ­րե­լի խախ­տում, ան­կախ դրա տակ դրված պատր­վակ­նե­րից:

Բայց մի­ա­ժա­մա­նակ ռու­սա­կան ու­ժե­րը (Հա­յաս­տա­նում գտնվող) այս օ­րե­րին բա­վա­կա­նին ակ­տիվ զո­րա­վար­ժանք­ներ են անց­կաց­նում, այդ թվում` լեռ­նա­յին պայ­ման­նե­րում, ո­րը պետք է որ Ա­լի­ե­ւին բա­վա­կա­նին բան ա­սի: Զու­գա­հե­ռա­բար այլ խո­սակ­ցու­թյուն­ներ եւս կան: Այդ թվում` «Էրե­բու­նի» օ­դա­նա­վա­կա­յան ռու­սա­կան ո­րո­շա­կի ու­ժե­րի մուտ­քի մա­սին: Նա­եւ, որ այս օ­րե­րին ռու­սա­կան կաս­պյան նա­վա­տոր­մը եւս ո­րո­շա­կի շար­ժեր ի­րա­կա­նաց­րեց: Ճիշտ է, պաշ­տո­նա­պես ու­սու­ցո­ղա­կան բնույ­թի, բայց դա եւս Ա­լի­ե­ւը պետք է որ հաշ­վից դուրս չթող­նի:

Ա­մեն դեպ­քում այն, որ Ադր­բե­ջա­նի ներ­սում ան­հանգս­տու­թյուն կա, ար­դեն իսկ հու­շում է, որ թվարկ­ված բո­լոր պա­տաս­խան ռե­ակ­ցի­ա­ներն անն­կատ չեն մնում: Օ­րի­նակ, հա­մա­ցան­ցում շրջա­նառվում է ինչ-որ ադր­բե­ջա­նա­կան քա­ղա­քա­ցու մտա­հոգ կո­չը, թե. «Պա­րոն Ա­լի­եւ, Ա­մե­րի­կան ​​չկա­րո­ղա­ցավ հաղ­թել Ի­րա­նին: Մի՛ ա­րեք դա, մի՛ հրահ­րեք Ի­րա­նին, մի՛ սպա­նեք մարդ­կանց: Ե­թե ի­րա­նա­կան եր­կու հրթիռ խո­ցի Բաք­վին, ա­մեն ինչ կկոր­ծան­վի»:

Մի­գու­ցե եր­կու հրթի­ռը Բաք­վում ա­մեն ինչ չկոր­ծա­նի, բայց հաս­տատ նավ­թա­գա­զա­յին հատ­վա­ծում լրջա­գույն խնդիր­ներ կա­րող են ա­ռա­ջաց­նել: Մի խոս­քով, մտա­ծե­լու բան Հեյ­դա­րո­վի­չը, ի­հար­կե, ու­նի:

ՔԵ­ՐՈԲ ՍԱՐԳ­ՍՅԱՆ

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝