Նորայր Մեհրաբյան, Դուք արժանի էիք արվեստագետին վայել հրաժեշտի․ Մանո Գրիգորյանի հուզիչ խոսքը ⚡️⚡️«Իրավունք» թերթի այսօրվա տպագիր համարում կարդացե՛ք... Աշխարհի ամենաբարձր վարձատրվող ֆուտբոլիստների տասնյակը Սպերցյանի մասնակցությունը Ռոնալդուի թիմի դեմ խաղին հարցականի տակ է Դեկտեմբերին ամեն ինչ կպարզվի․ Փաշինյանը բոլորին ֆռացրել է․ Հովիկ Աղազարյան Պուտինի, Թրամփի և Սի Ցզինպինի գագաթնաժողովը բացահայտեց Եվրոպայի աշխարհաքաղաքական թուլությունը. Reuters Կրեմլը հայտարարել է, որ Ուկրաինան Ռուսաստան-Չինաստան-ԱՄՆ եռակողմ գագաթնաժողովի գլխավոր թեման չէր Մեդվեդև. Յալթային հղումը լիովին տեղին է Տարադրամի փոխարժեքները նոյեմբերի 19-ին ԱՄՆ-ն իր B-1 և B-2 հեռահար ռմբակոծիչները դրել է 96-ժամյա պատրաստվածության վիճակի

Ընդդիմության անատամությունը, բնականաբար, նպաստում է իշխանության պահպանմանը. Քաղաքագետ

Հանդիպում

Ինչպե՞ս է գնահատում այսօրվա ընդդիմության գործունեությունը, հաշվի առնելով, որհանրությունը այդպես էլ մինչ օրս որեւէ գործուն քայլչի տեսել, ավելին, տպավորություն է, որ ընդդիմությունը իր անգործությամբ նպաստում է իշխանության երկրորդ շունչ տալուն հարցի պատասխանը եւ ոչ միայն փորձել ենք ստանալ ամերիկաբնակքաղաքագետ Աղասի Ենոքյանից, ով նախ նկատեց.

- Ցավոք, ընդդիմությունն իր գործունեությամբ խորացնում է հասարակության շրջանում անտարբերության, ապատիայի զգացումը։ Միաժամանակ, այդ, ներկա ընդդիմությունը քիչ թե շատ հեղինակություն ունեցող միակն է, մյուսուժերը շատ ավելի թույլ հասարակական աջակցություն ունեն եւ չեն կարող սրանց լուրջ այլընտրանք հանդիսանալ; Այսինքն, հասարակությունը տեսնում է, որ երկրում չկա որեւէ ուժ, որը կկարողանա Նիկոլին դեմ դուրս գալ, եւ այդ ամենը՝ ապատիան, իրական ալտերնատիվի բացակայությունը եւ եղած ընդդիմությունը անատամությունը, բնականաբար, նպաստում է իշխանության պահպանմանը։

-Արդյո՞ք անվերադարձ շրջված հայկականԱրցախի էջը։

- Որոշ քաղաքական ակտորներ՝, մանավանդ Արեւմուտքում, փորձում են դիմադրել այդ հարցը վերջնականորեն թաղելուն։ Սակայն կան երկու գլխավոր գործոններ, որոնք լավատեսության տեղ չեն թողնում։ Առաջինն այն պարզ ու ողբերգական փաստն է, որ Արցախում այլեւս հայկական բնակչություն չկա, ինչը նշանակում է, որ բացակայում է այն հիմնական գործոնը ում համար պետք է պայքարել, չեն աշխատում մարդու իրավունքների, ինքնորոշման իրավունքի եւ նման այլ գործիքակազմեր։ Երկրորդ էական բացասական գործոնն այն է, որ այդ հարցի ենթադրյալ հիմնական պահանջատերը՝ Հայաստանի իշխանությունները պարզապես փախչում է այս հարցը բարձրաձայնելուց, իսկ եթե չկա խնդրի լուծում պահանջող, բնական է, որ լուծում էլ չի լինի։

Հ. Գ. Ամբողջական զրույցը կարդացեք «Իրավունքի» առաջիկա տպագիր համարում ։

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ