Երբ դերասաններն իրենց ձեռքերում բռնում են նույն գավաթը, որը 1973-ին բռնել են Իշտոյանը, Զանազանյանը` երեւի դրա մեջ մագիա կա. Մհեր Մկրտչյան

Լուսանկարներ 29 Հոկտեմբեր, 2024 19:20

«ՆՐԱՆՔ ՈՒԺԵՂ ԷԻՆ, ՆՐԱՆՔ ԱՐԺԱՆԻ ԷԻՆ, ՆՐԱՆՔ ՀԱՂԹՈՂ ԷԻՆ...»

Հայաստանում սկսվել են «Ոսկե դուբլ» սպորտային դրամայի նկարահանումները, որը նվիրված է խորհրդային ֆուտբոլի լեգենդ, խաղացող, մարզիչ, օլիմպիական չեմպիոն Նիկիտա Պավլովիչ Սիմոնյանի մարզչական փայլուն կարիերայի փուլերից մեկին։ Ի դեպ, հենց լեգենդար «Սպարտակ»-ի գլխավորությամբ «Արարատ» ֆուտբոլային ակումբը կարողացավ հասնել խորհրդային ֆուտբոլի պատմության մեջ ամենաբարձր նվաճմանը՝ անել «Ոսկե դուբլ»՝ մեկ տարում դառնալով ԽՍՀՄ չեմպիոն եւ ԽՍՀՄ գավաթակիր: Ֆիլմի նկարահանման համար «Սպարտակ» ՖԱ թանգարանի պատմության մեջ առաջին անգամ ԽՍՀՄ գավաթը բացակայել է իր տաղավարից եւ մասնակցել նկարահանումներին: Սցենարի հեղինակներն են Էդուարդ Այանյանը եւ Վալերի Սահարյանը: Գլխավոր պրոդյուսերը Վալերի Սահարյանն է, իսկ ռեժիսորի աթոռը զբաղեցնում է Մհեր Մկրտչյանը: Բեմադրող օպերատորներն են Ֆյոդոր Լյասսը, Արթուր Ղարայանը, բեմադրող նկարիչը՝ Աննա Աբոլիցը, զգեստների նկարիչը` Գոհար Եղիազարյանը: Ֆիլմի լուսանկարիչներն են Էդուարդ Գրիգորյանը, Սվետլանա Սարգսյանը: Գլխավոր դերում ` Նիկիտա Պավլովիչ Սիմոնյանի կերպարում հանդես է գալիս ռուս ճանաչված դերասան Եգոր Բերոեւը: Նկարահանման հրապարակում նրա գործընկերներն են Սոֆյա Դոնյանցը, Քսենիա Ալֆերովան, Սերգեյ Շակուրովը, Սերգեյ Գազարովը, Բաբկեն Չոբանյանը, Անահիտ Կիրակոսյանը, Անդրանիկ Խաչատրյանը եւ այլք: Ահա այս մասին էլ զրուցեցինք ֆիլմի ռեժիսոր ՄՀԵՐ ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ հետ:

— «Արարատ 73»-ի մասին պատմող «Ոսկե դուբլ» սպրոտային դրաման նվիրված է Նիկիտա Պավլովիչ Սիմոնյանի մարզական փայլուն կարիերայի փուլերից մեկին: Սյուժեում, բացի ֆուտբոլային հաջողություններից, անձնական կյանքի մասին պատմող տեսարաններ կա՞ն:

— Իհարկե: Վստահ եմ, որ առանց մարդկային պատմության յուրաքանչյուր` նույնիսկ ամենալավ նկարահանած ֆուտբոլը կլիներ անհետաքրքիր: Բայց նաեւ ասեմ, որ Նիկիտա Սիմոնյանը միակ հերոսը չի: Ֆիլմը կլիներ դատարկ` առանց «Արարատի» լեգենդների:

— 98 տարեկան Նիկիտա Սիմոնյանն առ այսօր էլ շարունակում է զբաղեցնել Ռուսաստանի ֆուտբոլային միության առաջին փոխնախագահի եւ տեխնիկական կոմիտեի նախագահի պաշտոնները: Ինչպիսի՞ն է նա առօրյա կյանքում, շփման մեջ:

— Ես հնարավորություն եմ ունեցել հանդիպել նրան Մոսկվայում, նկարահանումներից առաջ: Ինչ ասեմ... Ունի փայլուն հիշողություն... Ինչպես բնութագրում են սպորտսմեններին` շատ լավ մարզավիճակում է:

— Դերասանների ընտրությունն ինչպե՞ս եք կատարել:

— Ինչպես միշտ` ընտրել տաղանդավորին, համապատասխանողին:

—Գլխավոր դերերում ովքե՞ր են հանդես գալիս:

— Եգոր Բերոյեւը, Բաբկեն Չոբանյանը, Սոֆյա Դոնիանցը, Անահիտ Կիրակոսյանը, Լեւս Դավթյանը... Կերպարները շատ- շատ են, հիմա թվարկելն անիմաստ է:

— Նկարահանումները որտե՞ղ են կատարվում:

— Երեւանում, Մոսկվայում...

— Խորհրդային Միության շունչը ֆիլմում ինչպե՞ս եք փորձել հաղորդել:

— Դե` մեծ, մոտ 100 հոգանոց խումբ է աշխատում: Հուսով եմ, սխալները կլինեն մինիմումի վրա:

— Այդ տարիների կոլորիտը էկրանին փոխանցելու համար ի՞նչ դժվարություններ եք փորձում հաղթահարել:

— Այն, որ շատ քիչ բան է պահպանվել, եւ օգնության պետք է հասնեն ժամանակակից տեխնոլոգիաները:

— «Ոսկե Դուբլ» ֆիլմի նկարահանման կապակցությամբ «Սպարտակ» ՖԱ թանգարանի պատմության մեջ առաջին անգամ ԽՍՀՄ գավաթը բացակայել է իր տաղավարից եւ մասնակցել նկարահանումներին: Իրերը, մարդիկ, ժամանակաշրջանը ի՞նչ զգացողություններ են արթնացնում Ձեր մեջ` ֆիլմը նկարահանելիս:

— Երբ դերասաններն իրենց ձեռքերում բռնում են այն նույն գավաթը, որը 1973-ին բռնել են Լեւոն Իշտոյանը, Հովհաննես Զանազանյանը, երեւի դրա մեջ կա շատ խորհրդավոր բան` մագիա:

— Լեւոն Իշտոյանի եւ Հովհաննես Զանազանյանի դերերն ո՞ւմ եք վստահել:

— Իշտոյան` Սաշ Սուքիասյան, Զանազանյան` Լեւս Դավթյան:

— Ի՞նչ եք կարծում, ո՞րն էր Արարատ 73-ի հաջողության գաղտնիքը:

— Նրանք ուժեղ էին, նրանք արժանի էին, նրանք հաղթող էին:

— Անցել է 50 տարի, բայց նրանք դարձան վերջին ոսկյա սերունդը, որը ֆուտբոլային աշխարհում հայի անունը բարձր պահեց: Նրանց պես փայլուն ու տաղանդավոր ֆուտբոլիստների պակասը լրացնելու համար այսօր ինչ է մեզ պետք:

— Այդ հարցին կպատասխանի Հայաստանի Ֆուտբոլի ֆեդերացիան...