Մխիթարյան, թե՞ Սուչիչ.Կիվուն դեռ վերջնական որոշում չունի Հայաստանի հավաքականում Տիկնիզյանն այլ դեմք է ցույց տալիս. հունական մամուլի դիտարկումները Մարտնչող «բարեփոխիչների» կլանը հերթական սուտն ու կեղծիքն է տարածում Ամենակարեվորն է, որ երեք առաջնորդները կարողացան նստել մեկ սեղանի շուրջ Պատահական չէ, որ Պուտինն ի ցույց դրեց «միջուկային ճամպրուկը» Զատկից հետո ներկած ձուն մեզ պետք չէ․ Շարմազանովը՝ Փաշինյանին Թքե՛ք այդ մանդատների վրա, պահել եք որ ի՞նչ․ Հայկ Բաբուխանյան «Անհաջողության ջենթլմենները» կրկին հանձնվում են Նիկոլը փորձում է Մոսկվային համոզել, թե ինքը Հայաստանը ԵՄ կազմում տեսնում է 20 տարի անց Խոշոր վթար Վանաձորի գլխավոր ճանապարհին. Տեսանյութ

ՄԵՌԱԾ ՏՆՏԵՍՈՒԹՅԱՆԸ ՀԱՍՑՎԱԾ «ԿՈՆՏՐՈԼՆԻ ԿՐԱԿՈՑԸ»

Վերլուծություն

Եվ այս­պես, Սամ­վել Կա­րա­պետ­յա­նի հետ կապ­ված սկան­դա­լա­յին պատ­մութ­յան ֆո­նին, Նի­կոլն օ­րա­կարգ բե­րեց եւ ակ­տի­վո­րեն ա­ռաջ է տա­նում «Հա­յաս­տա­նի է­լեկտ­րա­կան ցան­ցե­րը» (ՀԷՑ) ազ­գայ­նաց­նե­լու գա­ղա­փա­րը: Ա­վե­լին, նա ան­գամ հայ­տա­րա­րեց, թե նման օ­րենսդ­րա­կան նա­խա­ձեռ­նութ­յուն օ­րա­կար­գում կա:

Այն պա­րա­գա­յում, երբ Կա­րա­պետ­յա­նին չգի­տես էլ ին­չի հա­մար բանտ տա­րան, ի­հար­կե, Նի­կո­լից սպա­սե­լի է, որ հա­մար­ժեք «ի­րա­վա­կան» քայ­լե­րով նաեւ ՀԷՑ-ի գլխին նման մի օ­յին բե­րի: Նաեւ հաս­կա­նա­լի է, թե տնտե­սա­կան ի­մաս­տով Հա­յաս­տա­նի հա­մար ինչ հար­ված կդառ­նա նման գոր­ծո­ղութ­յու­նը: Բա­վա­կան է ըն­դա­մե­նը հի­շա­տա­կել այդ հե­տե­ւանք­նե­րից մի քա­նի­սը, ո­րի մա­սին տնտե­սա­գետ­նե­րը գործ­նա­կա­նում հա­մա­միտ են: Այն է, դա պար­զա­պես աշ­խար­հին ցույց կտա, թե հա­յաս­տան­յան տնտե­սութ­յու­նում ինչ­պի­սի կա­տար­յալ «ռե­կե­տա­յին» ի­րա­վի­ճակ է, ո­րից հե­տո ներ­սի եւ դրսի ա­մեն մի ներդ­րող, ե­թե այդ­պի­սիք դեռ մնա­ցել են, կմտա­ծի ու­նե­ցա­ծը Հա­յաս­տա­նից փախց­նե­լու մա­սին: Եվ ոչ միայն ներդ­րող­նե­րը. սա բո­լոր քիչ թե շատ փող ու­նե­ցո­ղի հա­մար կդառ­նա ա­հա­զանգ` Հա­յաս­տա­նում մեկ քայլ այս կողմ, մեկ քայլ այն կողմ կա­տա­րե­ցիր Նի­կո­լի քմա­հա­ճույ­քից, պար­զա­պես կա­րող են նույն «օ­րի­նա­կան հի­մունք­նե­րով» ու­նե­ցածդ ձեռ­քիցդ խլել: Այ­սինքն, կա­պի­տա­լի ար­տա­հոս­քի ա­հագ­նա­ցու­մը եւ ներ­հոս­քի ծայ­րա­հեղ դան­դա­ղե­ցումն ա­մե­նա­քիչն է, ո­րը կհե­տե­ւի Նի­կո­լի նման քայ­լին: Ու սրան պետք է գու­մա­րել նաեւ այն հե­տե­ւանք­նե­րը, ո­րը ուղ­ղա­կիո­րեն կբխի նման քայ­լից` ներ­քին տնտե­սութ­յա­նը հասց­ված հար­ված­նե­րի տես­քով:

Կրկ­նենք, այս ա­մենն էս գլխից է հաս­կա­նա­լի, այս մա­սին փոր­ձա­գետ­նե­րը գործ­նա­կա­նում միա­կար­ծիք են: Սա­կայն ի­րա­կա­նում խնդի­րը շատ ա­վե­լի խոր­քա­յին է: Ն­կա­տի ու­նենք, որ Նի­կո­լը նման հար­ված է հասց­նում կամ պատ­րաստ­վում է հասց­նել այն ի­րա­վի­ճա­կում, երբ Հա­յաս­տա­նում տնտե­սութ­յուն հաս­կա­ցութ­յու­նը գործ­նա­կա­նում ար­դեն կորց­րել է իր ի­մաս­տը: Ու դա է ցույց տա­լիս ան­գամ վի­ճա­կագ­րութ­յուն կոչ­վա­ծը, ո­րի միակ դար­դու­ցա­վը հնա­րա­վո­րինս իշ­խա­նա­հա­ճո պատ­կեր նկա­րագ­րելն է, սա­կայն դա ա­նե­լը պար­զա­պես դար­ձել է անհ­նար:

­Բե­րենք մի քա­նի թվեր: Այս­պես, շա­րու­նա­կա­կան ան­կու­մա­յին դի­նա­մի­կա­յի մեջ է մնում Տն­տե­սա­կան ակ­տի­վութ­յան ցու­ցա­նիշ կոչ­վա­ծը: Ե­թե, օ­րի­նակ, մար­տին ներ­կա­յաց­րել էին 11,9 տո­կոս աճ, ա­պա հուն­վար-ապ­րի­լի հա­մար այն 4,4 տո­կոս է: Հուն­վար-ապ­րի­լին արդ­յու­նա­բե­րութ­յու­նը նվա­զել է մոտ 16 տո­կո­սով, ներ­մու­ծու­մը` մոտ 50, ար­տա­հա­նու­մը` մոտ 60 տո­կո­սով: Այ­սինքն, մի քա­նի ոչ էա­կան ո­լորտ­նե­րում ինչ-որ գու­նա­զար­դում­ներ են ա­րել, ար­հես­տա­կան ՏԱՑ-ի մի փոք­րիկ աճ սար­քել: Բայց ի­րա­կա­նում, ինչ­պես այդ թվերն են ցույց տա­լիս, ու­նենք ի­րա­կան տնտե­սութ­յան «սատ­կած» վի­ճակ: Գու­մա­րենք սրան աստ­ղա­բաշ­խա­կան ցու­ցա­նիշ­նե­րի հա­սած պե­տա­կան պարտ­քը, եւ ի­րա­կան պատ­կե­րի ող­բեր­գա­կա­նութ­յան մա­սին կվկա­յի ա­մեն մի տնտե­սա­գետ:

­Նա­խօ­րեին էլ իշ­խա­նա­կան մանկ­լա­վիկ­նե­րը ա­ռոք-փա­ռոք միա­ձայն հաս­տա­տե­ցին ան­ցած տար­վա բյու­ջեի կա­տա­րո­ղա­կա­նը: Ե­կա­մուտ­նե­րը  հա­վա­քագր­ված են, ծախ­սե­րը` թե­րա­կա­տար­ված: Թե ինչ­պես էին ի­րենց կո­տո­րում պատ­կան նա­խա­րար­ներն ու այլք, որ ինչ-որ բան կա­րո­ղա­նա­յին ա­սել, թե քա­նի աբ­սուր­դի հաս­նող հայ­տա­րա­րութ­յուն հնչեց­րին, որ վի­ճա­կը մի փոքր մեղմ ներ­կա­յաց­նեն, նույ­նիսկ լավ է` չհի­շենք: Ֆի­նանս­նե­րի նա­խա­րար կոչ­վածն ան­գամ այն մտքին հա­սավ, թե ի­րա­նա­կան պա­տե­րազ­մից սպաս­վող ռիս­կե­րը դեռ չեն էլ գնա­հա­տել. բա էլ ին­չո՞վ են զբաղ­վում: Ու այս­պես շա­րու­նակ, որ կող­մից մո­տե­նաս, բա­ռա­ցիո­րեն ա­վե­րակ­նե­րի ես բախ­վում:

Ա­հա այս ի­րա­վի­ճա­կում է, որ Նի­կո­լը նման հեր­թա­կան մե­գա­հար­վածն է պատ­րաստ­վում հասց­նել հա­յաս­տան­յան տնտե­սութ­յա­նը: Ընդ ո­րում, ե­թե ան­գամ նա այս պա­հին կանգ առ­նի, մեկ է, ար­դեն իսկ հասց­ված է ծան­րա­գույն հար­ված. գոր­ծա­րար դաշ­տը պար­զա­պես ա­վե­լորդ ան­գամ տես­նում է, որ երկ­րի ղե­կին նստած է մե­կը, ով ցան­կա­ցած պա­հի կա­րող է նման մի բան ա­նել: Ո­րե­ւէ պե­տութ­յան քիչ թե շատ ա­դեկտ­ված ղե­կա­վար կկտրե՞ր ա­ռանց այդ էլ կի­սակտր­ված ճյու­ղը, ո­րի վրա մի կերպ նստած է: Ա­հա, Նի­կո­լը հենց դա է ա­նում: Ու շատ պարզ հարց. սա դի­տա­վո­րութ­յո՞ւն է, թե ան­գամ նման պար­զա­գույն հար­ցե­րից խելք­նե­րը չի հաս­նում: Ա­վե­լի հակ­ված ենք ա­ռա­ջին տար­բե­րա­կին:

Ս.ԱԲՐԱՄՅԱՆ

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ