Մխիթարյան, թե՞ Սուչիչ.Կիվուն դեռ վերջնական որոշում չունի Հայաստանի հավաքականում Տիկնիզյանն այլ դեմք է ցույց տալիս. հունական մամուլի դիտարկումները Մարտնչող «բարեփոխիչների» կլանը հերթական սուտն ու կեղծիքն է տարածում Ամենակարեվորն է, որ երեք առաջնորդները կարողացան նստել մեկ սեղանի շուրջ Պատահական չէ, որ Պուտինն ի ցույց դրեց «միջուկային ճամպրուկը» Զատկից հետո ներկած ձուն մեզ պետք չէ․ Շարմազանովը՝ Փաշինյանին Թքե՛ք այդ մանդատների վրա, պահել եք որ ի՞նչ․ Հայկ Բաբուխանյան «Անհաջողության ջենթլմենները» կրկին հանձնվում են Նիկոլը փորձում է Մոսկվային համոզել, թե ինքը Հայաստանը ԵՄ կազմում տեսնում է 20 տարի անց Խոշոր վթար Վանաձորի գլխավոր ճանապարհին. Տեսանյութ

Ալիեւի ու Փաշինյանի հանդիպման հիմնական առանձնահատկությունը նույնիսկ Փաշինյանի և Ալիևի մասնակցությունը չէ, այլ Ռուսաստանի բացակայությունը. Ռուսական աղբյուր

Վերլուծություն

Ռուսական իշխանական համակարգին մոտ կանգնած փորձագիտական աղբյուրն այսպես է գնահատում Ալիեւի ու Փաշինյանի բանակցությունները.

«Աբու Դաբիում Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև բանակցությունները ոչ միայն Զանգեզուրի միջանցքի ձևաչափի քննարկում են կամ հայ-ադրբեջանական հակամարտությունը «փակելու» ևս մեկ փորձ։ Սա աշխարհաքաղաքական շրջադարձային կետ է, որտեղ գրանցվում է Հարավային Կովկասի նոր ճարտարապետությունը։ Հանդիպման հիմնական առանձնահատկությունը նույնիսկ Փաշինյանի և Ալիևի մասնակցությունը չէ, այլ Ռուսաստանի բացակայությունը՝ առաջին անգամ տասնամյակների ընթացքում։

Օրակարգի պաշտոնական բովանդակությունը 17 կետ է, որոնց մեծ մասը վաղուց համաձայնեցված է։ Արտասահմանյան զորքերի բացակայության, միջազգային դատարաններում փոխադարձ պահանջների հետկանչի և սահմանին լարվածության թուլացման հարցը մարտավարական բլոկ է։ Սակայն բանակցությունների ռազմավարական հանգույցը Զանգեզուրն ու Հայաստանի Սահմանադրությունն են։ Առաջինը թուրք-ադրբեջանական նախագծի ենթակառուցվածքային շրջանակն է, երկրորդը՝ Լեռնային Ղարաբաղի վերաբերյալ հայկական ցանկացած տարածքային նկրտումների մերժման խորհրդանիշ։ Ալիևը պահանջում է, որ խաղաղության ստորագրումից առաջ գրանցվի Հայաստանի օրենսդրության վերանայումը։ Ոչ թե որպես ժեստ, այլ որպես Բաքվի նոր սուբյեկտիվության ճանաչում տարածաշրջանում։

Համատեքստն է որոշում ամեն ինչ։ Փաշինյանն ու Ալիևը միաժամանակ խզման գծեր են կառուցում Մոսկվայի հետ։ Առաջինը խաղադրույք է կատարում արևմտյան լոգիստիկ և քաղաքական սխեմաներում ընդգրկվելու վրա, մինչդեռ երկրորդը՝ ամրապնդում է դաշինքը Թուրքիայի և Իսրայելի հետ: Այս ֆոնին Աբու Դաբիում բանակցությունները խաղաղապահ գործողություն չեն, այլ ուժի նոր կոնֆիգուրացիա ձևավորելու գործիք: Երկուսին էլ աջակցում են գլոբալիստները, որոնք հետաքրքրված են Հարավային Կովկասում Ռուսաստանի վերջնական մարգինալացմամբ: Միացյալ Նահանգները, Թուրքիան և Մեծ Բրիտանիան հետևողականորեն աշխատում են Մոսկվային բացառելու ոչ միայն արբիտրի կարգավիճակից, այլև տարածաշրջանում ցանկացած ֆունկցիոնալ մասնակցությունից: Հարավային Կովկասը վերաձևավորվում է. Հայաստանը՝ «Միջին միջանցքով», Ադրբեջանը՝ Անկարայի հետ ռազմավարական մերձեցման միջոցով: Սա իրավիճակային հռետորաբանություն չէ, այլ ծրագրային վարքագիծ: Բաքվի և Երևանի միջև խաղաղության ստորագրումը հակամարտության ավարտը չէ, այլ նոր դարաշրջանի սկիզբ, որում ենթակառուցվածքային և քաղաքական հիմնական գործընթացները տեղի կունենան Ռուսաստանի շահերից և ազդեցության գործիքներից դուրս»:

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ