Ինչպես կապարակնքվեց Նկարիչների միության ցուցասրահը Նկարիչների միության նորընտիր նախագահի բացառիկ հարցազրույցը Ես տեղափոխվում եմ Հայաստան. Դենիս Ջորկաեֆը առաջադրվել է որպես ՀՖՖ նախագահի թեկնածու Լեվոն Զուրաբյան VS Նիկոլ Փաշինյան Ակրոպոլիս թանգարանում բացվել է «Հին Հայաստան» միջազգային ցուցահանդեսը Ջրամատակարարման ընդհատումներ են տեղի ունեցել Կիևի հինգ շրջաններում Բրիտանիան ցանկանում է վերադառնալ ԵՄ. Brexit-ը չափազանց թանկ էր. The Times Մելանյա Թրամփը հնարավոր է համարում Ուկրաինայում հրադադարը մինչև Սուրբ Ծնունդ Քո մասին այնպիսի ճշմարտություն կասեմ, ստիպված կլինես փախչել նաեւ ՌԴ-ից․ Դանիելյանը՝ Պիպոյին Մեզ այսօր շատ են պակասում Մոնթեի պես հայերը․ Հռիփսիմե Նահապետյան

ԱՀԱԶԱՆԳ․ Եթե նախկինում Սովետաշենի աղբանոցում էին ռազբորկաներ լինում, ապա այսօր չեն խորշում՝ օրական ռեժիմով դա անել փողոցի կենտրոնում․Բացառիկ զրույց հայտնի իրավապաշտպանի հետ

Իրավական

Վերջին շրջանում Հայաստանում քրեական մթնոլորտը էապես լարվել է։ Գրեթե ամեն օր կարելի է լսել նոր սպանության, դանակահարության, ռազբորկայի, վենդետայի մասին։ Ընդ որում այդ հանցագործությունները տեղի են ունենում օրը ցերեկով, քաղաքի բանուկ հատվածներում, սեփական տան բակում։ Ամենաթարմ օրինակներից մեկը Փարաքարի 41-ամյա համայնքապետի սպանությունն է։ 

Ինչի՞ մասին է վկայում ստեղծված քրեական քրոնիկոնը բացառիկ զրույց ենք ունեցել հայտնի իրավապաշտպան, «Լեվ Գրուպ» փաստաբանական ընկերության ղեկավար, աղմկոտ գործերով հայտնի փաստաբան ԼԵՎՈՆ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ հետ․

-Եթե նախկինում հանցագործություններ էին տեղի ունենում` մահափորձեր, սպանություններ, խուլիգանություն, Ձեր նշած ռազբորկաները, որպես կանոն, կատարվում էին այնպիսի վայրերում, որոնք հեռու էին քաղաքի հասարակական վայրերից, կենտրոնից։ Սակայն այսօր, ցավալիորեն արձանագրում ենք, որ պոտենցիալ հանցագործը կարող է օրը ցերեկով դուրս գալ քաղաքի  բանուկ հատված կատարել չարամիտ մտադրություն՝ ընդհուպ զենքի գործադրմամբ։ Այ սա արդեն իսկ մտահոգիչ է, որի հետ կապված պետական լիազոր մարմինները՝ ի դեմս իրավապահ համակարգի ունեն պոզիտիվ պարտավորություն օպերատիվ, պրոֆիլակտիկ միջոցներին լավագույնս տիրապետեն, ինչպես նաեւ կիրառվող պատժամիջոցները եւս պետք է լինեն ավելի քան խիստ։ Վերջին հաշվով արի ու տես ամենաթողությունն է, այո, պատճառը, որ ոմանք քաղաքի կենտրոնում կարող են կատարել խուլիգանություն, օրը ցերեկով կատարել ծանր հանցագործության տեսակներ։  Եթե այս ամենի դեմը, ինչպես ժողովուրդն է ասում,  օր առաջ չառնվի, նման կարգի հանցագործությունները օրական ռեժիմով դառնալու են սովորական երեւույթ։

-Պարոն Բաղդասարյան, ակնհայտ է, որ երկրում վխտում է ապօրինի զենքը, եւ, թերեւս դա է պատճառը, որ հանցագործները գործում են այդքան անվարան ու դիպուկ՝ գիտակցելով, որ զենքից ազատվելով կարող են մաքրել իրական հետքերը։ Հաշվի առնելով, որ Դուք ապօրինի զենքի կիրառման անթույլատրելիության եւ հետեւանքների մասին բազմիցս եք անդրադարձել, այս դեպքում եւս կարեւոր է Ձեր տեսակետը։

-Ապօրինի զենք-զինամթերիքի կրման եւ շրջանառության հետ կապված տոտալ գործողություն ունի անելու լիազոր մարմինը եւ դա պետք է դիտվի, որպես ծանր հանցագործության տեսակ, որովհետեւ, որպես կանոն, ապօրինի զենք-զինամթերք կրող եւ իրացնողը պոտենցիալ հանցագործ է։

Ինչ վերաբերում է օրինական զենք-զինամթերքին, ապա իհարկե հնարավոր բոլոր բժշկական փորձաքննությունները անցնելուց հետո պետք է քաղաքացուն հնարավորություն տրվի օրինական զենք ձեռք բերելու համար։ Վիճակագրական տվյալները փաստում են, որ օրինական զենքով կատարված հանցագործությունները տասնյակ անգամ քիչ են, քան ապօրինի զենքով կատարված հանցագործությունները։ Ավելին ասեմ, օրինակ ԱՄՆ-ի Ջորջիա նահանգում պարտադիր պայման է դիտվում այն, որ եթե անձը տուն է գնում, ապա ինքը պարտադիր պետք է զենք ունենա։ Այսինքն պոտենցիալ հանցագործը լավ գիտի, որ այս նահանգի ցանկացած տան սեփականատեր պաշտպանված է օրինական զենքով։

-Պարոն Բաղդասարյան, երկրում առկա քրեական քրոնիկոն հանրությանը մտածելու տեղիք է տալիս, որ այս ամենին նպաստում են նաեւ քաղաքական իշխանությունները, որ փողոցի խուժանը այսօր իրեն թույլ է տալիս այսչափ սանձարձակ պահել՝ վստահ լինելով, որ օրենքի առաջ պատասխանատվություն չի կրելու։

 -Ես հակված չեմ ընդունելու այդ տեսակետը, հիմա պարզաբանեմ, թե ինչու․ այն ամենաթողությունը, որին ականտես ենք լինում այո, խիստ մտահոգիչ է, ինչպես նշեցի, եթե նախկինում Սովետաշենի աղբանոցում էին ռազբորկաներ լինում, ապա այսօր չեն խորշում դա անել փողոցի կենտրոնում։ Եվ դա ոչ թե քաղաքական իշխանության, այսպես ասած, դաբրոյով է լինում, այլ տվյալ իշխանության պետական լիազոր մարմինների ոչ ճիշտ աշխատանքի կազմակերպման արդյունք, դա ինձ համար հանրահայտ փաստ է։ 

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ