Հանրայինը վերածվել է «Լացի պատի»

Մեր հարկերով սնվող Հանրային հեռուստաընկերությունն այնքան է իջեցրել իր նշաձողը, որ այսօր գրեթե չի տարբերվում Փաշինյանի ընտանեկան կայքի կամ նիկոլական քարոզչական այլ արտադրանքներից։

Երեկ այս խայտառակ դարձած կառույցի եթերով իշխանության խոսափող Պետրոս Ղազարյանն ուղիղ եթեր էր տրամադրել իր ծառայությունը Շվեյցարիայում ավարտող Հայոց թեմի Առաջնորդական տեղապահ Հայր Գուսան վարդապետ Ալճանյանին։ 37-րոպեանոց այդ «հարցազրույցն» ավելի շատ հիշեցնում էր նեղացած պատանու լացուկոծ, ոչ թե հոգեւորականի պատասխանատու խոսք։ Ամբողջ ընթացքում վերջինս փորձում էր համոզել, թե իբր Եկեղեցին ունի «լուրջ խնդիրներ», որոնք կարոտ են «բարեկարգման», սակայն ակնհայտ էր, որ նրա իրական մղումները խիստ անձնական բնույթի են։

Եթե կարճ ձեւակերպենք՝ Հայր Գուսանը պարզապես եկել էր հայտնելու, որ իրեն հեռացնում են զբաղեցրած առաջնորդական տեղապահի պաշտոնից, եւ ինքը սկսել է աթոռակռիվ։ Թեեւ սեփական ծառայության մասին խոսում էր մեծ ակնածանքով եւ ինքնագովասանքով, միաժամանակ դժգոհում էր համայնքի «խանգարող» ներկայացուցիչներից՝ տողատակում փաստացի ընդունելով, որ իր գործունեության ընթացքում հասցրել է շվեյցարահայ համայնքը բաժանել «յուրայինների» եւ «ոչ յուրայինների»։

Ավելի զավեշտալին այն է, որ ըստ իր իսկ խոսքի՝ ինքը նույնիսկ պատկերացում չունի, թե Փաշինյանն ինչ «բարեփոխումների» ծրագիր է ներկայացրել, սակայն այնտեղ տեսնելով Վեհափառ Հայրապետի հեռացման պահանջը՝ անմիջապես միացել է այդ օրակարգին։

Հայր Գուսանը նաեւ չվարանեց բողոքել Երուսաղեմի հայոց միաբանությունից՝ հայտարարելով, թե իբր ստացել է «սպառնալից նամակ»։ Այսինքն՝ եթե Երուսաղեմի պատրիարքարանը նամակ է հղում՝ հորդորելով կանգ առնել եկեղեցական կարգազանցության ճանապարհին, դա արդեն որակվում է որպես «սպառնալիք»։

Հետաքրքիր է, որ արդեն մեկ շաբաթ է իշխանության տարբեր ներկայացուցիչներ՝ Փաշինյանի գլխավորությամբ, օր ու գիշեր շնորհակալություն են հայտնում Հայր Գուսանին իրենց նախաձեռնած հերձվածը «հարստացնելու» համար։ Իսկ այս հարցազրույցից հետո վերջնականապես պարզ դարձավ, որ գործ ունենք հերթական աբիժնիկացած կերպարի հետ, ով, իր շահերի սպասարկումը չստանալով, պատրաստ է ստորագրել ցանկացած թղթի տակ՝ միայն թե իր անձնական պահանջները բավարարվեն։

Եզրակացությունը պարզ է․ Հայ Եկեղեցին երբեք չի կարող եւ չի ծառայել որեւէ մեկի անձնական հաշիվներ մաքրելու համար։ Այն, ինչ այսօր կատարվում է, ոչ թե եկեղեցու «բարեփոխում» կամ «մաքրում» է, այլ որոշ մարդկանց նեղ անձնական պայքար՝ փաթեթավորված գեղեցիկ ու խաբուսիկ բառերով։

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝