Արցախը սերտիֆիկատներով պահե՞ցիք. ինչ նպատակ է հետապնդում «Հայաքվե»-ն

Հայաստանյան քաղաքական դաշտում վերջին ամիսներին ակտիվորեն գովազդվող «Հայաքվե» նախաձեռնությունը գնալով ավելի շատ հարցականներ է առաջացնում՝ թե՛ իր իրական նպատակների, թե՛ հատկապես ֆինանսական աղբյուրների մասով։

ԴՕԿ կուսակցության պատվավոր նախագահ ՎԱՐԴԱՆ ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԸ, հանրությանն ուղղված իր հերթական ձայնային ուղերձում, շատ ուղիղ անդրադարձել է «Հայաքվեին»՝ հիշեցնելով, որ ժամանակին ստորագրություններ էին հավաքում եւ մարդիկ էլ հպարտորեն նկարվում էին իրենց ստորագրությունները հավաստող սերտիֆիկատներով, ինչի արդյունքը զրո էր:

«Սերտիֆիկատով էի՞ք երկիր պահում, պահեցի՞ք, տվեցիք Ադրբեջանին, հիմա էլ միջանցքի հերթն է հասել, հետո Սյունիքի, Սեւանի»,- զգուշացնում է Վարդան Ղուկասյանը:

«Հայաքվեի» շուրջ ամենահետաքրքիր հարցը մնում է ոչ միայն Արցախը փրկելու իրական քայլերի փոխարեն՝ ստորագրահավաք իրականացնելու բուն նպատակը, այլ առ այսօր իրենց կողմից ծախսվող փողերի ծագումը։

Մեդիափորձագետ ՍԱՄՎԵԼ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ վերջերս հրապարակված ուսումնասիրությունը բացահայտում է մի պատկեր, որից պարզ է դառնում, որ իշխող «Քաղաքացիական պայմանագրից» հետո՝ ամենաշատը հենց «Հայաքվե»-ն է գումարներ շռայլում սոցցանցներում գովազդներ տեղադրելով:

Պարզվում է՝ «Հայաքվեն» երեք ամսում ծախսել է առնվազն 3328 դոլար՝ տեղադրելով 418 գովազդ, ինչը կազմում է հարթակում եղած քաղաքական գովազդների շուրջ 17 տոկոսը։ Այլ կերպ ասած՝ հարյուրավոր էջերի համատեղ գովազդից ավելի մեծ ծավալ է ապահովել մեկ նախաձեռնություն։

Ավելին՝ «Հայաքվեն» փաստացի միակ քաղաքական ուժն է, որն օգտագործում է պրոֆեսիոնալ գովազդային թիրախավորում՝ տարիքային, սեռային, լսարանային բաժանումներով։ Մինչ մյուս քաղաքական դերակատարները գովազդը տեղադրում են «բոլորի համար», այստեղ գործ ունենք տեխնոլոգիական, լավ հաշվարկված և ակնհայտորեն թանկ քաղաքական արշավի հետ։

Հարցն ուղղակի է. ո՞վ է վճարում։ Որտեղի՞ց են այդ միջոցները։ Վերջիվերջո, եթե «Հայաքվեն» իսկապես կոչված է ազգային խնդիր լուծելու, ապա առաջին հերթին պարտավոր է բացել, թե որտեղի՞ց իրեն այդպիսի ֆինանսական հնարավորություններ: Հակառակ դեպքում՝ հասարակությունն իրավունք ունի կասկածելու, որ հերթական անգամ գործ ունի լավ փաթեթավորված, բայց դատարկ քաղաքական նախագծի հետ, որը դաշտ է նետվել կոնկրետ շրջանակների շահերը սպասարկելու համար: Իսկ Վարդան Ղուկասյանի կոշտ ձեւակերպումները հենց այդ մասին են՝ երբ հայրենիքը վտանգի տակ է, սերտիֆիկատներն ու թիրախավորված գովազդները չեն փրկում, հետեւապես՝ ի՞նչ նպատակ է հետապնդում այս նախաձեռնությունը:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝