Կիեւում սարսափով են հետեւում գրենլանդիական զարգացումներին

Ի­հար­կե, կա­րե­լի է կռա­հել, որ Կիե­ւում սար­սա­փով են հե­տե­ւում Գ­րե­լան­դիա­յում ըն­թա­ցող զար­գա­ցում­նե­րին: Ա­մե­նա­հա­վա­նա­կան սցե­նար է դար­ձել, որ ԱՄՆ-ն կ­վերց­նի կղզին, եւ դա կտա­նի Եվ­րո­պա­յի չա­փա­զանց լուրջ թու­լաց­ման: Իսկ այդ դեպ­քում ա­ջակ­ցութ­յուն, ա­ռա­վել եւս՝ ԵՄ-ի խոս­տա­ցած 90 մի­լիարդ դո­լա­րը Կիե­ւը հա­զիվ թե տես­նի: Ա­մե­նա­քիչ հա­վա­նա­կան տար­բե­րա­կը՝ ե­թե Թ­րամ­փը չկա­րո­ղա­նա Գ­րե­լան­դիան վերց­նել կամ ա­րագ վերց­նել: Դա նշա­նա­կում է, որ Եվ­րո­պան պետք է այդ նպա­տա­կով բո­լոր ռե­սուրս­նե­րը կենտ­րո­նաց­նի կղզին պաշտ­պա­նե­լու ուղ­ղութ­յամբ, դեռ մի բան էլ՝ փոր­ձի լե­զու գտնել Մոսկ­վա­յի հետ: Հաշ­վի առ­նե­լով, որ, օ­րի­նակ, ներ­կա պա­հին եվ­րո­պա­կան գա­զա­մա­տա­կա­րար­ման հիմ­նա­կան մասն ԱՄՆ-ի վրա է, ո­րը կաս­կա­ծի տակ կհայտն­վի Գ­րե­լան­դիա­յի ուղ­ղութ­յամբ սրա­ցում­նե­րի դեպ­քում: Այ­սինքն, Եվ­րո­պա­յին կմնա միայն Մոսկ­վա­յից գազ խնդրել: Կարճ ա­սած, այս տար­բե­րա­կի դեպ­քում եւս ԵՄ-ի խոս­տա­ցած 90 մի­լիարդ դո­լա­րը Կիե­ւը հա­զիվ թե տես­նի:

­Պատ­կերն ա­վե­լի ամ­բող­ջա­կան կդառ­նա, ե­թե աս­վա­ծին գու­մա­րենք, որ ԵՄ-ից ե­կած խոս­տում­նե­րից ել­նե­լով, Զե­լենս­կին հասց­րեց ծայ­րա­հե­ղո­րեն փչաց­նել Թ­րամ­փի հետ հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը: Այն կար­գի, որ ԱՄՆ նա­խա­գա­հը ցու­ցադ­րա­բար հրա­ժար­վեց Դա­վո­սում ան­գամ Զե­լենս­կու ե­րե­սը տես­նել: Ու սա, ի­հար­կե, Կիե­ւի հա­մար կդառ­նա ծայ­րա­հե­ղո­րեն լուրջ եւս մեկ հարց, ե­թե ի­րա­կա­նա­նա սպա­սե­լի սցե­նա­րը՝ Թ­րամ­փը վերց­նի Գ­րե­լան­դիան:

Ան­գամ մի­ջանկ­յալ տար­բե­րա­կը, ե­թե Գ­րե­լան­դիա­յի հա­մար ԱՄՆ-ի եւ Եվ­րո­պա­յի հա­կա­մար­տութ­յու­նը մնա «լեզ­վակռ­վի» ներ­կա­յիս փու­լում, է­լի Կիեւն լավ բան չի խոս­տա­նում: Եվ­րո­պա­յի հա­մար, ինչ­պես նաեւ Դա­վո­սի փոր­ձը հու­շեց, հիմ­նա­կան թե­մա է դար­ձել հենց Գ­րե­լան­դիան, ու Ուկ­րաի­նան, ո­րի պատ­ճա­ռով այս­չափ սրե­ցին ԱՄՆ-ի հետ հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը, հի­մա դառ­նում է էլ ա­վե­լի խո­րը ցնցում­նե­րի թե­մա: Այ­սինքն, որ Զե­լենս­կին կշա­րու­նա­կի նախ­կին կամ խոս­տում­նե­րի մա­կար­դա­կով օգ­նութ­յուն ստա­նալ, մնում է շատ քիչ հա­վա­նա­կան:

­Թե­րեւս, նման ի­րա­վի­ճա­կում Կիեւի հա­մար լա­վա­գույն լու­ծում կլի­ներ, ե­թե Դա­վո­սում Պու­տի­նի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Դ­միտ­րիե­ւը եւ Թ­րամ­փի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­ներ Ո­ւիտ­կոֆն ու Քուշ­նե­րը կա­րո­ղա­նա­յին ո­րո­շա­կի բա­լան­սա­վոր­ված տար­բե­րակ մտա­ծել ուկ­րաի­նա­կան թե­մա­յով: Ընդ ո­րում, նման է, որ ռուս­ներն այս փու­լում նաեւ Զե­լենս­կու հա­մար են հիմ­քեր նա­խա­պատ­րաս­տում, որ ե­թե նա ո­րո­շի տա­րածք­նե­րի հետ կապ­ված զի­ջում­նե­րի գնալ, կա­րո­ղա­նա ուկ­րաի­նա­կան հան­րութ­յա­նը դա ինչ-որ կերպ հիմ­նա­վո­րել: Խոս­քը Կ­իե­ւի ու ուկ­րաի­նա­կան այլ խո­շոր քա­ղաք­նե­րի ու ամ­բող­ջա­կան տա­րա­ծաշր­ջան­նե­րի հո­սան­քա-գա­զազր­կում­նե­րի մա­սին է, ո­րին ուղղ­ված հար­ված­նե­րը Մոսկ­վան հե­տե­ւո­ղա­կա­նո­րեն շա­րու­նա­կում է, եւ վեր­ջինն էլ տե­ղի ու­նե­ցավ հենց դա­վոս­յան այդ սպաս­վող հան­դիպ­մանն ըն­դա­ռաջ: Այն, որ մաս­նա­վո­րա­պես Կիե­ւին հո­սան­քազր­կում­նե­րը հասց­րել են այն ծայ­րա­հեղ վի­ճա­կին, որ նույ­նիսկ քա­ղա­քա­պետ Կ­լիչ­կո­յի մա­կար­դա­կով է բնա­կիչ­նե­րի կո­չեր ուղղ­վում՝ դուրս գալ սառ­չող քա­ղա­քից, ի­հար­կե, կիեւ­ցի­նե­րի, խո­շոր հաշ­վով՝ ուկ­րաի­նա­կան մյուս խո­շոր քա­ղաք­նե­րի բնա­կիչ­նե­րի հա­մար լրջա­գույն ցու­ցիչ է: Հենց նրանք են, որ սե­փա­կան մաշ­կի վրա են զգում, թե ինչ տե­ղի կու­նե­նա, ե­թե այս վի­ճա­կը շա­րու­նակ­վի: Ա­վե­լին, ինչ անձ­նա­կան կո­րուստ­ներ են ու­նե­նա­լու, ե­թե լքեն քա­ղաք­նե­րը, որ­տեղ ա­մեն բան շատ ա­րագ կսառ­չի եւ շար­քից դուրս կգա: Ու մյուս կող­մից, բա­վա­կան է ինչ-որ է­ներգ­աօբ­յեկտ նո­րոգ­վի, որ հա­ջոր­դում են նոր հար­ված­նե­րը, եւ վի­ճա­կը վե­րա­դառ­նում է նույն հրա­մա­յա­կա­նին՝ սառ­չել, կամ քա­ղաք­նե­րը լքել: Վեր­ջա­պես, ուկ­րաի­նա­կան քա­րոզ­չա­մե­քե­նա­յի ո­րոշ կոնկ­րետ ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­ներ սկսել են խո­սել վատ­թա­րա­գույ­նի հնա­վա­րո­րութ­յան մա­սին: Այն է՝ ռուս­նե­րը կա­րող են հար­վա­ծել նաեւ ա­տո­մա­կա­յան­նե­րի սնու­ցիչ են­թա­կա­յան­նե­րին՝ պար­տադ­րե­լով կա­յան­նե­րի աշ­խա­տան­քի դա­դա­րե­ցում: Իսկ դա երկ­րի հա­մար նշա­նա­կում է լիա­կա­տար հո­սան­քազր­կում, քա­ղաք­նե­րի բնակ­չութ­յանն ար­դեն տար­բե­րակ չի մնա­լու, քան տնե­րը լքե­լը: Ու այդ հե­ռան­կա­րը հաշ­վի առ­նե­լով, տա­րած­քա­յին զի­ջում­նե­րի եւ դրա­նով պա­տե­րազ­մը կանգ­նեց­նե­լու տար­բե­րա­կը, ո­րը, բո­լորն են հաս­կա­նում, որ ա­մեն դեպ­քում լի­նե­լու է, Զե­լենս­կու հա­մար ա­վե­լի հեշտ է դառ­նում մարդ­կանց հրամց­նե­լը:

­Կաշ­խա­տի՞ այս մե­խա­նիզ­մը. ա­մեն դեպ­քում, ներ­կա ի­րո­ղութ­յու­նն­երը հու­շում են, որ այս պա­հին հիմ­նա­կան հաշ­վարկ­նե­րը հենց դրա հետ են կապ­ված: Մ­յուս կող­մից, ի­հար­կե, սա նաեւ եվ­րագ­լո­բա­լիստ­նե­րին հասց­ված հեր­թա­կան մեծ հար­վա­ծը կդառ­նա. պար­տութ­յուն Ուկ­րաի­նա­յում այն դեպ­քում, երբ հենց նույն ուկ­րաի­նա­կան կուր­սի պատ­ճա­ռով են հայտն­վել ներ­կա բարդ ի­րա­վի­ճա­կում: Այ­սինքն, տո­տալ պար­տութ­յուն, երբ ար­դեն նույ­նիսկ բա­ցատ­րե­լու բան չի մնա­լու: Չ­նա­յած, ի՞նչ կա­րող են ա­նել, երբ ինչ-որ տե­սա­նե­լի քայ­լե­րի հնա­րա­վո­րութ­յուն պար­զա­պես չու­նեն:

­Մի խոս­քով, որ Դա­վո­սի այս հա­վա­քը շատ հար­ցե­րի պա­տաս­խան­ներ է տա­լու, այդ մե­կը հաս­տատ է:

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝