Մխիթարյան, թե՞ Սուչիչ.Կիվուն դեռ վերջնական որոշում չունի Հայաստանի հավաքականում Տիկնիզյանն այլ դեմք է ցույց տալիս. հունական մամուլի դիտարկումները Մարտնչող «բարեփոխիչների» կլանը հերթական սուտն ու կեղծիքն է տարածում Ամենակարեվորն է, որ երեք առաջնորդները կարողացան նստել մեկ սեղանի շուրջ Պատահական չէ, որ Պուտինն ի ցույց դրեց «միջուկային ճամպրուկը» Զատկից հետո ներկած ձուն մեզ պետք չէ․ Շարմազանովը՝ Փաշինյանին Թքե՛ք այդ մանդատների վրա, պահել եք որ ի՞նչ․ Հայկ Բաբուխանյան «Անհաջողության ջենթլմենները» կրկին հանձնվում են Նիկոլը փորձում է Մոսկվային համոզել, թե ինքը Հայաստանը ԵՄ կազմում տեսնում է 20 տարի անց Խոշոր վթար Վանաձորի գլխավոր ճանապարհին. Տեսանյութ

ՊԱՏԱՀԱԲԱ՞Ր ԷԻՆ ՆԻԿՈԼՆ ՈՒ ԱԼԻԵՎԸ ՀԵՆՑ ԱՅՍ ՕՐԵՐԻՆ ԱԲՈՒ ԴԱԲԻՈՒՄ

Միջազգային

Ի­հար­կե, նոր գլո­բալ կա­ռա­վար­ման հա­մա­կար­գի (Տես նաեւ https://iravunk.com/?p=333806&l=am) անկ­յու­նա­քա­րա­յին կա­րե­ւոր դե­տալ­նե­րից մե­կը շա­րու­նա­կում է մնալ հար­ցը, թե վեր­ջա­պես կհա­ջող­վի՞ ա­վար­տին հասց­նել ուկ­րաի­նա­կան պա­տե­րազ­մը: Ա­բու Դա­բիում վեր­ջին օ­րե­րին տե­ղի ու­նե­ցած ե­ռա­կողմ` ՌԴ–ԱՄՆ–Ուկ­րաի­նա բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րից քիչ բան հայտ­նի դար­ձավ: Դա խո­սում է հե­տեւ­յա­լի մա­սին` գոր­ծըն­թա­ցը ծայ­րա­հեղ գաղտ­նիաց­ված է, այ­սինքն, լու­ծում­նե­րի հա­վա­նա­կա­նութ­յու­նը կտրուկ մե­ծա­նում է:

Ուկ­րաի­նա­կան աղբ­յուր­նե­րը տա­րա­ծում են այն միտ­քը, որ բա­նակ­ցա­յին փակ դռնե­րի հե­տե­ւում ծայ­րա­հեղ կոշտ ճնշում է գոր­ծադր­վում Ուկ­րաի­նա­յի վրա՝ «Փետր­վա­րի վեր­ջին տա­րածք­նե­րի`անվ­տան­գութ­յան ե­րաշ­խիք­նե­րի վե­րա­բեր­յալ շրջա­նա­կա­յին հա­մա­ձայ­նագ­րե­րի հաս­նե­լու ճա­նա­պար­հա­յին քար­տե­զի շուրջ հա­մա­ձայ­նութ­յան գա­լու հա­մար»: Բայց ա­սել, թե Ա­բու Դա­բիում ճնշում գոր­ծադ­րե­լը բան կփո­խի, ե­րե­ւի այդ­քան էլ ռեալ չէ: Ուկ­րաի­նա­կան պատ­վի­րա­կութ­յու­նը կա­րող է նաեւ հա­մա­ձայն­վել ներ­կա­յաց­ված պայ­ման­նե­րին, բայց ա­մե­նե­ւին էլ Ա­բու Դա­բիում չգտնվող Զե­լենս­կին կստո­րագ­րի՞ դա, սա է հար­ցը: Այ­սինքն, լա­վա­գույն դեպ­քում Ա­բու Դա­բիում կա­րող է կազմ­վել փաս­տաթղ­թի վերջ­նա­կան տար­բե­րակ, հա­մա­ձայ­նեց­ված նաեւ Մոսկ­վա­յի հետ, ո­րից հե­տո կմնա, որ ԱՄՆ-ն Զե­լենս­կուն ստի­պի ստո­րագ­րել: Իսկ Զե­լենս­կու ստո­րագ­րութ­յու­նը կախ­ված է շատ պարզ հան­գա­ման­քից, ո­րի մա­սին, ի դեպ, խո­սեց նաեւ Պու­տի­նի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Դ­միտ­րիե­ւը. «Գի­տեք, այս­տեղ մեկ ցու­ցա­նիշ կա­րող է լի­նել այն, որ Եվ­րո­պա­յից եւ Մեծ Բ­րի­տա­նիա­յից պա­տե­րազմ հրահ­րող­նե­րը ա­նընդ­հատ փոր­ձում են խո­չըն­դո­տել այս գոր­ծըն­թա­ցին, ա­նընդ­հատ փոր­ձում են մի­ջամ­տել դրան...»:

­Միայն թե ներ­կա պա­հին «պա­տա­հա­բար» Բ­րի­տա­նիա­յում բարդ վի­ճակ է, կապ­ված ար­քա­յա­կան ըն­տա­նի­քի գլխին պայ­թած սկան­դա­լի հետ, ո­րը ե­կավ գու­մար­վե­լու մնա­ցած բո­լոր ներ­քին խնդիր­նե­րին: Ն­ման ի­րա­վի­ճա­կում Զե­լենս­կու հա­մար բրի­տա­նա­կա՞ն, թե՞ ա­մե­րիկ­յան գոր­ծոնն է դառ­նում ա­ռաջ­նա­յի­նը, այս­տեղ է «պա­տե­րազմի կամ խա­ղա­ղութ­յան» բա­նա­լին:

Մ­յուս կող­մից, է­լի «պա­տա­հա­բար», այս օ­րե­րին Ա­բու Դա­բիում են նաեւ Նի­կոլ Փա­շին­յանն ու Իլ­համ Ա­լիե­ւը: Հասկանալի է, այնտեղ ընթացող գլոբալ գործընթացներին մասնակցելու համար նրանց ոչ մեկը չէր հրավիրի: Բայց դե մե­դալ ստա­ցան, հան­դի­պե­լու ժա­մա­նակ գտան, եւ հա­զիվ թե դրա ըն­թաց­քում գոնե «ականջ դնելու» մակարդկով շրջան­ցեն ինչ­պես «կող­քի շեն­քում» ըն­թա­ցող ուկ­րաի­նա­կան բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րի թե­ման, այն­պես էլ` բրի­տա­նա­կան սկան­դա­լը. այդ եր­կու գոր­ծոնն էլ էա­կան դեր ու­նեն ինչ­պես Նի­կո­լի, այն­պես էլ` Ա­լիե­ւի քայ­լե­րում: Չ­նա­յած, նրանք սպա­սում են Վեն­սի այ­ցին, դա եւս կա­րե­ւոր ցու­ցիչ է: Բայց ե­թե ռուս­ներն ու ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րը հան­կարծ Ուկ­րաի­նա­յի շուրջ լե­զու գտնեն, շատ բան կփոխ­վի: Ա­մեն դեպ­քում, պատ­մա­կան փաստ է, որ ռուս­ներն Ուկ­րաի­նա­յից ան­մի­ջա­պես հե­տո նա­յում են Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սի ուղ­ղութ­յամբ: Իսկ ե­թե Թ­րամ­փի հետ լե­զու գտնեն, բրի­տա­նա­ցի­ներն էլ կենտ­րո­նա­նան ոչ միայն ար­քա­յա­կան ըն­տա­նի­քի, այլ նաեւ վար­չա­պետ Ս­թար­մե­րի կա­ռա­վա­րութ­յու­նը պա­հել–չ­պա­հե­լու եւ երկ­րի կա­ռուց­ված­քա­յին փո­փո­խութ­յուն­նե­րի հար­ցի վրա, ա­պա ռուս­նե­րը շատ ա­վե­լի հա­մառ կա­րող են նա­յել Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սին:

Ն­ման է, որ Նի­կո­լը դա սկսել է զգալ: Ա­մեն դեպ­քում այն, որ Ա­լեն Սի­մոն­յա­նին ո­րո­շեց ու­ղար­կել Մոսկ­վա, հե­տաքր­քիր ազ­դակ էր: Ա­ռա­վել եւս, որ Մոսկ­վա­յում Ա­լե­նին հա­մա­ձայն­վեց ըն­դու­նել Լավ­րո­վը: Ընդ ո­րում, հան­դի­պու­մից ա­ռաջ պարզ հաս­կաց­նել տա­լով` «Հա­տուկ ու­շադ­րութ­յուն կդարձ­վի եվ­րա­սիա­կան ընդ­հա­նուր կա­ռույց­նե­րում Մոսկ­վա­յի եւ Եր­եւա­նի փոխ­գոր­ծակ­ցութ­յա­նը եւ­ այդ ուղ­ղութ­յամբ երկ­խո­սութ­յա­նը»: Թե­րեւս, մի փոքր ա­վե­լի վաղ ար­ված հայ­տա­րա­րութ­յան ֆո­նին, թե Հա­յաս­տանն ար­դեն պետք է ընտ­րութ­յուն կա­տա­րի Եվ­րա­միութ­յան եւ ռու­սա­կան ուղ­ղութ­յան մի­ջեւ: Մի խոս­քով, տես­նենք, թե Ա­լենն այս հար­ցում նի­կոլ­յան ի՞նչ ո­րո­շում է փո­խան­ցում Մոսկ­վա­յին: Ա­լե­նի եր­դում­նե­րը, թե չենք պատ­րաստ­վում ԵԱՏՄ­–ից դուրս գալ, ի­հար­կե, դեռ բա­վա­րար չեն ­Նի­կո­լի հա­ղոր­դա­ծի ի­րա­կան ի­մաստ հաս­կա­նա­լու հա­մար. սպա­սենք ռեալ դե­տալ­նե­րին:

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ