Արցախի նախագահի ընտրության հարցի վերաբերյալ դեռ վաղ է վերջնական գնահատականներ տալ

Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովում քննարկվում է Արցախի նախագահի ընտրության գործընթաց սկսելու հարցը։ Ակնկալվում է, որ առաջիկայում խորհրդարանը կարող է անցնել քաղաքական խորհրդակցությունների և թեկնածուների առաջադրման փուլին։ Ինչքանով են լուրջ համարում այս իրավիճակում նման ընտրությունը արցախցիները, ի՞նչ է տալու այն վտարանդի դարձած արցախահայերին։ Եվ առհասարակ, որտե՞ղ
են այսօր արցախցի պատգամավորները, ո՞ր մի արցախցու խնդրին են կարողացել օգտակար լինել հարցերը ուղղել ենք արցախցի հայտնի փաստաբան Ռաֆայել Մարտիրոսյանին, ով նախ նկատեց. 

- Նախ պետք է արձանագրեմ, որ այսօր արցախահայությունը գտնվում է բացառիկ ծանր և աննախադեպ իրավիճակում։ Այդ պայմաններում ցանկացած քաղաքական քայլ պետք է գնահատվի ոչ թե հույզերով, այլ այն հարցով, թե որքանով է այն ծառայելու արցախահայության իրավունքների և հավաքական շահերի պաշտպանությանը։ Արցախի նախագահի ընտրության հարցի վերաբերյալ ես կարծում եմ, որ դեռ վաղ է վերջնական գնահատականներ տալ։ Պետք է հասկանալ, թե այդ գործընթացը ինչ նպատակ է հետապնդում, ինչ քաղաքական և իրավական արդյունքներ կարող է ապահովել և որքանով է համախմբելու արցախահայությանը և ինչքանով չի վտանգելու  ՀՀ-ը։ Միևնույն ժամանակ, չենք կարող անտեսել այն հանգամանքը, որ Ադրբեջանը շարունակաբար առաջ է մղում այսպես  կոչված «Արևմտյան Ադրբեջանի» խոսույթը։ Այդ պայմաններում Արցախի պետական ինստիտուտների պահպանման ցանկացած փորձ կարող է որոշակի զսպող և հակակշռող նշանակություն ունենալ՝ ցույց տալով, որ Արցախի հարցը փակված չէ, իսկ արցախահայության հավաքական իրավունքները շարունակում են գոյություն ունենալ։ Սակայն ընտրությունն ինքնին նպատակ չէ։ Ամենակարևոր հարցն այն է, թե այդ գործընթացը ինչ գործնական օգուտ է տալու բռնի տեղահանված արցախահայերին՝ նրանց սոցիալական, իրավական, քաղաքական և միջազգային պաշտպանության տեսանկյունից։Ինչ վերաբերում է պատգամավորների գործունեությանը, ապա հասարակությունն իրավունք ունի հարցնելու, թե վերջին տարիներին ինչպիսի աջակցություն և արդյունք են ապահովել նրանք արցախահայության համար։ Այդ գնահատականը պետք է տան նախևառաջ արցախցիները։ Սակայն ես համոզված եմ, որ այսօր բոլոր քաղաքական և հասարակական գործիչների առաջնային պարտականությունը ոչ թե պաշտոնների շուրջ քննարկումներն են, այլ արցախահայության իրավունքների պաշտպանության, վերադարձի իրավունքի և ազգային համախմբման համար հետևողական աշխատանքը։Ընդհանուր գնահատականս Արցախի ԱԺ պատգամավորական կորպուսի  նկատմամբ  բացասական է, քանի որ պատգամավորը չի կիսում իր ընտրողի ցավը, չի զբաղվում նրա իրավական անվտանգությամբ։ Այդուհանդերձ այսօր մեզ առավել քան երբևէ անհրաժեշտ է ոչ թե բաժանում, այլ համախմբում՝ հանուն Արցախի ժողովրդի իրավունքների և հայկական պետականության ապագայի։

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝