Մխիթարյան, թե՞ Սուչիչ.Կիվուն դեռ վերջնական որոշում չունի Հայաստանի հավաքականում Տիկնիզյանն այլ դեմք է ցույց տալիս. հունական մամուլի դիտարկումները Մարտնչող «բարեփոխիչների» կլանը հերթական սուտն ու կեղծիքն է տարածում Ամենակարեվորն է, որ երեք առաջնորդները կարողացան նստել մեկ սեղանի շուրջ Պատահական չէ, որ Պուտինն ի ցույց դրեց «միջուկային ճամպրուկը» Զատկից հետո ներկած ձուն մեզ պետք չէ․ Շարմազանովը՝ Փաշինյանին Թքե՛ք այդ մանդատների վրա, պահել եք որ ի՞նչ․ Հայկ Բաբուխանյան «Անհաջողության ջենթլմենները» կրկին հանձնվում են Նիկոլը փորձում է Մոսկվային համոզել, թե ինքը Հայաստանը ԵՄ կազմում տեսնում է 20 տարի անց Խոշոր վթար Վանաձորի գլխավոր ճանապարհին. Տեսանյութ

Զելենսկին կորցրեց Թրամփի վրա ազդելու բացառիկ օղակներից մեկը

Միջազգային

Ա­մե­րիկ­յան սե­նա­տոր, Թրամ­փի կար­կա­ռուն թի­մա­կից եւ ըն­կեր Լինդ­սի Գ­րե­հե­մի ա­ռեղծ­վա­ծա­յին մա­հը (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=344788&l=am) նե­րա­մե­րիկ­յան հար­թա­կում նաեւ նման վար­կածն է ակ­տի­վո­րեն շրջա­նա­ռութ­յան մեջ դրել. իսկ պա­տա­հա­կա՞ն էր, որ սե­նա­տո­րը մա­հա­ցավ Ուկ­րաի­նա­յից վե­րա­դառ­նա­լուն պես: Ըստ այդմ, ի՞նչ էր նա ա­նում Կիե­ւում: Թե­ման էլ ա­վե­լի թե­ժա­ցավ այն բա­նից հե­տո, երբ օ­րա­կարգ բեր­վեց նման վար­կած, թե Գ­րե­հե­մը կա­րող էր զոհ­վել նաեւ ​​Ուկ­րաի­նա­յում հրթի­ռա­յին հար­վա­ծի հետ­եւան­քով: Ուկ­րաի­նա­կան աղբ­յուր­նե­րը շտա­պե­ցին դա հեր­քել` հա­վաս­տիաց­նե­լով, որ Գ­րե­հե­մը ողջ է հե­ռա­ցել Ոկ­րաի­նա­յից: Ա­սենք նաեւ Թ­րամ­փը հաս­տա­տեց, որ նա մահ­վա­նից քիչ ա­ռաջ է խո­սել սե­նա­տո­րի հետ, ով այդ ժա­մա­նակ ար­դեն վե­րա­դար­ձել էր:

­Բայց փո­խա­րի­նե­լու ե­կավ հա­ջորդ վար­կա­ծը. իսկ բա­ցառ­վո՞ւմ է, որ Գ­րե­հե­մին թու­նա­վո­րեին հենց Կիե­ւում, ինչ­քան էլ որ նրան Զե­լենս­կին ըն­դու­նեց` որ­պես ա­մե­նա­պատ­վա­վոր հյու­րի: Ու այս­տեղ այլ հարց է ա­ռաջ գա­լիս. իսկ ին­չո՞ւ էր Գ­րե­հե­մը մեկ­նել Կիեւ: Ու այս հարցն ու­նի ո­րո­շա­կի նա­խա­պատ­մութ­յու­ն:

­Վեր­ջին ժա­մա­նակ­ներս, ի­հար­կե, Զե­լենս­կին հպար­տա­նում է, թե կա­րո­ղա­ցել է Ռու­սաս­տա­նում ներ­քին «բեն­զի­նա­յին ճգնա­ժամ» ա­ռա­ջաց­նել: Դա, ի­հար­կե, այդ­պես է. կա ճգնա­ժամ, ո­րը փոր­ձում են վե­րա­ծել նաեւ ընդ­հա­նուր քա­ղա­քա­կան ճգնա­ժա­մի: Այ­սինքն, որ նպա­տա­կը Ռու­սաս­տա­նում իշ­խա­նա­փո­խութ­յան հաս­նելն էր, գործ­նա­կա­նում չի էլ թաքց­վում, ա­վե­լին, նաեւ ռու­սա­կան փոր­ձա­գի­տա­կան շի­ջա­նակ­ներն են սկսել այդ մա­սին բա­ցա­հայտ խո­սել: Բայց որ­քա­նո՞վ է նման «հե­ղա­փո­խութ­յու­նը» ռեալ: Նախ, «բեն­զի­նա­յին ճգնա­ժա­մը» թեեւ դեռ միան­գա­մայն սուր է, սա­կայն կա­րե­լի է նաեւ նկա­տել, որ այն գա­գաթ­նա­կետն ան­ցել է: Ուկ­րաի­նա­կան ա­նօ­դա­չու­նե­րը նաեւ շա­րու­նա­կում են մասշ­տա­բա­յին հար­ձա­կում­նե­րը Ռու­սաս­տա­նի խոր­քա­յին գո­տի­նե­րի վրա, սա­կայն դա եւս հաղ­թա­հա­րե­լի է: Ընդ­հան­րա­կան ի­մաս­տով, ռու­սա­կան ինչ­պես պաշտ­պա­նա­կան հա­մա­կար­գը, այն­պես էլ հան­րութ­յու­նը կա­մաց–­կա­մաց ա­դապ­տաց­վում են այդ վի­ճա­կին եւ էլ ա­վե­լի կա­դապ­տաց­վեն, ե­թե լի­նեն ռազ­մա­կան հա­ջո­ղութ­յուն­նե­րի մա­սին լու­րեր: Ու նման լու­րեր կան: Նախ, ոչ պա­կաս ծանր հար­ված­ներ են հասց­վում Ուկ­րաի­նա­յի բո­լոր հատ­ված­նե­րին եւ նաեւ Կիե­ւին: Հիմ­նա­կան թի­րախ­նե­րի դե­րում են նաեւ ուկ­րաի­նա­կան նա­վա­հան­գիստ­նե­րը, ո­րը ա­ռա­ջի­կա մեկ­–եր­կու ա­միս­նե­րին կա­րող է լրջա­գույն խնդիր դառ­նալ: Վեր­ջա­պես, բո­լոր ռազ­մա­ճա­կատ­նե­րից գա­լիս են բա­վա­կան նշա­նա­կա­լի ա­ռա­ջըն­թաց­նե­րի մա­սին լու­րեր, ո­րի օ­րի­նակ­նե­րից դար­ձավ Կոնս­տան­տի­նով­կա­յի կար­գի քա­ղա­քի գրա­վու­մը:

Եվ մյուս կող­մից այն, որ Զե­լենս­կին հեր­թա­կան ան­գամ փո­խեց վար­չա­պե­տին ու կա­ռա­վա­րութ­յան կազ­մը, խո­սում է այն մա­սին, որ չնա­յած հե­րո­սա­կան կեց­ված­քին, նրա մոտ ի­րա­կա­նում ստեղծ­վել են խոր­քա­յին խնդիր­ներ: Ե­թե չհա­ջող­վի այս ամ­ռան­–աշ­նան սկզբնե­րին հաս­նել Ռու­սաս­տա­նում իշ­խա­նա­փո­խութ­յան, ա­պա պետք է պատ­րաստ­վի ծայ­րա­հեղ ծանր ձմեռ­վա: Ա­վե­լին, սկսում են լրջա­գույն խնդիր­ներ ի հայտ գալ նաեւ եվ­րո­պա­կան ուղ­ղութ­յամբ: Մի կող­մից, լրջա­գույն սկան­դա­լի մեջ հայտն­վեց Մո­նա­կո­յում, որ­տեղ գոր­ծա­կալ էին ու­ղար­կել` ուկ­րաի­նա­ցի օ­լի­գարխ­նե­րից մե­կի սպա­նութ­յան հա­մար, ու ձա­խող­վե­ցին: Հա­ջոր­դը, եվ­րո­պա­կան երկր­նե­րը մե­կը մյու­սի հե­տե­ւից սկսել են հայ­տա­րա­րել, որ այ­լեւս չեն կա­րող օգ­նել Ուկ­րաի­նա­յին: Ն­ման հայ­տա­րա­րութ­յուն ե­ղավ Հուն­գա­րիա­յից, թե չեն ու­զում զենք կամ զոր­քեր ու­ղար­կել Ուկ­րաի­նա։ Բուլ­ղա­րիան, Նի­դեր­լանդ­նե­րը հայտ­նե­ցին, որ գործ­նա­կա­նում սպա­ռել են ի­րենց կա­րո­ղութ­յուն­նե­րը։ Գեր­մա­նիան հրա­ժար­վում է Ուկ­րաի­նա­յին Taurus եւ Patriot հրթիռ­ներ մա­տա­կա­րա­րե­լուց։  Չե­խիան նշում է, որ ազ­գա­յին բյու­ջեն պետք է հիմ­նա­կա­նում կենտ­րո­նա­նա սե­փա­կան բա­նա­կի ամ­րապնդ­ման վրա, այլ ոչ թե Ուկ­րաի­նա­յի: Լե­հաս­տա­նի հետ հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը ան­ցել են թշնա­մութ­յան դաշտ: Բ­րի­տա­նիան, Ֆ­րան­սիան եւ Ի­տա­լիան ի­րենք ու­նեն բյու­ջե­տա­յին խնդիր­ներ, բայց նաեւ բախ­վել են պաշտ­պա­նա­կան ծախ­սե­րի մե­ծաց­ման անհ­րա­ժեշ­տութ­յա­նը եւ այլն:

Այն տպա­վո­րութ­յունն է, որ Եվ­րո­պան դեռ մտա­ծում է Ռու­սաս­տա­նում «հե­ղա­փո­խութ­յան» մա­սին: Բայց ե­թե դա ձա­խող­վի, եւ Պետ­դու­մա­յի ընտ­րութ­յուն­ներն անց­նեն հան­գիստ, ա­պա, ինչ­պես նաեւ Կիե­ւում են կար­ծում, պետք է սպա­սել Ուկ­րաի­նա­յի հար­ցով հիաս­թա­փութ­յան նոր ա­լի­քի: Ա­ռա­վել եւս, որ Բ­րի­տա­նիա­յում պետք է գա նոր վար­չա­պետ: Մակ­րո­նը հա­ջորդ տա­րի հե­ռա­նա­լու է, Մերցն ու­նի կա­տաստ­րո­ֆիկ ցածր վար­կա­նիշ: Այս ա­մե­նից էլ զատ, ռուս­նե­րը հա­սել են այս պա­տե­րազ­մի խորհր­դա­նիշ դար­ձած Ս­լավ­յանսկ – Կ­րա­մա­տորս­կի մա­տույց­նե­րին եւ աշ­նա­նը կա­րող են նաեւ այն գրա­վել: Ու գու­մա­րած դրան, Թեհ­րա­նը, ին­չի մա­սին ար­դեն բաց տեքս­տով խո­սում է ան­գամ ​​PARS-ը, ա­ռա­ջար­կում է, որ Ռու­սաս­տա­նը կի­րառ­ի Ի­րա­նի օ­րի­նա­կը եւ սկ­սի ընդ­լայ­նել իր հար­ված­նե­րի աշ­խար­հագ­րութ­յու­նը Ուկ­րաի­նա­յից դուրս. մի քա­նի ցու­ցադ­րա­կան հար­ված այն երկր­նե­րին, ո­րոնք ար­դեն գործ­նա­կա­նում բաց պա­տե­րազ­մի մեջ են Ռու­սաս­տա­նի հետ, եւ դա կա­րող է ոչ միայն ո­րոշ «տաք գլուխ­ներ սա­ռեց­նել», այլ նաեւ իր դրա­կան ազ­դե­ցութ­յու­նը կու­նե­նա ներ­ռու­սա­կան հար­թութ­յու­նում` «հե­ղա­փո­խութ­յան» փո­խա­րեն հա­մախմբ­ման տես­քով: Ու ա­սել, որ Ռու­սաս­տա­նի կող­մից հար­ված­նե­րի ներ­կա­յիս սրա­ցում­նե­րը չեն հասց­նի նաեւ դրան, ո՛չ Կիե­ւում եւ ո՛չ էլ Եվ­րո­պա­յում ե­րաշ­խիք­ներ չու­նեն:

Ա­հա այս ի­րա­վի­ճա­կում միակ հույ­սը մնում է Թ­րամ­փը, ո­րին պետք է մի կերպ շա­հագրգ­ռել` իր վրա վերց­նել այն ֆի­նան­սա­վո­րու­մը, ո­րը Եվ­րո­պան կա­րող է դա­դա­րեց­նի կամ չկա­րո­ղա­նա տրա­մադ­րել: Իսկ սե­նա­տոր Գ­րե­հեմն այն քիչ ան­ձան­ցից էր, ով նախ` ուկ­րաի­նա­կան ուղ­ղութ­յու­նը ցան­կա­նում էր պահ­պա­նել, եւ երկ­րոր­դը` Թ­րամ­փի վրա ազ­դե­լու հնա­րա­վո­րութ­յուն­ներ ու­ներ:

­Միայն թե Գ­րե­հեմը, որը տար­բեր խոս­տում­ներ էր տվել Կիե­ւում, մա­հա­ցավ տուն վե­րա­դառ­նա­լուն պես: Այս հիմ­քի վրա, ի­հար­կե, կա­րե­լի է տար­բեր «դա­վադ­րութ­յան տե­սութ­յու­ններ» սար­քել, բայց ի­րո­ղութ­յու­նը դրա­նից չի փոխ­վում. Թ­րամ­փի վրա ազ­դե­լու այս բա­ցա­ռիկ օ­ղակ­նե­րից մե­կը Զե­լենս­կին կորց­րեց, եւ դա լավ նշան չէ:

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ