Չորս տասնամյակ անց ցանկություն կա նկարահանվել «երջանկության մեխանիկա» ֆիլմում՝ Ալլա Թումանյանի հետ. Ռազմիկ Մանսուրյան

Երկար տարիներ է, ինչ մեծ արվեստագետ՝ օպերային երգիչ, դերասան ՌԱԶՄԻԿ ՄԱՆՍՈՒՐՅԱՆԸ (Բուռչո) ապրում է Հայաստանի սահմաններից դուրս՝ հեռավոր Միացյալ Նահանգներում: Լինելով հայրենիքից հեռու, միեւնույն ժամանակ, արվեստագետի ոգին բաբախում է հայի սիրով, ուժով, ցավով, հույզերով: «Իրավունք»-ը ունեցել է բացառիկ հնարավորություն մեծ մտավորականի հետ զրուցելու, որը ներկայացնում ենք մեր ընթերցողներին:

— Պարոն Մանսուրյան, Դուք մշտապես ասում եք, որ առաջին հերթին երգիչ եք, ապա նոր դերասան: Իսկ հանդիսատեսը Ձեզ ավելի շատ որպես դերասա՞ն է ընկալում, թե՞ օպերային երգիչ:

— Ժողովուրդը նախ ինձ ճանաչում է դասական երգիչ, ապա նոր կինոդերասան, քանի որ ես ավարտել եմ կոնսերվատորիան՝ որպես օպերային երգիչ:

— Ֆիլմում հնչեցրած Ձեր մեկ խոսքը դարձել է թեւավոր, եւ գիտեմ, որ դա եղել է Ձեր իսկ կողմից իմպրովիզ: Հաճա՞խ եք նման իմպրովիզներ անում ֆիլմերում:

—Միշտ եմ արել իմպրովիզացիա եւ եթե լինում է առիթ, հիմա էլ եմ աանում: Դա իմ սիրելի ոճն է, բայց՝ չխախտելով տվյալ ֆիլմի ռեժիսորի պահանջները:

— Այժմ ստեղծագործական ի՞նչ փուլում եք:

— Այս պահին դադարեցրել եմ նկարահանումները, քանի որ ցանկություն կա նկարահանվել «Երջանկության մեխանիկա» ֆիլմում՝ Ալլա Թումանյանի հետ՝ չորս տասնամյակ անց: Դեռեւս ընթանում են կազմակերպչական աշխատանքներ:

— Գո՞հ եք մեր ֆիլմարվեստից եւ ի՞նչ կփոխեիք:

— Նոր ֆիլմերում չեմ տեսնում այն, ինչ կար հին ֆիլմերում: Թվում է, թե առաջ ենք գնում, բայց ոչինչ չի փոխվում, քանի որ, ով հասցնում, կինո է նկարում՝ չկարեւորելով որակը: Դրա համար պետք է խիստ համակարգ, մինչդեռ դոփում ենք տեղում:

 —Եթե ֆիլմ նկարեիք Հայաստանի մասին, ինչպե՞ս կկոչեիք:

— Եթե որոշեի ֆիլմ նկարել, ապա կնկարեի միայն գեղարվեստական ֆիլմ ու անունը կքննարկեի սցենարիստի հետ: Բայց ,ամենայն հավանականությամբ, անունը կդնեի՝ «Ազնիվ խոսք»:

— Պարոն Մանսուրյան, Ձեր աչքերով ինչ գույներով եք տեսնում Հայաստանի ներկա քաղաքական եւ մշակութային դաշտը:

— Շատ եմ ցանկանում վառ գույներով տեսնել Հայաստանը, բայց մի քիչ ուշանում է:

 — Ցավոք, իրավիճակներ են հասունացել հայրենիքում: Դուք, որպես մտավորական, այդ հարցերի շուրջ ինչպիսի՞ կարծիք ունեք:

— Դժվար է խոսել մի բանի մասին, որից տեղյակ չեմ: Դուք՝ այդտեղ, ես՝ այստեղ, բայց լավատես եմ: Թող լավ լինի:

— Ինչ-որ բան ճանապարհի կեսից, կարծես թե, փչացել է, ո՞րն է պատճառը:

— Իմ վարած մեքենան: Քանի դեռ տանից դուրս չեմ գալիս, լավ վարպետ չեմ գտնում, որ նորոգի:

— Ինչո՞ւ չեք գալիս:

— Այս տարի գալ չեմ կարող՝ ոտքս վիրահատել են: Եթե ամեն բան լավ ընթանա, գուցե 2027 թվականին կգամ Հայաստան:

ՆԱՆԱ ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝