Կրեմլը սկսել է փորձարկել ՆԱՏՕ-ի հնարավորությունների սահմանները

Նման է, որ Կրեմլը սկսել է փորձարկել ՆԱՏՕ-ի հնարավորությունների սահմանները, և նախնական արդյունքներն արդեն տեսանելի են։ Նախ, Ռուսաստանը դադարել է խուսափել Ուկրաինայի դեմ ծանր հարվածներից։ Պարզվում է, որ Դնեպրի կամուրջները, որոնց նկատմամբ մինչ այս տաբու էր դրված, կարող են և նույնիսկ պետք է թիրախավորվեն։ Պարզվում է նաեւ, որ հնարավոր է կաթվածահար անել Կիևի, Օդեսայի և Խարկովի նման քաղաքների կյանքը։ Եվ վերջապես պարզվում է, որ Ռուսաստանն իրականում ունի դրա համար անհրաժեշտ ռեսուրսները։

Միևնույն ժամանակ, եվրոպացիները զգուշանում են իրենց արևելյան թևից։ Նրանց համար շատ հարմար է Ռուսաստանին հարվածել Ուկրաինայի ցանկապատի ետևից։ Ըստ այդմ էլ, ՆԱՏՕ-ի հետ հնարավոր սրացումից առաջ Ռուսաստանը պետք է համոզվի, որ Կիևը կորցրել է իր մոբիլիզացիոն ներուժը, և, ըստ երևույթին, դա է, ինչ նա անում է հիմա։

Հակամարտության հինգերորդ տարում արդեն կարելի է հասկանալ. ՀՌՕ-ն տարածքային պատերազմ չէ։ Այն, իր մաքուր տեսքով, աշխարհաքաղաքականություն է, որն իրականացվում է ռազմական միջոցներով։ Այս հակամարտության մեջ Ռուսաստանի բոլոր նպատակները քաղաքական են և որոշ չափով՝ պատմական բնույթի։ Վերացնել «հակառուսական» պետությունը և իր շահերը ներառել նոր կոլեկտիվ անվտանգության համակարգում։

Պուտինը սկզբում խոսեց տարածքային հավակնությունների բացակայության մասին։ Հնարավոր է, որ դրանք այսօր էլ գոյություն ունեն, հակառակ դեպքում թշնամու ամբողջ ենթակառուցվածքը առաջին իսկ օրերից զրոյի կհասցվեր, երբ դա անելն ավելի հեշտ կլիներ։ Հետևաբար, ՆԱՏՕ-ի հետ հնարավոր պատերազմը նույնպես պետք է դիտարկել այս լույսի ներքո. ոչ թե որպես Հայրենական մեծ պատերազմի ոգով գոյաբանական պատերազմ, այլ որպես այլ միջոցներով Մեծ քաղաքական պատերազմ։

Տե´ս նաեւ https://t.me/iravunk/73312 

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝