Ինչ են հուշում Կիեվի կամուրջներին հասցվող ինտենսիվ հարվածները

­Հայ–­ռու­սա­կան, ըստ ա­մե­նայ­նի, ստվե­րա­յին բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րի ներ­կա թեժ փու­լում (Տե՛ս նաեւ https://iravunk.com/?p=350234&l=am) Ա­լիե­ւի հայ­տա­րա­րութ­յու­նն­երից մե­կը կա­րե­լի է ըն­կա­լել նաեւ Նի­կո­լին «օգ­նութ­յան ձեռք» մեկ­նե­լու փորձ: Այս­պես, ըստ Հեյ­դա­րո­վի­չի` աշ­խար­հում միայն եր­կու գեր­տե­րութ­յուն կա՝ ԱՄՆ-ն եւ Չի­նաս­տա­նը, չկա եր­րոր­դը: Ու նաեւ, որ Ադր­բե­ջանն այդ եր­կու երկր­նե­րի ռազ­մա­վա­րա­կան գոր­ծըն­կերն է:

­Մի կողմ թող­նենք հար­ցը, որ ԱՄՆ–ն եւ Չի­նաս­տա­նը եր­կու հա­կա­դիր բե­ւեռ­ներ են, այն է` բա­ցառ­վում է միա­ժա­մա­նակ եր­կու­սի ռազ­մա­վա­րա­կան գոր­ծըն­կե­րը լի­նե­լը, ե­թե միայն այդ ռազ­մա­վա­րա­կան գոր­ծըն­կե­րութ­յու­նը ըն­դա­մե­նը թղթի վրա առ­կա խզբզանք չէ: Ա­լիե­ւի նման հայ­տա­րա­րութ­յու­նը ա­վե­լի խոր­քա­յին ի­մաստ ու­նի. Ռու­սաս­տա­նին նա գեր­տե­րութ­յուն չի հա­մա­րում: Այ­սինքն, կա­րե­լի է ա­ռանձ­նա­պես չմտա­հոգ­վել, թե ին­չ է ա­սում կամ ա­նում Մոսկ­վան: Դե ե­թե Ա­լիե­ւը չի մտա­հոգ­վում, ա­պա Փա­շին­յանն ին­չո՞ւ մտա­հոգ­վի Մոսկ­վա­յից ե­կող ազ­դակ­նե­րով:

­Թե ինչ­պես է Հեյ­դա­րո­վի­չը 5–6 հա­զար մի­ջու­կա­յին մար­տագլ­խիկ ու­նե­ցող պե­տութ­յա­նը փոր­ձում երկ­րորդ պլան մղել, ին­քը կի­մա­նա, եւ սրա­նում, ի­հար­կե, Մոսկ­վա­յի խնդիրն էլ կա: Բայց ե­թե վստահ է, որ ուկ­րաի­նա­կան պա­տե­րազ­մը հա­վերժ է շա­րու­նակ­վե­լու, նաեւ, որ Բա­քուն չի կա­րող Կիե­ւի ներ­կա­յիս վի­ճա­կում հայտն­վել, ա­պա դա կա­րող է չար կա­տակ խա­ղալ Հեյ­դա­րո­վի­չի հետ: Ա­մեն դեպ­քում այն, ինչ ներ­կա պա­հին կա­տար­վում է Կիե­ւի հետ, պետք է որ Բաք­վին բո­լո­րո­վին այլ ազ­դակ­ներ հղեր:

­Փաս­տը սա է. Կիե­ւը, գտնվե­լով ռազ­մա­ճա­կա­տից հար­յու­րա­վոր կի­լո­մետ­րեր հե­ռու, ներ­կա պա­հին, ինչ­պես հենց ուկ­րաի­նա­կան իշ­խա­նութ­յուն­ներն են ա­սում, դար­ձել է ռազ­մա­ճա­կա­տա­յին քա­ղաք 7/24 ռե­ժի­մով: Ընդ ո­րում, ար­դեն սկսվել է այն ա­մե­նավ­տան­գա­վոր փու­լը, ո­րի մա­սին վեր­ջերս քա­նիցս են­թադ­րու­թյուն­ներ հայտ­նե­լու ա­ռիթ­ներ ու­նե­ցել ենք: Այ­սինքն, օ­րեր ա­ռաջ ռուս­նե­րը հար­վա­ծե­ցին Ուկ­րաի­նա­յի մայ­րա­քա­ղա­քի դնեպր­յան կա­մուրջ­նե­րից մե­կին` Հա­րա­վա­յին կամր­ջին: Ա­ռա­ջին հար­վա­ծը շա­տե­րը փոր­ձե­ցին հա­մա­րել ցու­ցադ­րութ­յուն: Սա­կայն ի­րա­կա­նութ­յունն այլ էր. հար­ված­նե­րը շա­րու­նակ­վե­ցին, եւ Հա­րա­վա­յի­նից ռուս­ներն ան­ցան նաեւ մյուս ան­ցում­նե­րին: Այդ թվում, պար­բե­րա­կան հար­ված­նե­րի տակ է նաեւ երկ­րորդ կա­րե­ւո­րա­գույն կա­մուր­ջը` Հ­յու­սի­սա­յի­նը (ժա­մա­նա­կին` Մոս­կով­յան): Մին­չեւ իսկ Զե­լենս­կին է ար­դեն ստիպ­ված խոս­տո­վա­նել, որ ռու­սա­կան բա­նա­կը ծրագ­րում է խզել Կի­եւի ձախ եւ­ աջ ա­փե­րի միջեւ տրանս­պոր­տա­յին կա­պե­րը: Պատ­ճա­ռա­բա­նում է, թե նպա­տակն է «փլու­զում հրահ­րել եւ ս­տի­պել բնա­կիչ­նե­րին լքել մայ­րա­քա­ղա­քը», սա­կայն ա­մեն բան այդ­քա­նէլ պար­զու­նակ չէ: Կիե­ւի այդ կա­մուրջ­նե­րը ոչ թե միայն մայ­րա­քա­ղա­քի եր­կու հատ­ված­ներն են ի­րար կա­պում, այլ նաեւ Դ­նեպր գե­տի աջ եւ ձախ հատ­ված­նե­րի մի­ջեւ լո­գիս­տի­կա­յի հիմ­նա­կան օ­ղակ­ներն են: Ի­հար­կե, Դ­նեպ­րի եր­կու ա­փե­րը կա­պող կա­մուրջ­նե­րը շատ են, դրանք կան Կիե­ւում, Դ­նեպ­րո­պետ­րովս­կում, Զա­պո­րո­ժիեում: Սա­կայն դրա­նցից մի քա­նիսն են, որ ու­նեն նաեւ եր­կա­թու­ղա­յին փո­խադ­րում­նե­րի հնա­րա­վո­րութ­յուն: Բա­ցատ­րութ­յան կա­րիք ու­նի, թե ին­չու­ միայն պա­տե­րազ­մի 5–րդ տա­րում ռուս­նե­րը վերջ­նա­կա­նա­պես սկսե­ցին հար­վա­ծել կա­մուրջ­նե­րին: Բայց դա ար­դեն փաստ է, նաեւ, որ այս պա­հին թի­րա­խա­վոր­վում են հենց եր­կա­թու­ղա­յին փո­խադ­րում­նե­րի ու­նակ կա­մուրջ­նե­րը: Ու ե­թե դրանք դա­դա­րեն գոր­ծել, ա­պա չհաշ­ված քա­ղա­քա­ցիա­կան փո­խադ­րում­նե­րը, ա­ռան­ց եր­կա­թու­ղու ուկ­րաի­նա­կան կող­մի հա­մար ահ­ռե­լի խնդիր­ներ են ա­ռա­ջա­նա­լու ռազ­մա­ճա­կատ­նե­րում: Բեռ­նե­րի այն քա­նա­կութ­յու­նը, որն անհ­րա­ժեշտ է ճա­կա­տա­յին գծում, հնա­րա­վոր է ավ­տոտ­րանս­պոր­տի մի­ջո­ցով ա­պա­հո­վել հա­զիվ 20–25 տո­կո­սով: Էլ չա­սած, որ ավ­տոտ­րանս­պոր­տա­յին կա­մուրջ­նե­րի խո­ցում­ներ եւս պետք է որ լի­նեն: Ու սա գու­մար­վե­լու է այն բո­լոր խո­շոր խնդիր­նե­րին, ո­րոնք այս պա­հին ու­նի ուկ­րաի­նա­կան կող­մը` փլուզ­ված տնտե­սութ­յուն, է­ներ­գե­տի­կա, ֆի­նան­սա­կան հա­մա­կա­րգ, լո­գիս­տի­կա, այդ թվում` ար­տա­քին եւ այդ­պես շա­րու­նակ:

Ու հի­մա, երբ այդ ա­մե­նին գու­մար­վում է նաեւ կա­մուրջ­նե­րի հետ կապ­ված մե­գախն­դի­րը, թե դա ար­դեն մեկ­–եր­կու ամ­սից` ձմե­ռա­յին կոմ­պա­նիա­յի փու­լում ինչ­քա­նով է անդ­րա­դառ­նա­լու ուկ­րաի­նա­կան բա­նա­կի մար­տու­նա­կութ­յան վրա, դա էլ թող Զե­լենս­կին ո­րո­շի: Ա­ռա­վել եւս, որ հենց նա է ա­մե­նօր­յա ռե­ժի­մով սկսել խո­սել Ռու­սաս­տա­նում հրթիռ­նե­րի (դեռ ա­նօ­դա­չու­նե­րը մի կողմ) մեծ կու­տա­կում­նե­րի մա­սին, ո­րոնք մո­տա­կա ժա­մա­նակ­ներս նա­խա­տես­ված են ան­նա­խա­դեպ զանգ­վա­ծա­յին հար­ված­նե­րի հա­մար:

­Կարճ ա­սած, ակն­հայ­տո­րեն այն խո­շոր ի­րա­վի­ճա­կա­յին փո­փո­խութ­յու­նը, ո­րը դեռ ա­մառ­վա­նից սկսած նկատ­վում էր ուկ­րաի­նա­կան ուղ­ղութ­յամբ, այ­սօր ար­դեն հաս­նում է իր ծայ­րա­հեղ մա­կար­դա­կին, որն ար­դեն միան­շա­նակ դուրս է Կիե­ւի ռե­ժի­մի պաշտ­պա­նու­նա­կութ­յան սահ­ման­նե­րից: Ա­րեւ­մուտ­քը պատ­րա՞ստ է կամ կա­րո՞ղ է այդ բա­ցը կոմ­պեն­սաց­նել. ան­ցած ան­գամ կա­րո­ղա­ցան դրան հաս­նել Մոսկ­վա­յին բա­նակ­ցա­յին դա­դա­րի մղե­լու եւ այդ ըն­թաց­քում ուկ­րաի­նա­կան բա­նա­կի պա­շար­նե­րը հա­մալ­րե­լու մի­ջո­ցով: Այս ան­գամ սա­կայն Մոսկ­վան մեր­ժում է հրա­դա­դա­րի կամ էս­կա­լա­ցիա­յի թու­լաց­ման ցան­կա­ցած ա­ռա­ջարկ` պա­հան­ջե­լով միայն վերջ­նա­կան եւ ե­րաշ­խա­վոր­ված խա­ղա­ղութ­յան պայ­մա­նա­գիր: Ու այն, որ խո­սակ­ցութ­յուն­ներ են ծա­վալ­վում ար­դեն այ­ս ամս­վա ըն­թաց­քում նոր բա­նակ­ցա­յին ռաուն­դի մա­սին, մի­գու­ցե հան­գու­ցա­լուծ­ման հնա­րա­վո­րութ­յուն ա­ռա­ջաց­նու­մ է...

­Վերա­դառ­նա­լով Ա­լիե­ւին` նկա­տենք, որ ուկ­րաի­նա­կան պա­տե­րազ­մի ա­վար­տի դեպ­քում նա, ե­րե­ւի, կսկսի նո­րից Ռու­սաս­տա­նին հա­մա­րել գեր­տե­րութ­յուն: Բայց ա­հա Փա­շին­յա­նի հա­մար պայ­ման­ներն այլ են. նա մին­չեւ այս տարե­վերջ դրա հնա­րա­վո­րութ­յունն ու­նի:

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝