Պուտին-Սի-Թրամփ բանակցությունների շեմին ինչպես են հակադրվում ՌԴ-ԱՄՆ-Չինաստան շահերը
Միջազգային
Պուտին-Սի-Թրամփ բանակցությունների հետ կապված փորձագիտական հանրությունը դիտարկում է երեք հիպոթետիկ սցենար. «համաշխարհային գործարքից» մինչև «փոթորիկ մի բաժակ ջրում»։ Ըստ այդմ, կարեւոր է, թե կողմերի շահերն ինչպես են բաշխված։
Չինաստանի նկատմամբ Միացյալ Նահանգներն ունի երեք ռազմավարական առաջնահերթություն՝ արհեստական բանականություն, միջուկային զսպում և Ռուսաստանից անջատում։ Երկկողմ մրցակցության գրեթե յուրաքանչյուր ասպեկտ շոշափում է այս տարրերից մեկը։ Արհեստական բանականության զարգացման տեմպի զսպում, ինչը շատերին վախեցնում է (հնարավոր է, որ նախօրեին Միացյալ Նահանգներում տեղի ունեցած ավիացիոն կատաստրոֆան, որը ԱԻ-ի ձախողման պատճառով էր, տաքացում էր հնարավոր միջազգային բանակցությունների համար): Միջուկային զսպման հարցում Չինաստանն արագորեն մեծացնում է իր ներուժը՝ արդեն իսկ ունենալով միջուկային եռյակ: Ռուսաստանից՝ Չինաստանի անջատում, հատկապես էներգետիկայի ոլորտում, եւս ԱՄՆ-ի համար շատ կարեւոր է. Միացյալ Նահանգները տեսնում է Չինաստանի կախվածությունը արտաքին ռեսուրսներից, որոնք նա պլանավորում է օգտագործել դիմակայության մեջ։
Ռուսաստանի նկատմամբ Միացյալ Նահանգները ցանկանում է հասնել հետևյալին: Ուկրաինայում զինված հակամարտության սառեցում, որը իմիջի բոնուս է Թրամփի համար: Հեռավորություն Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցող զարգացումներից. Իրանի վրա վճռական հարված է հասունանում: Դիզելային գործարքը նախատեսված էր որպես գովազդային արշավ: Թրամփի վարչակազմն այժմ Ռուսաստանին ավելի շատ դիտարկում է որպես որոշակի տեխնոլոգիական խնդիրներ լուծելու տեղական գործիք, քան որպես Չինաստանի հետ դիմակայության մեջ պոտենցիալ ռազմավարական գործընկեր։
Ռուսաստանի համար անկյունաքարը ուկրաինական կարգավորումն է: Կրեմլը ցանկանում է ապահովել իր «ավագ» երկրների աջակցությունը հակամարտությունը դադարեցնելու իր տեսլականի համար: Չինաստանի համաձայնությունը Թրամփի թիմի պատերազմը դադարեցնելու մեթոդների հետ կարող է համարվել Մոսկվայի համար նշանակալի մարտավարական հաղթանակ: Սա կարող է մեկնաբանվել որպես Ուկրաինայի համար օբյեկտիվ անհրաժեշտություն՝ Դոնբասը այս կամ այն կերպ հանձնելու համար: Միևնույն ժամանակ, Կրեմլը ակնհայտորեն չի ցանկանում թույլ տալ եվրոպացիներին մասնակցել բանակցություններին՝ գիտակցելով, որ դա կչեղարկի նախորդ բոլոր ջանքերը և բոլոր կողմերին կխրի անվերջ դիվանագիտական ճահճի մեջ: Եվրոպայում ոչ ոք չկա, որի հետ կարելի է բանակցել, և չկա դրա համար որևէ ֆունկցիոնալ պատճառ, քանի որ որոշումների կայացման լիազորությունների չափազանց մշուշոտ լինելու պատճառով որևէ լուրջ համաձայնագիր չի պահպանվի։
Մինչ Պուտինի և Թրամփի շահերը իսկապես հատվում են, և Կրեմլը երբեմն օգուտ է քաղում ԱՄՆ նախագահի հետ համաձայնության գալուց՝ իր սեփական պահանջների դիմաց, Չինաստանի հետ իրավիճակն ավելի բարդ է։ Պուտինը և Թրամփը օգուտ են քաղում թուլացած ԵՄ-ից և ՆԱՏՕ-ից։ Չինաստանը հետաքրքրված է ավելի ուժեղ ԵՄ-ով և որևէ սպառնալիք չի տեսնում ՆԱՏՕ-ում։ Թրամփը (և, հնարավոր է, Ռուսաստանը, հաշվի առնելով այս ոլորտում իր հետ մնալը) օգուտ են քաղում արհեստական բանականության սահմանափակումներից, բայց դա անհրաժեշտ չէ Չինաստանի համար, որը աշխարհի մնացած մասից առաջ է։
Ե՛վ Պուտինը, և՛ Թրամփը օգուտ են քաղում Ուկրաինայում պատերազմի դադարից. Ռուսաստանը՝ իրեն վերակառուցելու համար, Թրամփը՝ այն որպես իր ամենամեծ աշխարհաքաղաքական հաղթանակ վաճառելու համար։ Բայց Չինաստանը դրա կարիքը չունի. թուլացած Ռուսաստանը թույլ է տալիս ԱՄՆ-ին ավելի էժան ձեռք բերել իր ռեսուրսները, մինչդեռ ուկրաինական պատերազմը շեղում է ԱՄՆ-ի ուշադրությունը համաշխարհային հակամարտության այլ թատերաբեմերից։
Bloomberg-ի, Եվրոպան որոշել է Ռուսաստան-Ուկրաինա առաջիկա բանակցությունների ներկայացուցիչների հարցը
«Ռուսների հետ դժվար է». Զելենսկին արդեն սկսել է տրտնջալ Աբու Դաբիում կայացած բանակցությունների առաջին օրից հետո
Ինչպես զարդարել ձեր տունը Կարմիր կրակե այծի` 2027 թվականի համար
ԱԲ-ն գուշակ չէ. Տեղեկատվական անվտանգության փորձագետը զգուշացնում է
1
4549 դիտում
2
2798 դիտում
3
2549 դիտում
4
2505 դիտում
5
2039 դիտում
1
31637 դիտում
2
19826 դիտում
3
13890 դիտում
4
7163 դիտում
5
5078 դիտում
4
11626 դիտում
5
11562 դիտում
