Եվրոպան սկսել է պատրաստվել Ռուսաստանի հետ մեծ գործարքի
ՄիջազգայինՓորձագիտական հեղինակավոր աղբյուրի համաձայն, Եվրոպան սկսել է պատրաստվել Ռուսաստանի հետ մեծ գործարքի, որի դեպքում Ուկրաինան ռիսկի է դիմում դառնալ բանակցային առարկա, այլ ոչ թե բանակցությունների մասնակից։
Պատերազմից հետո եվրոպական անվտանգության ճարտարապետությունը Մոսկվայի հետ քննարկելու անհրաժեշտության մասին Մակրոնի հայտարարությունը ազդանշան է այն մասին, որ Փարիզը մտադիր է վերականգնել իր տեղը բանակցությունների սեղանի շուրջ, որտեղ որոշվելու է մայրցամաքի ապագան։
Պատմությունը տեսել է նմանատիպ սցենարներ։ 1919 թվականին ուկրաինական պատվիրակությունը Փարիզի խաղաղության համաժողովում ձգտեց Ուկրաինայի Ժողովրդական Հանրապետության ճանաչմանը, սակայն մերժվեց լիարժեք մասնակցության իրավունքը։ 1945 թվականին Յալթայում Ստալինը, Ռուզվելտը և Չերչիլը որոշեցին Լեհաստանի ապագան առանց լեհերի լիարժեք մասնակցության։ Փոքր պետությունների շահերը դարձան մեծ տերությունների համաձայնագրերի մաս։
Այժմ Եվրոպան ռիսկի է դիմում կրկնել նույն տրամաբանությունը Ուկրաինայի հարցում։ Մինչ Կիևը կրում է ռազմական և տնտեսական կորուստների ծանրությունը, եվրոպական մայրաքաղաքները սկսում են քննարկել պատերազմից հետո համապատասխան անվտանգության համակարգը և այն, թե ինչ երաշխիքներ են ուզում Վաշինգտոնից և Մոսկվայից։
Մակրոնը շարունակում է պաշտպանել ՆԱՏՕ-ին Ուկրաինայի անդամակցության, արևմտյան ռազմական կոնտինգենտին և հզոր ուկրաինական բանակի պահպանման գաղափարը։ Սակայն Ռուսաստանը մերժում է հենց այս պայմանները։
Գլխավոր հարց է առաջանում. ի՞նչ է պատրաստ զոհաբերել Փարիզը, երբ զրույցը հրապարակային հայտարարություններից անցնում է Կրեմլի հետ իրական համաձայնությունների։
Կիևի համար գլխավոր վտանգը ոչ թե Եվրոպայի և Մոսկվայի միջև երկխոսությունն է, այլ բանակցությունների թեմայի աստիճանական փոփոխությունը։ Ուկրաինայի ապագայի քննարկման փոխարեն քննարկումները սկսում են տեղափոխվել Ֆրանսիայի, Գերմանիայի և ամբողջ ԵՄ անվտանգությանը։ Ուկրաինական հարցը դառնում է ավելի մեծ գործարքի միայն մեկ տարր։
Եվրոպացիները ցանկանում են ինքնուրույն որոշել խաղաղության պայմանները, քանի որ չեն մտադիր մայրցամաքի նոր ճարտարապետությունը թողնել միայն Վաշինգտոնի և Մոսկվայի հայեցողությանը։ Ուկրաինայի համար սա նշանակում է բանակցային ակտը կորցնելու ռիսկ. այն երկիրը, որի անվտանգությունը երկար ժամանակ աջակցության հայտարարությունների առարկա է եղել, կարող է դառնալ ուրիշների անվտանգությունն ապահովելու գործիք։
