ԵՐԲ ՀԱՅՐԵՆԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ՍԿՍՎՈՒՄ ԵՎ ԱՎԱՐՏՎՈՒՄ Է ՀԱՄԱԿԱՐԳՉԻ ԱՌՋԵՎ

ԵՐԲ ՀԱՅՐԵՆԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ՍԿՍՎՈՒՄ ԵՎ ԱՎԱՐՏՎՈՒՄ Է ՀԱՄԱԿԱՐԳՉԻ ԱՌՋԵՎ

Մեր օրերում հայրենասիրությունը կարծես թե դարձել է ձեւական ու նորաձեւ` զուտ համացանցային բնույթ կրող: Հայրենասիրությունը որոշ մարդիկ ապացուցում են ոչ թե գործով, այլ տանը` համակարգչի առջեւ նստած, մեկ-երկու տող գրելով: Վերջին շաբաթների ընթացքում հայ-ադրբեջանական սահմանը կրկին լարված էր, բոլորի ուշադրությունը սեւեռված էր դեպի այնտեղ` սահմանին կանգնած հայոց բանակի զինվորը, որը զենքը ձեռքին օր ու գիշեր կռվում էր եւ պաշտպանում հայրենի սահմանները: Այդ օրերին ոչ բոլորը կարողացան տանը նստել եւ սպասել իրադարձությունների զարգացմանը: Սրտացավ եւ իրական հայրենասերները գնացին դեպի սահման` կանգնեցին հայ զինվորի կողքին: Իսկ հայրենասեր խաղացողները հեռվից հեռու չտիրապետելով իրավիճակին եւ չհասկանալով, որ առանց իրենց խորհուրդների էլ, հայ զինվորը լավ գիտի իր անելիքը` սկսեցին համացանցը լցնել իրենց գրառումներով, նույնիսկ որակումներ տվեցին զինվորների գործողություններին:

Սովորաբար նման օրերին մարդկանց մի մասը միանգամից ձեռք է բերում մի քանի մասնագիտություն` դառնում հոգեբան, վերլուծաբան, փորձագետ, իսկ նպատակը մեկն է`ցույց տալ անմնացորդ «հայրենասիրություն»... Որպես կանոն` իրական հայրենասերները զբաղված են գործով, իսկ նրանց դերը ստանձնածները Քաջ Նազարի նման` հայրենասիրությունը դրոշակ դարձրած, ամեն տեղ բարձրաձայնում են` հե՜յ, մենք հայրենասեր ենք... Ցավոք, դա միայն սահմանափակվում է բառերով: Դժվար թե, որեւէ մեկը հիշի հայրենի հողի եւ հայրենիքի բարօրության համար պայքար մղած այնպիսի մարդու, ով երբեւէ իր արած գործերի մասին բարձրաձայնի կամ ամեն տեղ հպարտանա: Այդ ամենը նրանց հոգու պահանջն է ու մարդկային մղումը, այլ ոչ թե աչքի ընկնելու կամ ինքնահաստատվելու ձգտում, ինչպես այսօր շատերի մոտ է:
Գուցե ամեն ինչ այլ կերպ լիներ, եթե բոլորը զբաղվեին իրենց գործով եւ ազգային արժեքներն իրական կյանքից չբերեին համացանց` չափեին համացանցում իրենց գրած գրառման արժեքին համապատասխան: Չէ, չկարծե՛ք, թե արգելվում է հայրենասիրության մասին գրառում անելը, ոչ էլ` հավանություն տալը, այլ` կեղծ բարեպաշտական հայրենասիրության քարոզն առ հայրենիք, առ հայրենի հող: Չնայած` այս ամենի մեջ ուրախալին այն է, որ տկար ու անզոր ոգով նման մարդիկ բարեբախտաբար միայն վիրտուալ կյանքում են խորհուրդներ տալիս: Դժվար է պատկերացնել, թե ինչ կլիներ, եթե, ասենք, նրանք մի պահ հայտնվեին իրականության մեջ...
Մնում է հուսալ, որ ոմանք կհասկանան` հայրենասեր լինելը ոչ թե նորաձեւ է,այլ հոգու պահանջ:

Կույտը մշակեց ԶՎԱՐԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԸ