«ՔՈՉԱՐՅԱՆԸ ՉՀԱՄԲԵՐԵՑ ԵՎ ՊՈՌԹԿԱՑ»

«ՔՈՉԱՐՅԱՆԸ ՉՀԱՄԲԵՐԵՑ ԵՎ ՊՈՌԹԿԱՑ»

Եվ այսպես, երեկ ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը, կարելի է ասել, պաշտոնապես հայտարարեց, որ անդամագրվում է «Ոչ»-ի ճամբարին: Իհարկե, դա սպասելի էր, բայց երբ այդ մասին բարձրաձայնվեց, ապա արդեն կարելի է ասել, որ հայաստանյան ներքաղաքական պայքարը տեղափոխվում է նոր հարթություն: Այս, ինչպես նաեւ կամաց-կամաց մարող սահմանադրական բարեփոխումների «Ոչ»-ի ճամբարի մասին «Իրավունքը» զրուցեց ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր ՍՈՒՔԻԱՍ ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ հետ:

–Պարոն Ավետիսյան, ինչպե՞ս կգնահատեք այն, որ ՀՀ երկրորդ նախագահը ԱԺ-ում սահմանադրության փոփոխությունների նախագիծը հանրաքվեի դնելու մասին որոշումն ընդունելուց հետո միայն որոշեց քննադատության ենթարկել այն ու խոսել դրա վտանգավորության մասին:
– Սա էլ հետաքրքիր քայլ էր: Շատերը մտածում էին, որ քվեարկությունը կարող էր վատ արդյունք ունենալ, չնայած բոլոր կանխատեսումները կային, որ եռանիշ թվով են պատգամավորները «կողմ» ասելու («կողմ» է քվեարկել 104 պատգամավոր-հեղինակ): Եվ միայն դրանից հետո, կարծես թե, Ռոբերտ Քոչարյանն ընդամենը չհամբերեց եւ պոռթկաց, թե գիտեք սա անընդունելի է, ու դրա ժամանակը չէ:
– Գուցե նրան հիասթափեցրի՞ն նրանք, ովքեր խորհրդարանում հովանավորվում են իր կողմից, բայց վճռական պահին ոչ թե «դեմ», այլ «ձեռնպահ» քվեարկեցին:
– Դա էլ կարող է լինել, որովհետեւ եթե մենք հետ ենք նայում, մի քանի ամիս առաջ, երբ գործընթացը թեժ փուլում էր գտնվում, որեւիցե մեկը չէր էլ կարծում, որ կարող է նմանատիպ քվեարկություն տեղի ունենալ: Բայց ի պատիվ երկրի նախագահի, որը բոլոր քաղաքական ուժերի հետ` անկախ թվից ու նրանց կշռից, գնաց համագործակցության եւ բոլորի հետ հանդիպեց, քննարկեց նախագիծը: Այդ թվում նաեւ համապատասխան հանձնախումբը փորձեց բոլոր առաջարկությունները կա՛մ հերքել, կա՛մ հիմնավորել, կա՛մ հիմնովին մերժել, կա՛մ ընդունել, կա՛մ բանակցել: Եվ Վենետիկի հանձնաժողովի հետ մի քանի անգամ տարբեր տեսակի քննարկումներ եղան: Արդյունքում կարողացանք կոնսոլիդացնել այս խնդրի շուրջ բոլոր քաղաքական ուժերին:
– Կարելի՞ է ասել, որ արդեն իսկ տապալվեց սահմանադրական փոփոխություններին դեմ արտահայտվող «ոչ»-ի ճամբարը:
– Ըստ էության, ձախողվեց, որովհետեւ «ոչ»-ի ճամբարը որեւիցե կառուցողական լուրջ բան չի ասում, այլ որդեգրել է մի քաղաքականություն, որով մի քանի տասնյակ մարդ է հավաքում, որպեսզի իշխանություններին հայհոյի ու դրանով էժան հեղինակություն ձեռք բերի: Մինչդեռ, «ոչ»-ի ճամբարի գործընթացը, կարծում եմ, լուրջ գործընթաց պետք է լիներ, որովհետեւ նախ պետք է կարողանաս հասարակությանը համոզել, թե ինչի համար ես ասում` ո՛չ սահմանադրական փոփոխություններին:

Ասվածը պետք է հիմնավորես, իսկ եթե չես կարողանում հիմնավորել, գոնե առաջարկություններ արա: Դատարկ «ոչ» ասելն ու էժան հեղինակություն ձեռք բերելը որեւիցե քաղաքական ուժի համար երկար ճանապարհ չի կարող ունենալ: Դրա համար իրոք ցավում եմ, որ մեր քաղաքական դաշտի ընդդիմությունն այսօր այսպիսին է: Կուզենայի ավելի ուժեղ, կառուցողական ընդդիմություն տեսնել, որը կկարողանար օգնել իշխանություններին եւ զսպաշապիկ լինել իշխանությունների համար:
– Ի դեպ, ԱԺ ՀԱԿ խմբակցության ղեկավար Լեւոն Զուրաբյանը երեկ խորհրդարանական ելույթների ժամանակ նախ` ստանձնեց ԲՀԿ նախկին առաջնորդի խոսնակի դերը, ապա` ՀՀ երկրորդ նախագահի հայտարարությունը կրկնեց` սահմանադրական բարեփոխումների վերաբերյալ: Ի՞նչ կասեք այս մասին:
– Կներեք, բայց ինձ համար արդեն անհասկանալի է դառնում, որ ընդդիմության երբեմնի հակադիր ուժերը այսօր ինչ-որ մի խնդրի շուրջ, որը իշխանությունների  բարեփոխումներին դեմ գնալն է, հանուն դրա կարող են մոռանալ իրենց բոլոր տարաձայնությունները, որպեսզի իշխանությանը ընդդիմանան: Սա անընդունելի է ինձ համար: Իրենք այդքան շատ են խոսում ժողովրդի, հասարակության անունից, բայց մեր ժողովուրդը շատ լավ հիշում է ու երբեւիցե չի մոռանում, թե ով որ ժամանակ ինչ է ասել, ինչ է արել եւ այսօր ինչ է անում: Դրա համար  իրենք պետք է մտածեն իրենց արժանապատիվ կեցվածքի, ոչ թե այսօր րոպեական հեղինակություն ձեռք բերելու մասին:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ