ՈՐՈ՞ՆՔ Է ՄԵՐՕՐՅԱ «ՓՐԿԻՉՆԵՐԻ» ԻՐԱԿԱՆ ՆՊԱՏԱԿՆԵՐԸ

ՈՐՈ՞ՆՔ Է ՄԵՐՕՐՅԱ «ՓՐԿԻՉՆԵՐԻ» ԻՐԱԿԱՆ ՆՊԱՏԱԿՆԵՐԸ

Սահմանադրական փոփոխությունների դեմ ձեւավորված տարբեր անհաջող նախաձեռնություններից հետո, հիմա էլ կազմավորվել է «Նոր Հայաստան» հանրային փրկության ճակատը: Մերօրյա բեթմենները անգամ քաղաքական խորհուրդ են ստեղծել, որոնց թվում են իր խորհրդարանական խմբակցության ուժերը քոռ ու փուչ արած «Ժառանգություն» կուսակցության նախագահ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը, փոխնախագահ Արմեն Մարտիրոսյանը, Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցը տապալելու անհաջող փորձեր կատարած Ժիրայր Սէֆիլյանը, Քաղաքագետների միության նախագահ, բայց քաղաքական ստվերում հայտնված Հմայակ Հովհաննիսյանը, հավերժ ՀՀ նախագահի հացադուլավոր թեկնածու Անդրիաս Ղուկասյանը, ՀԱԿ-ի հետ իր քաղաքական կամուրջներն այրած «Ժողովրդավարական հայրենիք» կուսակցության նախագահ Պետրոս Մակեյանը, ինչպես նաեւ «Նախախորհրդարանի» կարկառուն ներկայացուցիչ Գարեգին Չուգասզյանը: Իսկ թե ինչո՞ւ փրկիչների շարքում չէ «Քրիստոնեա-ժողովրդական վերածնունդ» կուսակցության նախագահ ՍՈՍ ԳԻՄԻՇՅԱՆԸ, «Իրավունքը» հետաքրքրվեց անձամբ նրանից.

–Զուտ մեր կուսակցության անունից կարող եմ ասել, որ մենք պատրաստ ենք համագործակցել բոլոր այն տարբեր ձեւաչափով ձեւավորված ուժերի հետ, որոնք պայքարելու են Սահմանադրության հանրաքվեն տապալելու կամ Սահմանադրությունը չանցկացնելու համար: Այդ մի խնդիրը միանշանակ է, պատրաստ ենք ամբողջ ծավալով համագործակցել: Իսկ միանալ-չմիանալը, ընդհանրապես, մի քիչ լավ չեմ հասկանում, որովհետեւ տարբեր մոտեցումներ ունենք. մենք արժեհամակարգային խնդիրներն ենք առաջնահերթ դիտարկում, այդ ուժերը` իշխանության ձեւավորման մեխանիզմները: Ինչ վերաբերում է մեկ ճակատ կազմելու խնդրին, պետք է նշեմ, որ մեր «Հայաստան» ժողովրդական նախաձեռնությունը նոր ձեւավորվող պայքարի կենտրոններին դիմել է, առաջարկել ոչ թե միանալ, այլ համագործակցել: Այնպես որ, պատրաստ ենք լիարժեք համագործակցել բոլորի հետ եւ ողջունում ենք ցանկացած ձեւավորվող նմանատիպ ուժերին:
– Ըստ Ձեզ` հանրության փրկությունը կարո՞ղ է, օրինակ, Րաֆֆի Հովհաննիսյանի կազմած ճակատում լինել:
– Ես բառերին ուշադրություն չեմ դարձնում, թե ինչպես են կոչվում` համազգայն, փրկության եւ այլն: Օրինակ` մենք ուզում էինք համայն հայության քաղաքական խորհուրդ ձեւավորել: Հետեւաբար, թեթեւ եմ վերաբերվում այդ անուններին, դրա մեջ չէ էությունը: Ինչպես հարմար է, թող այդպես էլ կոչեն իրենց, եթե սա օգնելու է նպատակին հասնելուն, թող կոչվեն ցանկացած անվամբ:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ