ԻՆՉՈՒ ԵՆ «ՆՅԱՐԴԱՆՈՒՄ» ՔՈՉԱՐՅԱՆԱԿԱՆՆԵՐԸ

ԻՆՉՈՒ ԵՆ «ՆՅԱՐԴԱՆՈՒՄ» ՔՈՉԱՐՅԱՆԱԿԱՆՆԵՐԸ

Նախորդ համարում մենք հրապարակել էինք լուր, որ Արա Աբրահամյանի` Հայաստանում առաջին անգամ «քաղաքական դեբյուտ» տալու կապակցությամբ նրա գլխավորած «Հայերի համաշխարհային համաժողով» կառույցը անվանվեց «Հայերի համաշխարհային կոնգրես» անունով, եւ տարածված հաղորդագրության մեջն հատուկ շեշտվեց դրա հապավումը` ՀՀԿ: Մենք հարցադրում հնչեցրինք` արդյոք դա պատահականություն է, թե` միտումնավոր շրջանառության մեջ դրվում է «կոոպերատիվ ՀՀԿ-ի» տարբերակը: Ճիշտն ասած, հակված էինք նրան, որ տակը լուրջ ոչինչ չկա, քանզի ծիծաղելի է կարծել, որ կառավարող կուսակցության պարագայում հնարավոր է կիրառել «դուբլիկատ» կառույցի որքան հին, նույնքան էլ կեղտոտ քաղաքական տեխնոլոգիան:

Բայց... Զարմանալիորեն, դրան հաջորդեց քոչարյանականների նյարդային արձագանքը: Պատվերով հոդվածներ տպելու հանդեպ սեր ունեցող «Հրապարակը», որն, ի դեպ, նաեւ իշխանական որոշակի շրջանակներից է սնվում, դրան արձագանքեց գրեթե մեկ էջանոց բարբաջանքով` դաշնակ Էձիկ Անդրեասյանի ստորագրությամբ: «Կոոպերատիվ ՀՀԿ-ի» մասին լուրը ակնհայտորեն նյարդայնացրել է քոչարյանականներին եւ նրանց քաղաքական ծրագրերի մաս կազմող` Արա Աբրահամյանին ՀՀ քաղաքական դաշտ բերելու ծրագրի հեղինակներին, ու բացի «աբիժնիկական» կաղկանձներից, այդ հորինվածքում շտապեցին շեշտել որոշակի պահեր: Այսպես` շտապեցին քանիցս հավաստիացնել, թե Արա Աբրահամյանի հայտնությունը «բացառապես ռուսական արմատներ ունի», եւ «հարցի բարդությունն այն է, որ Արա Աբրահամյանը Հայաստանի ներքաղաքական դաշտ է մտնում Մոսկվայից»: Ավելին` խոստովանվեց, որ հարց է, թե «Մոսկվայից իր ուսերին դրած` ում է բերում Արա Աբրահամյանը: Գուցե ոմանք կասկածներ ունեն, որ Քոչարյանին»: Այսինքն` պատվերով գրված բարբաջանքում նախ «ծակվում» են, որ գոյություն ունի Արա Աբրահամյանի եւ Ռոբերտ Քոչարյանի` վերադառնալու ձգտման միջեւ կապը եւ երկրորդը` ձգտում են որպես անվիճելի իրողություն ներկայացնել` իբր Արա Աբրահամյանը գալիս է ռուսական դրոշի ներքո: Այն, որ տվյալ դեպքում այդ դրոշը կեղծ է, կարծում ենք, առանձնապես փաստելու կարիք չկա: Պարզապես, ցանկացած գրագետ քաղաքական տեխնոլոգ գիտի, որ որեւէ գործչին կամ ուժին Հայաստանում «ուտվող» դարձնելու համար նրան պետք է վերագրել «ռուսաստանյան ծագում», իսկ ավելի լավ է` «ռուսաստանյան դաբրո»: Ճիշտ է, ինքը` Արա Աբրահամյանը, այնքան ողջամատություն ունեցավ, որպեսզի չբստրի սուտ` իբր «Պուտինի դաբրոյով» է գալիս ՀՀ ներքաղաքական դաշտ, սակայն իր ասուլիսի ընթացքում քանիցս շահարկեց Պուտինի անունը` ամեն մի հարմար առիթով եւ ի հավելումն դրա` նույնիսկ ինքն իրեն «ռուս» հռչակեց:
Այն, որ «կոոպերատիվ ՀՀԿ-ի» մասին փոքրիկ, կարելի է ասել «հերթապահ» լրատվությունը այդքան «նյարդացրեց» քոչարյանականներին, թերեւս բացատրելի է նրանով, որ առաջիկայում ցանկություն ունեին կիրառել այդ կեղտոտ, էժանագին, կարելի է ասել «դիշովկա» քաղաքական տեխնոլոգիան` դուբլիկատ ուժերի անունների կիրառումով, անկախ նրանից, որ առանձնապես օգուտ չէին ստանա: Թերեւս առաջնորդվում են ժողովրդական իմաստնությամբ, որ «մկան շեռն էլ ջաղացին օգուտ է»: Բայց նաեւ հետաքրքրական է գրչակի կուսակցական պատկանելությունը` ՀՅԴ: Պարզից էլ պարզ է, որ որեւէ դաշնակ հարազատ կուսակցության փաստացի գծի դեմ ոչինչ չի անի: Բայց ինչու հանկարծ դաշնակը այդպես մոլեռանդորեն լծվում է Քոչարյանի ճամբարի շահերի պաշտպանությանը, եւ այն աստիճանի, որ Քոչարյանի հետույքի ճիճվի տպավորություն է թողնում... Միգուցե, իրոք որոշակի հիմքեր ունեն չար լեզուների խոսակցությունները, որ դաշնակները ու հատկապես Հրանտ Մարգարյանը պաշտպանելով հանդերձ նոր Սահմանադրությունը` այնուամենայնիվ, «տակից» համագործակցում են Ռոբերտ Քոչարյանի հետ: Դե ժամանակին գրեթե պաշտոնապես ՀՅԴ-ն Քոչարյանի հենարանն էր, իսկ հետո թեեւ քանիցս առերես ուրացավ Ռոբերտ Սեդրակիչին, բայց ով ասաց, որ հին կապերը անհետ կորել են...

Հ. ՏԵՐ-ՎԱՀԱՆՅԱՆ