Զարմացած

Աչքներս լույս` արդեն գոյություն ունի «Ոչ»-ի միասնական շտաբ, եւ այն գլխավորում է այնպիսի հզորագույն ֆիգուր, ինչպիսին է ԼՅՈՎԻԿ ԶՈՒՐԱԲՅԱՆԸ: Եթե լինեի «Ոչ»-ի կողմնակիցների տեղը, ապա հաստատ ձենով լացելու էի, բայց քանի որ «այո»-ի համոզված կողմնակից եմ, ապա մնում է միայն քմծիծաղ տալ: Եվ ումի՞ց է բաղկացած այդ «միասնականը»` ՀԱԿ-ի եւ ՀԺԿ-ի ներկայացուցիչներից, ու երբ կարդում ես կազմը, ապա այդտեղ բավականին քիչ են հանրությանը ծանոթ քաղաքական ֆիգուրներ: Բայց բոլոր դեպքերում, թեեւ զարմանալի է, «Ոչ»-ի կողմնակիցներին մի փոքրիկ մխիթարական լուր կա հաղորդելու` Ստեփան Դեմիրճյանը շտաբի կազմում ընդգրկված չէ: Այնպես որ, նրանք փրկվեցին վատագույնից` որ չկա այն գործիչը, ով խասյաթ ունի ամենավճռական պահին գնալ տուն` «չայ խմելու»:

Այն, որ «Ոչ»-ի կողմնակիցները հնարավորություն չունեն հաջողության հասնելու, զարմանալիորեն հասկանում է անգամ այնպիսի փորձագետը, ինչպիսին ԱՐՄԵՆ ԲԱԴԱԼՅԱՆՆ է, ում վերլուծություններին, որպես կանոն, թերահավատորեն ենք վերաբերվել: Իսկ նա արձանագրում է հետեւյալ հասարակ փաստերը. «Հայաստանի քաղաքական դաշտում բավականին քչացել են ուժերը. կա Հանրապետական կուսակցություն, որը կողմ է Սահմանադրությանը, եւ նրան դաշնակից են ՀՅԴ-ն ու ԲՀԿ-ն: Դեմ է Հայ Ազգային կոնգրեսը եւ «Ժառանգության» որոշ գործիչներ: Այլ ռեալ քաղաքական ուժեր Հայաստանի քաղաքական դաշտում գոյություն չունեն, անկախ նրանից` նրանք ՀՀ արդարադատության նախարարությունում գրանցված են, թե` չէ»: Իսկ ինչ վերաբերում է Ժիրայր Սէֆիլյանի «փրկիչներին», ապա. «Եթե հիշում եք, այդ ուժը իրենց խոսքերով` 100-ամյակը առանց ռեժիմի էր հայտարարում, բայց 100-ամյակն եկավ, անցավ, ոչինչ էլ չկարողացան անել»:
Ի դեպ, բավականին լավ հումորի զգացում ունի «Հանրապետություն» կուսակցության առաջնորդ ԱՐԱՄ Զ. ՍԱՐԳՍՅԱՆԸ: Նա վերջերս բավականին քիչ է երեւում հրապարակային ասպարեզում, բայց այս անգամ որոշեց ուրախացնել բոլոր նրանց, ովքեր միամտորեն հավատում են, որ Սահմանադրության հանրաքվեն կտապալվի: Պարզվում է, այդ դեպքում Արամ Զավենիչը կմասնակցի նախագահական ընտրություններին: Սակայն իրականում նրան այդպիսի փորձանք ու այդպիսի անիմաստ ծախս չի սպառնում, ուստի 2016-ին դեռ հաճույք կունենանք այլ թեմաներով կարդալ նրա լավատեսությամբ լեցուն մեկնաբանությունները:
Գրեթե բոլորը զվարճանում են Արա Աբրահամյանի ասուլիսին հնչած մտքերի շուրջ: Բայց հավաստիացնում եմ, որ զարմանալիորեն ավելի զվարճալի են այն դեմքերը, ովքեր լուրջ վարկածներ են առաջ քաշում, թե Արա Աբրահամյանը մեծ հաջողություն է ունենալու եւ նույնիսկ վերցնելու է իշխանությունը: Հիշո՞ւմ եք ՎԱՀՐԱՄ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻՆ, ով այժմ գրող-հրապարակախոս է, իսկ ԼՏՊ-ի ռեժիմի օրոք Հ1-ի եթերում վերջինիս վարչախմբի գլխավոր քաղաքական փաստաբանն էր: Իսկ հիմա պինդ բռնվեք աթոռից` ըստ Վահրամ Մարտիրոսյանի խորաթափանց մտքի, Սահմանադրության փոփոխությունը արված է նույնիսկ հատուկ Արա Աբրահամյանի գալուստն ապահովելու համար. «Արա Աբրահամյանի գործուղումը Մոսկվայից համընկնում է եւ, ըստ ամենայնի, ուղղակիորեն կապված է առաջիկա հանրաքվեի հետեւանքով բացվող հնարավորությունների հետ: Տեսականորեն, եթե Աբրահամյանի կուսակցությունը ԱԺ-ում մեծամասնություն ստանա, նա կարող է նույնիսկ Մոսկվայից Երեւան չտեղափոխվել` Հայաստանը ղեկավարելու համար»:

Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ