Զարմացած

«Այսքան ուրախ կյանքը մեր...»,- հիշո՞ւմ եք 1937-ին վերաբերող հայտնի բանաձեւը: Սակայն ուրախ կյանք մեզ պարգեւում է այժմ ոչ թե ընկեր Ստալինը, այլ` ՀԱԿ-ը: Մեկ Զուրաբյան Լյովիկը քաղաքական ֆանտաստիկայի ժանրից աներեւակայելի հեքիաթներ է պատմում, մեկ «Հոկտեմբերի 27»-ի գործը ժամանակին քաղաքական գործիքի վերածած նախկին զինդատախազ Գագիկ Ջհանգիրյանը հենց հոկտեմբերի 27-ի օրով ամպոտ ոտքերով կույս է ձեւանում... Սակայն պատգամավոր ԱՐԱՄ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԸ խորհրդարանում օմբուդսմենին այնպիսի հորդոր հղեց, որ բոլոր ֆանտաստ գրողները նախանձից կանաչեցին. «Կհանեն, թող հանեն, զատո հանրությունը կհիշի Ձեզ: Թե չէ գալիս եք, էդպես քաղաքավարի, բարեւ ձեզ, հուշիկ-մուշիկ: Հայաստանում սխոդկաներ է անում գողական աշխարհը, իշխանությունը դա գիտի: Գողական աշխարհը մեզ մոտ մարդու իրավունքների դաշտում հարց լուծող օրգան է: Ձեր մոտ չի երեւում ագրեսիվություն, միջավայրն այն չէ, որ քաղաքավարի մոտեցումներով խնդիրները լուծվեն»:

Մեզ անզարմանք չթողեց եւ ինքը` օմբուդսմեն ԿԱՐԵՆ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԸ: Լրագրողների հետ զրույցում նա հայտարարեց, որ եթե իր եզրակացությունը տաներ Նորվեգիա, այնտեղ հասարակությունը ցնցումների մեջ կընկներ.

«Այսինքն` ոչ թե իմ եզրակացությունն է թույլ, այլ հասարակությունն է մի քիչ ավելի ցնցումները արհամարհող, չլսող, մի քիչ խուլ: Օմբուդսմենների շատ ավելի մեղմ զեկույցներ մյուս հասարակություններում ցնցումներ են առաջացնում: Այնպիսի սրություն, որոնք կան մեր հայտարարություններում ու զեկույցներում, իմ կոլեգաներն ուղղակի շոկի մեջ են լինում»: Գրողը տանի, գոնե Նորվեգիայի անունը չտար... Ախր, հենց այդ երկրի ԱԳՆ-ն է հովանավորում մեր երկրում համասեռամոլապաշտպան ցանկացած նախաձեռնություն, կառույց եւ միջոցառում: Իսկ թե ինչ բարքեր են տիրում Նորվեգիայում` դրա մասին երբ որեւէ մեկը պատմում է, երեխաներին պետք է հեռու տանել: Սակայն նորվեգացիներին ցնցումների մեջ գցելու համար ամենեւին էլ պետք չէ չարչարվել եւ Կարեն Անդրեասյանի զեկույցը Սկանդինավյան թերակղզի հասցնել: Բավական է ընդամենը նորվեգացիներին տեղեկացնել, որ հայերի ջախջախիչ մեծամասնությունը` ապրեն նրանք հայրենիքում, թե` Սփյուռքում, համառորեն շարունակում են ամոթալի համարել Նորվեգիայում շատ հարգի ԼԳԲՏ կոչեցյալը...

Խորհրդարանական իր ելույթով մեզ բավականին զարմացրեց եւ ԹԵՎԱՆ ՊՈՂՈՍՅԱՆԸ` հայտարարելով, որ 2 լուր ունի, մեկը` վատ, մյուսը` լավ. «Ուրեմն, վատ նորությունն այն է, որ մենք բոլորս` պատգամավորներով, իշխանություններով, ընդդիմությունով, պահպանողականներով, ազատականներով, թայֆայականներով, ինստիտուցիոնալներով, շատ ելույթ ունեցողներով կամ միայն կնոպկա սեղմողներով, այսինքն` բոլորով միասին մեր ժողովրդին հետաքրքիր չենք: Ընդհանրապես հետաքրքիր չենք»:  Իսկ լավ լուրը այն է, որ. «Ոչ ոք չի կարող ապացուցել իմ նշած վատ լուրը»: Սակայն, զարմանալով հանդերձ, պետք է հայտնենք, որ ընդհակառակը, խորհրդարանը մեր ժողովրդի համար լավ էլ հետաքրքիր է: Ընդդիմադիրներն իրենց ելույթներով եւ օյինբազություններով ժողովրդին լիուլի ապահովում են զվարճանքով: Մնում է, որ իշխանությունն էլ լիուլի ապահովի հացով, եւ մեր երկրում կամբողջանա հռոմեական «Հաց եւ զվարճալիքներ» բանաձեւը:
Մեր զարմանքը ստալինյան թեմայով սկսեցինք, դրանով էլ ավարտենք: Օրինակ, հարեւան մազութային սուլթանատի բռնապետ ԻԼՀԱՄ ԱԼԻԵՎԸ տնազի տեսքով վերադարձրել է 1930-ականների բարքերը: Այսպես, Haqqin.az-ը «Եվս մեկ մայր հրաժարվել է իր ընդդիմադիր աղջկանից» վերնագրով նյութում տեղեկացնում է, որ Meydan TV ընդդիմադիր հեռուստաալիքի աշխատակցուհի Գյունել Մեւլուդի մայրը` Շովքեթ Շաֆիեւան, հրապարակավ հրաժարվել է աղջկանից. «Եթե իմ աղջիկը չի հրաժարվում Meydan TV-ից, ապա ես ինքս կհրաժարվեմ նրանից»:

Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ