«ԾԻԾԵՌՆԱԿԱԲԵՐԴԸ ՔԱՐՈԶՉՈՒԹՅԱՆ ՎԱՅՐ ՉԷ»

«ԾԻԾԵՌՆԱԿԱԲԵՐԴԸ ՔԱՐՈԶՉՈՒԹՅԱՆ ՎԱՅՐ ՉԷ»

«Մինչ շատերը քնած են իրենց տաքուկ անկողիններում, մինչ անտարբեր մարդիկ զբաղված են իրենց առօրյա հացը վաստակելու կենցաղային մարգինալ առեւտրով, Եհովայի վկաներն արթուն են, ավելին` անգամ հորդառատ անձրեւին  չեն զլանում իրենց ուսմունքը տարածել: Արդեն մի քանի տարի է, ինչ նրանք իրենց ներկայությունն օրնիբուն ապահովում են Ծիծեռնակաբերդում: Իսկ ինչո՞ւ հենց Ծիծեռնակաբերդում: Եկե՛ք մտածենք...»,- այսպիսի ահազանգող նախաբանով հայտարարություն է տարածել «Դիալոգ» ՀԿ-ն, ապա մասնավորապես նշել. «Ծիծեռնակաբերդն այն վայրն է, որտեղ ամեն օր այցելում են առնվազն մի քանի հարյուրներով մարդիկ` թե՛ հայ, թե՛ արտասահմանցի: Ծիծեռնակաբերդի անմար կրակի մոտ եղող կամ, առավել եւս, Հայոց ցեղասպանության թանգարան այցելած մարդը, եթե ծայրահեղ սառնասիրտ չէ, ապա նրա հուզականությունը բարձրանում է, նա սկսում է մտածել մարդկային տառապանքի, հոգսերի, մարդկանց միջեւ ծագած թշնամության, թանգարանի նկարները տեսնելուց հետո` նաեւ երեխաների ու կանանց կրած դաժան, սրտակեղեք տառապանքների մասին եւ այլն: Այս էմոցիոնալ ծաղկեփունջը հոգում, տխրությունը բարության հետ խառնած` թանգարանից դուրս եկած մարդը հիանալի թիրախ է Եհովայի վկաների քարոզչության եւ «ոսկե նպատակի»` հոգեորսության համար:

Տիրապետելով յուրահատուկ հնարքների` Եհովայի վկաներն ընտրում են իրենց լսելու պատրաստ ավելի խոցելի մարդկանց: Ի վերջո, ինչո՞ւ պետք է հանդուրժել Եհովայի վկաների ներկայությունը Ծիծեռնակաբերդում: Ո՞ւմ պետք է դիմի շարքային քաղաքացին` իրեն պաշտպանելու Ծիծեռնակաբերդի ճամփին տեղի ունեցող կրոնական պարտադրանքից: Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիրը պետականորեն նախատեսված այլ նշանակություն ունի. այն Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակի վայր է: Եհովայի վկաների հավաքատեղիները բոլորին էլ հայտնի են, եւ նրանց ուսմունքին ծանոթանալ ցանկացողը անկասկած հնար կգտնի ծանոթանալու. սակայն ոչ Եղեռնի զոհերի հիշատակը հարգելու վայրում»: Համաձայնելով «Դիալոգ»-ի բարձրացրած խնդրին` չմոռանանք նաեւ, որ ուղիղ 100 տարի առաջ մեր պապերն ու տատերը` Հայոց ցեղասպանության սուրբ նահատակները, զոհվեցին հանուն կրոնի` այն պատճառով, որ քրիստոնյա էին: Իսկ հիմա հենց այս խորհրդանշող հուշակոթողի մոտ փորձում են մեզ կրկին կրոնափոխ անել: Իսկ գուցե հենց իր պապերի սուրբ հիշատակը չհարգող այդ «քարոզիչը» զոհ դառնա էմոցիոնալ վիճակում գտնվող ճշմարիտ քրիստոնյայի՞ կողմից: Եվ ի՞նչ, միայն այդ ժամանա՞կ կհայտնվեն ոստիկանության աշխատակիցները, որոնք ծառայություն են տանում Ծիծեռնակաբերդում: Չէ՞ որ ոստիկանության աշխատանքը նաեւ հանցագործությունը կանխելն է: Մինչդեռ այս դեպքում Եհովայի վկաներն անկաշկանդ ոտնահարում են մեր հոգեւոր զգացմունքներն ու իրենց սեւ գործը կատարում, իսկ ոստիկանությունը, ստացվում է, որ այս ամենը գիտակցելով` լուռ «թամաշա» է անում:

Կույտը մշակեց ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆԸ