«ԻՄ ՀԱՆԴԻՍԱՏԵՍՆ ԻՆՁ ՄԻ ՔԻՉ ԵՐԵՍ Է ՏՎԵԼ»

«ԻՄ ՀԱՆԴԻՍԱՏԵՍՆ ԻՆՁ ՄԻ ՔԻՉ ԵՐԵՍ Է ՏՎԵԼ»

Թեպետ երգչուհի ՍՈՖԻ ՄԽԵՅԱՆԸ բուռն գործունեություն սկսեց ծավալել տարվա ավարտին, բայց «Իրավունքի» հետ զրույցում մինչեւ տարեվերջ խոստացավ եւս մեկ անակնկալ` երգի տեսքով, ինչն ըստ երգչուհու` կամփոփի 2015 թվականի իր գործունեությունը: Իսկ այս տարվա համերգային շրջագայությունները կավարտվեն մի քանի օր անց` Ռուսաստանի մի շարք քաղաքներում:

«ԻՆՁ ՄՈՏ ԿԱՐԾԵՍ ԼՌՈՒԹՅՈՒՆ ԿԱՐ»

- Այս տարի այնպես ստացվեց, որ ակտիվությունս սկսվեց տարվա վերջին, ինձ մոտ կարծես լռութուն կար, գուցե նրա համար, որ հասունանա այն ասելիքը, որն այսօր ունեմ: Ուղղակի չէի ցանկանում անել պարզապես անելու համար: Հետո, այս տարի համերգային շրջագայություններս էին շատ, որոնք  թույլ չէին տալիս ավելի շատ լինել Հայաստանում եւ հստակ զբաղվել նոր աշխատանքով:
- Այսինքն` թողեցիք, որ հանդիսատեսը մի քիչ կարոտի՞ Ձեզ:
- Այո, եւ ուրախալի էր, որ մարդիկ հետաքրքրվում էին, թե ինչո՞վ է պայմանավորված լռությունս: Այդ դեպքում, երբ նոր բան ես ներկայացնում, արդարացնում է նրանց սպասումները, այդ կարոտը միաձուլվում է, ու մարդիկ ավելի հետաքրքրությամբ են հետեւում քո աշխատանքին: Արտիստի համար հանդիսատեսի կարոտը ձեռքբերում է, ուրեմն` զուր չի եղել աշխատանքդ: Ինձ համար դեռ տարին չի եզրափակվել, կան անելիքներ:
- Իսկ 2016-ին ի՞նչ պլաններ կան:
- Շատ են, չեմ բացի փակագծերը` երբ խոսում ես, շատ դեպքերում, ինչպես ասում են` շաբաթն ուրբաթից շուտ է գալիս, ինքդ էլ չես հասկանում, թե ինչպես եղավ, որ խոստացածդ չկարողացար իրականացնել: Բայց որ կան հետաքրքիր ստեղծագործական նորություններ` տեսահոլովակներ, երգեր, համերգային շրջագայություններ, միանշանակ է: Առաջ Աստված, եթե կարողանամ ամեն ինչ ճիշտ կազմակերպել, ապա հնարավոր է նաեւ վերջապես իրականացնեմ այն գեղեցիկ մենահամերգը, ինչին շատ եմ սպասել: Բայց չեմ շտապում` ամեն ինչ իր ժամանակին պիտի լինի:

«ՀԱՆԴԻՍԱՏԵՍՆ ԷԼ Է ՀՈԳՆՈՒՄ` ԱՆԸՆԴՀԱՏ ՆՈՒՅՆ ԲԱՆԸ ՏԵՍՆԵԼՈՎ»

-Ինչո՞վ կբացատրեք վերջին տարիներին հայկական շոու-բիզնեսի պասսիվությունը` համերգներ գրեթե չեն լինում, ձայնասկավառակներ ու տեսահոլովակներ քիչ են թողարկվում...
- Որովհետեւ դրանք արդեն շահութաբեր չեն: Ճիշտ եք, դաշտը շատ պասսիվ վիճակում է, գուցե տնտեսական ու կենցաղային շատ այլ հարցեր բերեցին դրան: Համերգները պակասեցին, իսկ մենք գոնե երկու ամիսը մեկ հնարավորություն էինք ունենում շփվելու հանդիսատեսի հետ: Արդեն հասականալի է, որ այդ գումարը, ուզած թե չուզած, պիտի աշխատեինք կորպորատիվ երեկոներից, դրա համար յուրաքանչյուր արտիստի աշխատանքն էլ արվում է արդեն դրան համահունչ: Ստեղծվում են երգեր, որոնք պահանջարկ կունենան այդ երեկոներին: Այսինքն` կամաց-կամաց դաշտը համերգային իրականությունից տեղափոխվեց կորպորատիվ երեկոների: Իսկ այդտեղ պետք չէ արվեստ ներկայացնել: Չստացվի, թե մեղադրում եմ, յուրաքանչյուր արտիստ էլ ուզում է գումար աշխատել, դրա համար ինքդ էլ պիտի գնաս դրան, որպեսզի կարողանաս գումար վաստակել` հաջորդ ստեղծագործությունդ հանդիսատեսին ներկայացնելու համար: Գալիս է մի պահ, որ հանդիսատեսն էլ է հոգնում` անընդհատ նույն բանը տեսնելով, լավ, ինչքա՞ն լսի նույն տեսակի երաժշտություն: Կարծում եմ` ժամանակի ընթացքում ամեն ինչ կընկնի իր տեղը: Բայց նույն բանը չեմ կարող ասել դասական երաժշտության ասպարեզի մասին, դասական երաժշտությունն իր բուռն ու հետաքրքիր կյանքն է ապրում` Խաչատրյանական փառատոնից սկսած մինչեւ Ջազ փառատոներ: Լինելով փոփ ժանրի ներկայացուցիչ` բաց չեմ թողնում այդ համերգներին ներկա լինելու հնարավորությունս: Հուսամ` շուտով մեր դաշտում էլ ակտիվություն ու փոփոխություններ կլինեն: Իսկ դա պիտի հանդիսատեսը պահանջի` ամեն ինչ երկկողմանի է արվում:

«ՓՈՐՁՈՒՄ ԵՄ ԻՄ ՏԵՍԱԿԸ ՉԿՈՐՑՆԵԼ»

-Սոֆի, ինչո՞ւ Դուք էլ չգնացիք ժամանակի թելադրանքի հետեւից ու քավորի, կամ հարս ու փեսայի մասին երգ չերգեցիք:
- Համենայնդեպս, փորձում եմ իմ տեսակը չկորցնել, իհարկե` փորձեցի կոմերցիոն լուծումներն այնպես գտնել, որ ես էլ ոչ պակաս գումար աշխատեմ: Ցավոք, այսօր երգերում կարծես պարտադիր պայմաններից մեկն է` ասենք շնորհավոր, կամ նման այլ խոսք լինի, որ համահունչ լինի կորպորատիվ երեկոներին: Բայց կարելի է նույն կերպ երգել, համաձայն եմ, ինչպես իմ վերջին երգը: Չեմ ասում, որ այն արված է այդ նպատակով, բայց հանգիստ կարող է այդտեղ հնչել: Պարզապես պետք է մի քիչ մտածել ու չվազել հասարակ, թեթեւ տարբերակին, փորձել հանդիսատեսին ավելի հետաքրքիր կերպով ներկայանալ: Իմ տեսակին չեմ կարող եւ չեմ էլ ուզում դավաճանել, որովհետեւ յուրաքանչյուր քայլիցս հետո ոգեւորում են հանդիսատեսի ջերմությունը, ծափերը, լավ խոսքերը: Հավատացեք` հանդիսատեսը շատ լավ էլ հասկանում է, որ կա լայն ընտրության հնարավորություն: Ուրախ եմ, որ իմ հանդիսատեսն ինձ մի քիչ երես է տվել` հետաքրքիր էքսպերիմենտներ անելու հնարավորություն է ինձ տվել:

«ՑԱՆԿՈՒԹՅՈՒՆ ԿԱՐ` ՇԱՏ ԱՎԵԼԻ ԿԱՐՃ ԿՏՐԵԼՈՒ ՄԱԶԵՐՍ»

-Մազերի կտրուկ կարճ կտրվածքն է՞լ այդ էքսպերիմենտների արդյունքն է:
- Ամբողջ աշխարհում է ընդունված, որ մեր ոլորտի յուրաքանչյուր արտիստ  պիտի լինի փոփոխական: Իրականում հանդիստեսին հետաքրքիր է արտիստին տեսնել փոփոխվող ու նորաձեւ: Որպես հանդիսատես` ես կձանձրանայի, եթե արտիստին ժանրային եւ կերպարային առումով անընդհատ տեսնեի նույն իրավիճակում: Հասկանալի է` ամեն մեկը չէ, որ կգնա կտրուկ փոփոխությունների, որովհետեւ հայերը` որպես հանդիսատես, շատ բարդ են, ամեն տեսակի փոփոխություն միանգամից չեն ընդունում: Իսկ այն մարդիկ, ովքեր այդ դաշտում հաստատուն տեղ ունեն, մտածում են` կարող է հանդիսատես կորցնեն: Բայց ես այդ տեսակը չեմ, սիրում եմ փոփոխություններ, ինձ տեսնել ուրիշ կերպարներում: Ոչինչ, մի օր մի տեղ մի քիչ այն չի լինի, մյուս տեղում նույնիսկ զարմանք ու հետաքրքրություն կլինի: Բացի դա, արտաքին փոփոխությունները հետաքրքիր են, ես էլ` դեմ չեմ: Նույնիսկ ցանկություն կար` շատ ավելի կարճ կտրելու մազերս, բայց, քանի որ, տեխնիկապես դժվար կլիներ հետո փոփոխություն անել, փորձեցի ոսկե միջին տարբերակն ընտրել: Եթե պետք լինի այն կարող է դառնալ շատ կարճ, կամ էլ` հմտությունների շնորհիվ երկարացնել: Հաճույքով եմ անում էքսպերիմենտները եւ շատ տարբեր կարծիքներ էլ լսում եմ` քննարկվում է կտրվածքս, հենց դրանով էլ կարողանում եմ իմ շուրջ աղմուկը, հետաքրքրությունը պահպանել:

«ԵԹԵ ՉԵՆ ԽՈՍՈՒՄ, ԱՊԱ ՈՐՊԵՍ ԱՐՏԻՍՏ ԶՈՒՐ ԵՍ ԳՈՐԾՈՒՄ»

-Երեւի թե, արդեն սովորել եք Ձեր անվան շուրջ պտտվող խոսակցություններին ու բամբասանքներին:
- Վաղուց, եւ նորմալ եմ ընդունում, այլապես մի պահ կմտածեմ, թե ինչու չեն խոսում: Սա այն դաշտն է, որ անկախ քո կամքից, պիտի լինես հանրության աչքի առաջ, եթե չեն խոսում, ապա որպես արտիստ զուր ես գործում: Թեպետ, հատուկ մտածված բաներ չեմ անում: Բայց, միեւնույնն է, քո անվան շուրջ հանրության հետաքրքրությունը կա, ու երբեմն նույնիսկ ֆանտաստիկ ժանրի պատմություններ են հորինում` զուգերգերից ամուսնացնում են ու նույնքան արագ էլ, դեռ չամուսանցրած` բաժանում են: Անձնական տարածքս  մեծամասամբ փակ եմ պահում, որովհետեւ առանց այդ էլ, քննարկվում է հանրության կողմից: Բայց երբ ամեն ինչ կլինի վերջնական ու հստակ, ես այդ լուրով հաստատ կկիսվեմ:

ԼԻԼԻԹ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ