«ԲԱՐԳԱՎԱՃ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ» ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԱՌԵՎՏՐՈՎ ՉԻ ԶԲԱՂՎՈՒՄ»

«ԲԱՐԳԱՎԱՃ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ» ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԱՌԵՎՏՐՈՎ ՉԻ ԶԲԱՂՎՈՒՄ»

Ազգային ժողովը շարունակել է արտահերթ նստաշրջանի բնականոն աշխատանքը, թեպետ այն մերթընդմերթ շեղվում է ԱԺ «Ժառանգություն» խմբակցության ղեկավար Զարուհի Փոստանջյանի` թեմայից դուրս ու ոչ ադեկվատ հայտարարություններով: Այս, ինչպես նաեւ ամերիկյան նախագիծ դարձած կուսակցությունների գործելաոճի, ՀԱԿ-ի սկսած բաղձալի ստորագրահավաքի եւ ԲՀԿ-ի տեսլականի մասին էլ «Իրավունքը» զրուցեց ԱԺ ԲՀԿ խմբակցության պատգամավոր ՄԻՔԱՅԵԼ ՄԵԼՔՈՒՄՅԱՆԻ հետ:

«ՍՏԵՂԾՎԱԾ ԻՐԱՎԻՃԱԿԻ ՀԱՄԱՐ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՈՒ Է Ե՛Վ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ, Ե՛Վ ԸՆԴԴԻՄՈՒԹՅՈՒՆԸ»

–Պարոն Մելքումյան, այն, ինչ այս օրերին խորհրդարանում անում է Զ. Փոստանջյանը, միամտություն կլինի կարծել, թե պարզապես իր բնավորությունն է այդպիսին: Ըստ Ձեզ` արդյո՞ք նա կոնկրետ պատվեր է կատարում եւ ում կողմից:
– Չեմ ուզում ինչ-որ անուղղակի կապեր փնտրել, որովհետեւ սա առաջին դեպքը չէ, այսպես էլի է եղել: Ուղղակի, հիմա այն ընդգծված է, որովհետեւ ձախ ընդդիմության հատվածում, կարծես, շատ ավելի քիչ պատգամավորներ են մասնակցում գործընթացներին: Չեմ ուզում կենտրոնանալ դրա վրա, պարզապես չպետք է վիրավորական արտահայտություններ եւ անձնական պիտակավորումներ լինեն, պետականությունը պետք է հարգվի: Մենք պետք է կարողանանք հարգել բոլոր տիպի մոտեցումները եւ հանդուրժողական լինել` փոխադարձը պահանջելով նաեւ դիմացինից: Այնպես որ, ունենք այն, ինչ ունենք, իսկ խորհրդարանը մեր հասարակության այսօրվա վիճակի արտապատկերումն է, այդ թվում` ձախ հատվածի մասով:
– Ամեն դեպքում, ընդդիմադիր դաշտում ամերիկյան նախագիծ դարձած կուսակցությունները եւ նաեւ նոր կազմավորվողները նման վարքագծով որքանո՞վ կարող են իրենց տեղը գտնել ՀՀ քաղաքական դաշտում:
– Դաշտն ընդհանրապես ազատ է` անկախ նրանից կլինեն արեւմտյան, ամերիկյան, ասիական, թե ռուսական քաղաքական նախագծեր: Ընդհանրապես, մենք արագ փոփոխվող աշխարհում ենք ապրում, եւ այնտեղ, որտեղ կա բաց դաշտ, կարող են ձայներ հավաքել, գաղափարներ տարածել: Այս առումով ամերիկյան տիպի ընդդիմության լինել-չլինելու հարցը կյանքն է ցույց տալու, թե արդյոք կա պարարտ հող դրա համար: Կարծում եմ` հիմա այդքան մեզ մոտ գաղափարների պայքար չի գնում: Հանրաքվեի արդյունքները մեզ նաեւ ցույց տվեցին, որ ժողովուրդը «ոչ» է ասում է ոչ թե ընդդիմությանը կամ Սահմանադրության բովանդակությանը, այլ նա ուղղակի անվստահություն է հայտնում ստեղծված իրավիճակին: Իսկ ստեղծված իրավիճակի համար բոլորս ենք պատասխանատու` ե՛ւ իշխանությունը, ե՛ւ ընդդիմությունը, ե՛ւ մյուս չեզոք մարդիկ: Այո, մարդիկ չեն վստահում նաեւ ընդդիմությանը, որի ապացույցն է հրապարակում ընդամենը մի քանի տասնյակ մարդու առկայությունը: Մարդիկ չեն հավատում, որ այդ ճանապարհով կարող է բան փոխվել: Դրա համար մենք պետք է կարողանանք քաղաքական այնպիսի լուծումներ առաջարկել, որ իշխանությանը այլընտրանք չմնա: Այնպես չէ, որ իշխանությունը չի զգում, որ մենք որոշակի սոցիալական, տնտեսական պրոբլեմային վիճակում ենք հայտնվել: Ուստի` կարծում եմ` կառավարության բարի նպատակներով նախաձեռնվող շատ-շատ նախաձեռնություններ` հարկային արտոնությունների, ներդրումային ծրագրերի խթանման, պարզեցման, լիցենզավորման հետ կապված եւ այլն, չի կարող համարժեք արդյունք տալ, եթե մենք քաղաքական համապատասխան միջոցառումներով չամրապնդենք այն:

ԸՆԴԱՄԵՆԸ ՄԻ ԵՐԿՈՒ-ԵՐԵՔ ՆԱԽԱՐԱՐԱԿԱՆ ՊՈՐՏՖԵԼ ՈՒՆԵՆԱԼԸ ԲՀԿ-ԻՆ ՊԵՏՔ ՉԷ

–Երբ Դուք կառավարության հասցեին բացասականի կողքին նաեւ դրականն եք արձանագրում, մամուլում սկսվում է վերլուծությունների շարք, թե ԲՀԿ-ն գնում է կոալիցիայի ճանապարհով: Ի վերջո, այստեղ կա՞ ճշմարտության մասնիկ:
– Բացարձակ, այսինքն` եթե մեք դրականն ու բացասականն ասում ենք, ուրեմն` կոալիցա՞ ենք գնում: Մի՞թե ընդդիմությունն անընդհատ պետք է ասի` էս ինչ վատ է, էս ինչ դաժան է, խայտառակ վիճակ է... Էհ, որ ասում են, դրանից բա՞ն է փոխվում: Ես նորից եմ ուզում վերահաստատել, որ որեւէ կոալիցիայի մասին որեւէ խոսք այսօր չկա: «Բարգավաճ Հայաստանը» քաղաքական առեւտրով չի զբաղվում: Եթե պետք է մտնենք կոալիցիայի մեջ` ընդամենը մի երկու-երեք նախարարական պորտֆել ունենալու համար, մեզ դա պետք չէ: Մենք պետք է գնանք իրավիճակ փոխելու ծրագրով: Պետք է լուծումներ տալ, եւ սա ասելով` նկատի ունեմ ինչ-որ գաղափարների եւ ծրագրերի շուրջը հասարակական համաձայնություն ստանալը, առանց դրա չենք կարող: Ինչ վերաբերում է ենթադրություններին, դրանք նույնիսկ ադեկվատ չեն: Եթե մենք ինչ-որ կոնստրուկտիվ բան ենք ասում, սա դեռ չի նշանակում, որ գնում ենք կոալիցիայի ճանապարհով: Ես հասկանում եմ, որ մենք մեր հեղինակությունն ենք դրել` «այո» ասելով: Ի՞նչ է, դուք մտածում եք, որ Մելքումյանը չի մտածում իր հեղինակության մասին: Բայց ես միտումնավոր եմ արել, եւ պետք է ունենաս այդ ուժը, որ քննադատության էլ արժանանաս, պատասխաններն էլ տաս: Ինձ գյուղական 50 համայնքներում ասում էին, թե փետրվարին ինչու ոչինչ չարեցիք: Ասում եմ` իսկ դուք ո՞ւր էիք ձեր ընտանիքով փետրվարին: Թե բա` տանն էինք: Ես էլ հարցրեցի` իսկ պատաստ էիք գալու եւ զոհվելու, որովհետեւ հիմա էլ ուշ չի... Պատասխանում էին` չէ-չէ...
– Իսկ ՀԱԿ-ի կարծիքով` իրավիճակի կոնստրուկտիվ լուծումներ կարելի է գտնել` վիճարկելով հանրաքվեի արդյունքները Սահմանադրական դատարանում: Ավելին` նրանք արդեն 9 պատգամավորական ստորագրություն ունեն եւ 27 ստորագրություն հավաքելու դեպքում կկարողանան դիմել: Ի՞նչ կասեք այս մասին:
– Որեւէ մեկը որեւէ փաստաթղթով մեզ չի դիմել: Մենք չգիտենք դրա մասին, անգամ այդ տեքստը չեմ տեսել, թե ինչ պատրվակով, ինչ հիմնավորմամբ են ուզում դիմել: Եթե դիմեն, կքննարկենք: Համենայնդեպս, ինձ հայտնի չէ, որ կուսակցությունը նման դիմում ստացել է:
– Իսկ Ձեր անձնական կարծիքը ո՞րն է այս ստորագրահավաքի վերաբերյալ:
– Ճիշտն ասած, չեմ կարծում, որ այսօր դատարան դիմելը ինչ-որ արդյունք է տալու է: Բայց թող գրավոր դիմեն, հասկանանք: Պարզապես, նույն սխալներն անընդհատ կրկնելով` հարց չի լուծվելու: Դրանից ինչ-որ հաճո՞ւյք ենք ստանում: Հանրապետությունում մթնոլորտ պետք է փոխվի, որովհետեւ  ընդդիմությունն իր խաղի կանոններով, վարքագծով, գորունեությամբ ցույց տվեց, որ իր հետեւից էլ չեն գնում: Անընդհատ պարտվող ընդդիմություն չեմ սիրում: Եթե անընդհատ պարտվում է, նշանակում է միտումնավոր այդ տեղը պահում է, որ անընդհատ պարտություններ արձանագրի: Մեզ նոր դեմքեր, նոր գաղափարներ են պետք, որոնք իշխանության հետ կլինեն ոչ թե թշնամական հակամարտության շրջանակում, այլ կլինեն հասարակական կոնսենսուսի շրջանում:
– Նկատի ունեք նոր կազմավորվող կուսակցությունների ներկայությո՞ւնը խորհրդարանական ընտրություններում:
– Ե՛վ կուսակցությունների մեջ կարող են լինել այդ դեմքերը, ե՛ւ կուսակցություններից դուրս: Ընդհանրապես, 2017 թվականի ընտրությունների ժամանակ մեր կուսակցությունները պետք է իմաստավորվեն, պետք է կոնսենսուսային ֆիգուրներ լինեն:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ