ԲԵՄԱԴՐԻՉ. «ԵՐԵԽԱՆԵՐԸ ՄԻՇՏ ԷԼ ԿՀԱՎԱՏԱՆ ՁՄԵՌ ՊԱՊԻ ԳՈՅՈՒԹՅԱՆԸ»

ԲԵՄԱԴՐԻՉ. «ԵՐԵԽԱՆԵՐԸ ՄԻՇՏ ԷԼ ԿՀԱՎԱՏԱՆ ՁՄԵՌ ՊԱՊԻ ԳՈՅՈՒԹՅԱՆԸ»

«Փոքր» թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար ՎԱՀԱՆ ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ համար 2015թ.-ը հաջողակ տարի է եղել: Երիտասարդ բեմադրիչը մեծ հաջողությամբ է իրականացրել մի քանի ներկայացում` մեկը նաեւ Հայաստանի սահմաններից դուրս: Օրերս էլ հանդիսատեսի դատին է հանձնել «Սպիտակ Ամանոր» ինտերակտիվ ներկայացումը, որը հավանության է արժանացել փոքրիկների կողմից: Ներկայացման եւ ամանորյա հրաշքների մասին «Իրավունքը» զրուցեց Վահանի հետ:

- Ի՞նչ եք կարծում, այսօրվա երեխաները հավատո՞ւմ են Ձմեռ պապի գոյությանը:

- Ինձ թվում է, որ երեխաները միշտ էլ կհավատան Ձմեռ պապի գոյությանը, քանի դեռ մարդիկ չեն կորցրել իրենց հոգու մաքրությունը: Մանկությունը մարդու կյանքում այն շրջանն է, որ առանց երազանքների ու հեքիաթների անհնար է պատկերացնել: Եթե այստեղ էլ չպատկերացնենք ու չհավատանք, ուրեմն իզուր ենք ապրում:

- Իսկ դուք հավատո՞ւմ եք:

- Այո, միանշանակ: Դեռ մանկուց միշտ սիրել եմ Ամանորը: Տարվա փոփոխության հետ միշտ մեծ ակնկալիքներ, երազանքներ ու սպասումներ եմ ունենում:

- Տոնական սեղանների մասնակից լինո՞ւմ եք:

- Եթե անկեղծ` ո՛չ: Երբեմն այդտեղ կորում է իրական տոնի զգացողությունը: Մասսայական հավաքույթների սիրահար չեմ: Այնտեղ ինձ հարմարավետ չեմ զգում:

- Կա՞ն ուտեստներ, որոնք սիրում եք տոնական սեղանին:

- Դարչինով եւ մեխակով թեյի հոտը, շոկոլադը… Երեւի, դրանք են ինձ հիշեցնում Ամանորը: Եվ, անշուշտ, մանդարինը…

- Գործի բերումով հաճախ եք լինում տարբեր երկրներում: Ո՞ր երկրի Ամանորն է Ձեզ մոտ ավելի շատ տպավորվել:

- Եվրոպայում ավելի շատ կարեւորում են Սուրբ ծննդյան տոները: Ամենուր տոնական տրամադրություն է: Հետաքրքիր է, որ ամեն տարի նրանք փորձում են յուրովի փոփոխություններ անել քաղաքի դիզայնի մեջ: Կառանձնացնեմ Ֆլորենցիան` գեղեցիկ ճարտարապետությամբ ու հրապարակներով:

- Իսկ, ո՞ր Ամանորի գիշերն է առանձնահատուկ եղել Ձեզ համար:

- Հիմա, երեւի, կգնահատեմ այն Ամանորի գիշերները, երբ իմ կողքին էին ընտանիքիս բոլոր անդամները: Ամանորը ընտանեկան տոն է: Շատ երիտասարդներ չեն հասկանում դա: Նրանք փորձում են Ամանորը դիմավորել ընկերական շրջապատում կամ… Չգիտեմ, գուցե, այդ զգացողությունը մարդկանց մոտ տարիներ հետո է գալիս: Ամեն դեպքում, սկսում են գնահատել այդ պահը, բայց, ցավոք սրտի, ուշ է լինում…

ՎԼԱԴ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ