«Մի անգամ հայն ու վրացին…»,- պատմում է Վրաստանում ՀՀ նախկին դեսպան Հ. Մանուկյանը

«ՄԻ ԱՆԳԱՄ ՀԱՅՆ ՈՒ ՎՐԱՑԻՆ…»,- ՊԱՏՄՈՒՄ Է ՎՐԱՍՏԱՆՈՒՄ ՀՀ ՆԱԽԿԻՆ ԴԵՍՊԱՆ ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԸ

«Անցյալ տարի Թբիլիսիի աղետաբեր ջրհեղեղի լուրն ստանալուց անմիջապես հետո առաջին վրացին, ում զանգահարեցի՝ ՀՀ-ում Վրաստանի արդեն նախկին արտակարգ եւ լիազոր դեսպան Թենգիզ Շարմանաշվիլին էր, որն ընդամենը րոպեներ առաջ էր լսել տագնապալի այդ լուրը: Օրեր անց, ինչ-որ մի հավաքի ժամանակ, Թենգիզն ասաց, որ խորապես տպավորված եւ զգացված է մեր ժողովրդի ջերմ վերաբերմունքից եւ հարեւանի ողբերգությունը սեփականը համարելու յուրահատուկ հումանիզմից…», - գրել է ՀՀ արդարադատության նախկին նախարար, Վրաստանում ՀՀ նախկին արտակարգ եւ լիազոր դեսպան ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆՆ ու պատմել. «Այսօր բարի ճանապարհ եւ աշխատանքային նոր հորիզոններ գրավելու բարեմաղթանքներով սկսվեց իմ ու իմ վաղեմի ընկեր-գործընկերոջ զրույցը: Միշտ որեւէ հետաքրքիր համեմատություն կա իմ ու Թենգիզի զրույցներում, յուրահատուկ հումոր կամ հիշվող արտահայտություն: Այսօր եւս չշրջանցեցինք մեր այդ գունեղ սովորությունը: Նրան հայրենիք ճանապարհելուց առաջ փորձեցի մտաբերել դիպուկ ու սիմվոլիկ ինչ-որ խոսք, կամ անեկդոտ հարեւանության, եղբայրության, ընկերության մասին: Կարդալով մտքերս՝ Թենգիզն իրեն բնորոշ հումորով հիշեց վրացական ասացվածքը. «Плохо не иметь брата, но еще хуже не иметь друзей»: Ես չփորձեցի, իհարկե, համարժեք հայկական ասացվածք կամ պատմություն մեջբերել, որ զրույցը չդասվեր ՄԻ ԱՆԳԱՄ ՀԱՅՆ ՈՒ ՎՐԱՑԻՆ… շարքին: Սակայն, երկուսս էլ վստահ ենք, որ ավելի տիպիկ բնորոշում հայ-վրացական հարաբերությունների մասին, քան Ֆրունզիկ Մկրտչյանն է ասել, անհնար է գտնել․«Мне не нравится слово дружба, когда речь идет о Грузии. Мы братья, чекнутые братья…», - նշել է Հ. Մանուկյանը:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ