«ԿՈՍՄՈՆԱՎՏ» ԿՈՍՄՈՊՈԼԻՏՆԵՐԸ ԱՆՀԱՄԱՏԵՂԵԼԻ ԵՆ ՀԱՅԻ ՀԵՏ
Վերլուծություն«2022-ը տիեզերքի տարի է Հայաստանի համար. սեպտեմբերի 5-10-ը Հայաստանում անցկացվելու է աշխարհահռչակ «STARMUS VI. 50 տարի Մարսի վրա» գիտական փառատոնը»,- այս մասին ֆեյսբուքյան իր էջում գլուխ է գովացել «փետրվարի 31-ի» գյուտարար, ԱԺ կոչվող միլիմեջլիսի փոխնախագահ Հակոբ Արշակյանը, ում բախտ է վիճակվել լինել փառատոնի համանախագահող:
ՀԱՅԿԱԿԱՆ «ՆՅՈՒ ՎԱՍՅՈՒԿԻ»
Անշուշտ, սույն ՔՊ-ականը չէր կարող չպարծենալ, թե ովքեր են մասնակցելու փառատոնին. «Charlie Bolden, NASA-ի նախկին ղեկավար, տիեզերագնաց, մասնակցել է չորս տիեզերական առաքելությունների: Charlie Duke, տիեզերագնաց, որպես «Ապոլոն 16»-ի լուսնային մոդուլի օդաչու 1972 թվականին, նա դարձավ տասներորդ և ամենաերիտասարդ մարդը, ով քայլեց Լուսնի վրա: Tony Fadell, iPod-ի և iPhone-ի համաստեղծող և Nest Labs-ի հիմնադիրն ու նախկին գործադիր տնօրենը: Ֆադելը միացել է Apple-ին 2001 թվականին՝ որպես ավագ փոխնախագահ: Jim Bagian, Ինժեներ, NASA-ի տիեզերագնաց՝ հայկական ծագումով: Kip Thorne, 2017 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի ֆիզիկայի բնագավառում, ինչպես նաև տասնյակ այլ գիտնականներ, աստղաֆիզիկոսներ, նոբելյան մրցանակակիրներ, տիեզերագնացներ»:
Դե իհարկե, «դուխով կոսմոնավտ» Հակոբի օտարամոլ սիրտը կպայթեր, եթե մասնակիցների անունները գրեր հայերեն, այլ ոչ թե օտար լեզվով: Այդ առումով երաժշտություն ապահովողների բախտը բերել է, նրանք գոնե մեսրոպատառ են մերկայացված` Սերժ Թանկյան (յա՛՜խք...), Տիգրան Համասյան, Ռիք Վեյքման, Անդրեյ Մակարևիչ, Դերեկ Շերինյան:
Թե ինչ է տալու «STARMUS VI. 50 տարի Մարսի վրա» գիտական փառատոնը Հայաստանին, որը հարցական է` կապրի՞ արդյոք մինչև սեպտեմբեր, դժվար է հասկանալ, բայց 2022-ը Հայաստանում տիեզերքի տարի հռչակելիս, հավանաբար Հակոբի համար կողմնորոշիչ է եղել նաև «հայկական» տխրահռչակ արբանյակի բացթողումը տիեզերք՝ արբանյակ, որը, հետո պետք է պարզվեր, ընդհանրապես կապ չունի Հայաստանի ու հայերի հետ: Լավ է, իհարկե, որ նման կարգի փառատոն է անցկացվելու Հայաստանում, սակայն գլխավոր հարցը ոչ թե դա է, այլ՝ այն, թե ի՞նչ է դա պրակտիկորեն տալու երկրին, որը կորցրել է զարգացման հեռանկարը, զի կառավարվում է Նիկոլի գլխավորած օկուպացիոն վարչակարգի կողմից: Հայաստանում ի՞նչ վիճակում է աստղաֆիզիկան, Բյուրականի աստղադիտարանը, տիեզերքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող գիտականների սոցիալական կարգավիճակը: Խայտառակ վիճակ է, ու դժվար է պատկերացնել, որ փառատոնը կարող է այս հարցում ինչ-որ դրական փոփոխություն մտցնել՝ նկատի ունենալով հատկապես հակոբարշակյանների տերերի իրական ծրագրերը:
Միանգամայն բացատրելի է, անշուշտ, «փետրվարի 31» Հակոբի ոգևորությունը` առիթը բաց չի թողնում ու հանրության ականջին կաթեցնում է, թե իրենք Հայաստանն այնպիսի մի երկիր են դարձրել, որտեղ, բա չեք ասի, արդեն անցկացվում են համաշխարհային հռչակ վայելող փառատոներ, ուր որ է NASA-ն էլ տեղափոխվելու է Հայաստան... Կարճ ասած` Օստապ Բենդերի «Նյու Վասյուկին» գլուխը պատով է տվել, թուրքի կոշիկ լիզող այս ոճրախումբը փառատոնի առիթն օգտագործում է կրկին հանրության ուշադրությունը շեղելը` Հայաստանը թրքացնելու յոթմղոնանոց քայլերով իրագործվող ծրագրից: Տո սրանցից ի՞նչ «տիեզերական տեխնոլոգ», չեն կարողացել լուծել նույնիսկ Յութուբի հայկական սեկտոր ստեղծելու կամ հռչակավոր PayPal վճարային համակարգը Հայաստանում աշխատեցնելու տարրական հարցերը... Այ որ թուրքերը վերջնական գան, նրանք հաստատ այդ փառատոնը կծառայեցնեն ի շահ թուրք ազգի և թուրք պետության, թե տխրահռչակ Թանկյանն էլ Անկարայի իրական տիեզերական նվաճումների պատվին երևի թե կերգի:
Իսկ սրանք Անկարայի և Բաքվի հետ պիղծ սիրախաղերի մեջ են: Թուրքական Haberler-ի փոխանցմամբ, Թուրքիայի ԱԳ նախարար Մեւլութ Չավուշօղլուն հայտարարել է, թե Հայաստանից մինչեւ հիմա հստակ քայլեր չեն տեսել: Նա պնդել է, թե Հայաստանի իշխանությունները պետք է խաղաղության հաստատման համար հստակ քայլեր անեն, քանի որ միայն խոսելը բավարար չէ: Այսինքն` սաստել է «յան» ազգանունով իր կոսմոպոլիտ ստրուկներին, թե` արագացրեք «Զանգեզուրի միջանցքը» կատարված փաստ դարձնելը, Բաքվից էլ մեր կապիտուլյանտին շտապեցնում են Արցախում ոչ միայն զինվոր, այլև մարտական տեխնիկա և սպառազինություն չթողնել, ստանձնել Արցախը զինաթափելու քստմնելի գործը, և այստեղից մեր ԱԽՔ-ը երդվում-պատռվում է, որ մինչև աշուն ՀՀ ԶՈւ ոչ մի զինծառայող Արցախում չի լինի: Ճիշտ է, պանթուրքիստների կոկորդին կանգնել է Թեհրանի այն դիրքորոշումը, որ Հայաստանն ու Իրանը պարտադիր պետք է սահման ունենան, և դրանով խաչ է քաշել «Զանգեզուրի միջանցքի» վրա, սակայն դրանից խրտնել են ոչ միայն թուրքերն ու ազերիները: «Ադեկվադ» միաբանության սկանդալային հիմնադիր Արթուր Դանիելյանի պնդմամբ` «յան» ազգանունով որոշակի կամակատարներ «պիտի սկսեն երգել այն մասին, որ Թուրքիան մեր բնական դաշնակիցն է»:
«ԳՈՐՇ ՈՉԽԱՐՆԵՐԸ» «ԳՈՐՇ ԳԱՅԼԵՐԻՑ» ՎԱՏԹԱՐ ԵՆ
Եվ ահա հայտնվեցին ցնցող տեսանյութեր, թե ինչպես ոմն թուրք վիժվածք Ծիծեռնակաբերդում ցուցադրում է «գորշ գայլերի» նշանը և ծաղրում Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակը: Եվ այդ արարածը ոչ միայն ողջ է, այլ մինչև հիմա նրանով չեն հետաքրքրվել ԱԱԾ-ից և այլ իրավասու կառույցներից: Զարմանալի կլիներ, եթե հետաքրքրվեին` եթե իշխանությունը գտնվում է թուրքական օկուպացիոն վարչակարգի ձեռքում, ապա ուժային կառույցները չեն կարող զբաղվել հայերի և Հայաստանի ազգային անվտանգությամբ, այլ կարող են կիրառվել զուտ ռեպրեսիաների համար ընդդեմ հայերի և ապահովել օկուպացիոն վարչակարգի անվտանգությունը: Հենց դրա համար բանակը շարունակաբար ՔՊ-ացվում և կազմալուծվում է, իսկ ոստիկանության զորքերը հետ են քաշվում սահմանից: Սրանք արտաքին սահմանը պաշտպանելու խնդիր չունեն, ումի՞ց պիտի պաշտպանեն, իրենց տեր թուրքի՞ց... Ինչ վերաբերում է հանրության կրավորական կեցվածքին, ապա երիցս իրավացի էր Նժդեհը` նշելով, որ ոչխարաբարո վարքագծի դեպքում միայն հայտնվում են գայլերը:
Այնպես որ «գորշ ոչխարները» «գորշ գայլերից» վատթար են, զի զրկում են ժողովրդին ինքնապաշտպանվելու միջոցներից և կամքից: Իսկ ըստ Նժդեհի` սեփական ուժերով ինքնապաշտպանվելու անընդունակ ժողովուրդները պատժվում են մահվամբ: Եվ խունտան կարծես ամեն կերպ արագացնում է այդ մահը: Քաղաքագետ Ստեփան Դանիելյանը փաստում է. «Մի քանի բան պետք է ֆիքսենք, որ մեր անելիքները պարզ լինեն:
• Նիկոլը դատապարտված է գնալ ռեպրեսիաների, ու դրանց ծավալը գնալով մեծանալու է, ինքն այլ ելք չունի, դա իր համար կյանքի ու մահվան խնդիր է` կորցրեց իշխանությունը, կորցնելու է ամեն ինչ, իսկ իշխանությունը պահելու համար ռեպրեսիաներից զատ, այլ գործիք այլեւս չունի: Սակայն իր հենասյուներն իր նման մահապարտներ չեն, դա էլ իր թույլ կողմն է:
• Քաղաքացիական հասարակություն, իրավապաշտպաններ եւ նման բաներ չունենք, դրանց փուչիկը պայթել է արդեն վաղուց: Դա էլ վերջնականապես ֆիքսենք:
• Այն վիճակը, որում հիմա հայ ժողովուրդը գտնվում է, դա քաղաքական խնդիր չէ, դա արժեքային ճգնաժամ է ու լուծումը քաղաքական կուսակցությունների ծիրում չի գտնվում, այլ հանրային շարժման դաշտում է, որը արժեքային փոփոխություններ պետք է բերի` դրանք նախօրոք ձեւակերպելով»:
Օգոստոսի տապն իրոք սպառնում է վերածվել Հայոց դժոխքի: Ժամանակն է, որ Հայկը կրկին սպանի Բելին, այս անգամ` ճտերով հանդերձ:
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆ



