Սխալ, որը սեր որոնելիս թույլ են տալիս մեծահասակները

Երջանկությունը կարող է գալ ցանկացած տարիքում: Բայց դա, այդ տարիքը, պետք է ճանաչել և ընդունել...

Մի սխալ կա, որ սիրո հարցում թույլ են տալիս հասուն կանայք։ Եկեք անկեղծ լինենք․ բոլոր այն արտահայտությունները, ինչպիսիք են «ես հոգով երիտասարդ եմ», «կնոջ տարիքն այնքան է, որքանի տեսք նա ունի», որոշոկիորեն չեն համապատասխանում իրականությանը: Կինն այն տարիքի է, որքան տարի առաջ ծնվել է։ Օրինակ՝ 40, 50 կամ ավելի։ Եվ դա լիովին բնական է:

Դուք կարող եք հիանալի տեսք ունենալ: Հրաշալի է։ Բայց միևնույն ժամանակ կարող է մենակ լինեք։ Եթե չկա որևէ մեկին սիրելու և մտերմության ցանկություն, եթե մենությունը ձեր ընտրությունն է, ապա ամեն ինչ կարգին է։ Մարդն այլ իմաստներ ու նպատակներ ունի, դրա համար պետք է հարգել նրան։ Սա մենակություն չէ, այլ առանձնություն։

Իսկ եթե սեր եք ուզում, բայց հարաբերությունները խզվում ե՞ն։ Երբեմն պատճառն այս ողբերգական սխալի մեջ է, որը նկարագրել է Մոպասանը։

Նա նկարագրել էր Սիրելի ընկերոջ՝ այդ խարդախի, սիրավեպը տիկին Ուոլթերի հետ։ Վեպում վերջինս քառասունն անց է, բայց 19-րդ դարում դա պատկառելի տարիք էր։ Եվ նա շքեղ տեսք ուներ՝ գիրուկ, խնամված տիկին:

Սակայն նա խրտնեցնում էր սիրելիին մի պարզ պատճառով. թմբլիկաստլիկ տիկինը զվարճալի ցատկոտում էր, իրեն «թռչնակ» ու «աղջնակ» անվանում, աշակերտուհու պես շշնջում։ Դա կինն անում էր սիրուց մղված։

Հանգիստ աշունից հետո հանկարծ վրա էր հասել անհոգ ու փթթուն գարունը՝ այսպես է նկարագրում հեղինակը։ Եվ սիրուց դրդված գեղեցիկ հասուն տիկինը սկսել էր իրեն ժիր գիրուկ աղջկա պես պահել։ Հակասությունն այնքան ուժեղ էր, որ սիրելին սկսել էր խուսափել նրանից։ Հարաբերությունները դրաձել էին պատիժ։ Տիկին Ուոլթերը զզվելի էր դարձել, բայց կինը չէր կարողանում հասկանալ. ի՞նչ է պատահել։

Հենց դա էլ պատահել էր։ Մենք մոռանում ենք, թե իրականում քանի տարեկան ենք։ Եվ կարող ենք կորցնել տարիքին բնորոշ արժանապատվությունը: Սիրուն կարող ես գրավել կրքով, այլ ոչ թե աղջնակի կոկետությամբ․ ահա թե ինչ է գրում Մոպասանը։ Հասուն կնոջ մանկական պահվածքը վանող է։ Այն համահունչ չէ, անհամապատասխան է նրա կերպարին և այն զավեշտական է դարձնում։ Գիրուկ գեղեցիկ տիկինը մի բան է, չաղ, քրքջացող, միջին տարիքի աղջիկը ուրիշ...

Հասուն տարիքում երջանկություն եւ սեր գտնում են նրանք, ովքեր մանկության գիրկը չեն ընկնում: Ով չի փորձում ավելի երիտասարդ երևալ և հատուկ խոսել բարակ ձայնով, շշնջոցով։ Ով չի ցատկոտում՝ թռչուն պատկերելով։ Ով թագուհու արժանապատվությամբ ընդունում է իր տարիքը որպես պարգեւ և ձեռքբերում, ով իրեն հարգանքով է վերաբերվում։

Եվ այս կանայք իրենց կեսին շատ ավելի հաճախ են գտնում, քան մեծահասակ աղջիկները։ Որովհետև երջանկության գլխավոր պայմանն ինքդ քեզ համապատասխանելն է, ինչպես հավատում էին հին սկանդինավցիները: Կատարելագործեք ինքներդ ձեզ, զարդարեք, հարգեք, բայց որևէ մեկին մի կրկնօրինակեք: Եվ ձեր անունը, տարիքը, նվաճումները, փորձությունները, ծագումը հիշելն է կարևոր անձնական երջանկություն գտնելու համար: Ինչը, անկասկած, կարող է գալ ցանկացած տարիքում: