Ինչ է կատարվում Ռուսաստանում

Այս­պի­սով, Հա­յաս­տա­նի շուրջ ծա­վալ­վող ի­րա­դար­ձու­թյուն­նե­րը (տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=238328&l=am) եւս մեկ ան­գամ հիմ­նա­վո­րե­ցին, որ ա­մեն ինչ կախ­ված է ուկ­րա­ի­նա­կան պա­տե­րազ­մի ըն­թաց­քից եւ վերջ­նար­դյուն­քից: Այդ տե­սան­կյու­նից փաստ է, որ թե­եւ ա­վարտ­վեց 4 մար­զը ՌԴ կազմ վերց­նե­լու գոր­ծըն­թա­ցը, սա­կայն ուկ­րա­ի­նա­կան բա­նա­կը, որն ար­դեն կա­րե­լի է ան­վա­նել ՆԱ­ՏՕ­ա­ուկ­րա­ի­նա­կան, այս պա­հին ­շա­րու­նա­կում է մի­ա­ժա­մա­նակ եր­կու հիմ­նա­կան ուղ­ղու­թյամբ հար­ձակ­վել, եւ դրան կա­րող է ա­վե­լա­նալ նա­եւ եր­րորդ ուղ­ղու­թյու­նը: Մյուս կող­մից էլ փաստ է նա­եւ, որ ռուս­նե­րի գոր­ծո­ղու­թյուն­ներն ա­վե­լի քան ան­հաս­կա­նա­լի են դառ­նում: Ի­հար­կե, կան ներ­քին կազ­մա­կերպ­չա­կան լուրջ հար­ցեր, կա 5-րդ շա­րա­սյուն եւ այլն:

Բայց սրա­նով հան­դերձ էլ շատ հար­ցեր մնում են ան­հաս­կա­նա­լի: Օ­րի­նակ, ՌԴ-ն, ինչ­պես հայտ­նի է, մաս­նա­կի զո­րա­հա­վաք է հայ­տա­րա­րել: Բայց դա ա­մե­նե­ւին էլ չի նշա­նա­կում, որ պետք է Ուկ­րա­ի­նա­յում ու­ժե­րի պա­կաս լի­ներ: Ռու­սաս­տանն ա­ռանց դրա էլ ու­նի աշ­խար­հի խո­շո­րա­գույն բա­նակ­նե­րից մե­կը, դեռ ԽՍՀՄ-ից մնա­ցած տաս­նյակ հա­զա­րա­վոր մի­ա­վոր­նե­րով զրա­հա­տեխ­նի­կա, զի­նամ­թերք: Դրան գու­մա­րած՝ նո­րա­գույն զին­տեխ­նի­կա, ո­րը մի քա­նի գլխով ա­վե­լի բարձր է, քան այն, որ ներ­կա­յումս տե­սա­նե­լի է ուկ­րա­ի­նա­կան ռազ­մա­ճա­կատ­նե­րում: Այ­սինքն, այն­պես չէ, որ ողջ հույ­սը պետք է մաս­նա­կի զո­րա­հա­վա­քը լի­ներ: Մինչ­դեռ ի­րո­ղու­թյունն այն է, որ ուկ­րա­ի­նա­կան ու­ժե­րը, օ­րի­նակ, Խեր­սո­նում, հար­ձակ­վում են մի քա­նի տաս­նյակ տան­կե­րով ու հան­գիստ ա­ռաջ են գա­լիս: Ընդ ո­րում, ե­թե դա մինչ վեր­ջին փո­փո­խու­թյուն­նե­րը հնա­րա­վոր էր բա­ցատ­րել ՀՌՕ-ի կար­գա­վի­ճա­կով, ա­պա դրա­նից հե­տո ան­բա­ցատ­րե­լի է: Դրանք ար­դեն ռու­սա­կան տա­րածք­ներ են, ռու­սա­կան բա­նա­կը հենց նրա հա­մար է, որ այդ տա­րածք­նե­րը պաշտ­պա­նի, սա­կայն ՆԱ­ՏՕ­ա­ուկ­րա­ի­նա­կան ու­ժե­րը դեռ հար­ձակ­վում են: Բա­ցատ­րել, թե ռու­սա­կան բա­նա­կը սպա­սում էր, որ պաշ­տո­նա­կան զոր­քե­րը խա­ղի մեջ մտնե­ին մի­այն այն բա­նից հե­տո, երբ օ­րեն­քի տա­ռով ա­վար­տին կհաս­ներ չորս մար­զը ՌԴ-ին մի­աց­նե­լու գոր­ծըն­թա­ցը, տե­ղին չէ. այդ գոր­ծըն­թացն ա­վարտ­ված է:

Ընդ ո­րում, այս­տեղ խնդիրը մի­այն ո­րոշ տա­րածք­ներ հանձ­նե­լը չէ, ո­րոնք միշտ էլ հնա­րա­վոր է հետ վերց­նել: Շատ ա­վե­լի լուրջ է այն, որ այդ­պի­սով ռու­սա­կան բա­նա­կը թու­լու­թյան ազ­դակ է հղում: Իսկ այդ դեպ­քում, մեր տա­րա­ծաշր­ջա­նի օ­րի­նա­կով, սկսած Էր­դո­ղա­նից, վեր­ջաց­րած Ա­լի­ե­ւով եւ Նի­կո­լով, բո­լո­րո­վին այլ խա­ղե­րի մեջ են սկսում մտնել:

Ա­մեն դեպ­քում, Մոսկ­վա­յում եւս կար­ծես թե պարզ հաս­կա­նում են, որ նման մո­տե­ցումն ար­դեն դառ­նում է շատ վտան­գա­վոր, եւ պետք է գալ բո­լո­րո­վին այլ կար­գի գոր­ծո­ղու­թյուն­նե­րի:

Մյուս կող­մից էլ, թե­եւ ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րը փոր­ձում են բո­լոր կող­մե­րից գրո­հել ռուս­նե­րի վրա, սա­կայն մի­այն այն խնդի­րը, որ ար­դեն մեկ ամ­սից ընտ­րու­թյուն­ներ են, ո­րոնք շատ բան կա­րող են փո­խել, այդ բո­լոր հար­ձա­կում­նե­րին տա­լիս է գո­նե կաս­կա­ծե­լի ի­մաստ: Խո­շոր հաշ­վով, ինչ­քան էլ փոր­ձում են այս­պես բարձ­րաց­նել Բայ­դե­նի եւ դե­մոկ­րատ­նե­րի վար­կա­նի­շը, է­ֆեկ­տը դեռ հա­կա­ռակն է: Ա­ռա­վել եւս, որ ՌԴ-ն դեռ կոնկ­րետ քայ­լեր է կա­տա­րում, ո­րոնք պայ­թեց­նում են այդ բո­լոր ջան­քե­րը: Այդ թվում՝ նավ­թի հա­մաշ­խար­հա­յին ար­դյու­նա­հա­նու­մը օ­րա­կան 2 մի­լի­ոն բա­րե­լով նվա­զեց­նե­լու մա­սին Սա­ու­դյան Ա­րա­բի­ա­յի հետ՝ Օ­ՊԵԿ+ ո­րո­շու­մը Բայ­դե­նին կար­ծես իս­կա­կան նյար­դա­յին ցնցման հասց­րեց: Դեռ Թրամ­փի օ­րոք կու­տա­կած ա­մե­րի­կյան նավ­թի ռազ­մա­վա­րա­կան պա­շար­նե­րի մոտ կե­սը վա­ճա­ռե­ցին՝ ներ­քին գնե­րը մի փոքր կա­յու­նաց­նե­լու հա­մար, եւ ա­հա այս մի ո­րոշ­մամբ այդ ողջ աշ­խա­տան­քը ջուրն ըն­կավ: Այն էլ՝ հենց ընտ­րու­թյուն­նե­րի շե­մին:

Կարճ ա­սած, աշ­խար­հը մտել է ա­մե­նավճ­ռա­կան փուլ, որն այս ամս­վա ըն­թաց­քում կա­րող է դեռ շատ ա­նակն­կալ­ներ մա­տու­ցել: Բայց այն, որ ար­դեն հա­ջորդ ա­միս շատ բան կա­րող է գլխի­վայր շրջվել, դա էլ է սպա­սե­լի: Ու մի­գու­ցե ռու­սա­կան բա­նա­կը հենց այդ վճռա­կան պա­հի՞ն է սպա­սում. դեռ կտես­նենք:

ՔԵ­ՐՈԲ ՍԱՐԳ­ՍՅԱՆ