Ինչքան ես վստահ եմ ինձ զգում Ստեփանակերտի իմ բնակարանում, այնքան Արցախն իմն է. Սենոր Հասրաթյանը Արցախի ապագայի եւ կորած բանալու մասին

ՀՀ առաջին նախագահն ասաց Արցախի հարցի լուծման բանալին ՌԴ-ի ձեռքում էր, բայց նա էլ է կորցրել։ Ո՞ւմ ձեռքում է Արցախի բանալին այսօր, հարցի պատասխանը փորձել ենք ստանալ  ՊԲ գնդապետ Սենոր Հասրաթյանից, ով նախ նկատեց.

-Արցախի փրկության բանալին արցախցու ձեռքում է, իմ ձեռքում է... Ինչքան ես վստահ եմ ինձ զգում Ստեփանակերտի իմ բնակարանում, այնքան Արցախն իմն է... 

-Ստեղծված աշխարհաքաղաքական իրավիճակում ինչպե՞ս են տեսնում արցախյան հարցի հանգուցալուծումը, երբ այսօր յուրաքանչյուրն իր տարբերակն է առաջ քաշում: Ի վերջո, ո՞րն է Արցախը հայկական պահելու տեսլականը:

-Ինչքան էլ այսօր մեր ներքին ու արտաքին թշնամիները բարբաջեն Արցախը հանձնելու կամ վերցնելու մասին, միևնույն է, ի հեճուկս դրանց, ՆԱ եղել է, կա ու մնալու է կանգուն, հիշե՜ք: Եվ այդ լինելությունը հնարավոր է դառնալու ոչ այնքան դարերով հղկված արցախցու կամքով կամ աշխարհաքաղաքական զարգացումներում շահեր և, ըստ այդմ՝ նաև ազդեցության լծակներ ունեցող տերությունների ցանկությամբ, որքան մեր ունեցածն ինքներս մեր կողմից օբյեկտիվ գնահատելու, ներքին տարաձայնությունները մի կողմ դնելու և եղած հնարավորությունները նպատակային օգտագործելու արդյունքում...

-Պարոն Հասրաթյան, 90-ականներին ավելի ծանր վիճակում էինք, բայց կարողացանք հաղթանակած, գլուխներս բարձր, պատվով անցնել այդ ճանապարհը: Ինչո՞ւ այսօր չենք կարողանում:

-90-ականներին մենք հավատում էինք մեր հնարավորություններին և, ամենակարևորը՝ կարողանում էինք այդ հնարավորությունները ծառայեցնել մեր առջև դրված նպատակներին: Այսօր էլ պարտավոր ենք անել այնպես, ինպես կատարում էինք երեկ, և ամեն ինչ լավ կլինի...

Չեմ կարծում, որ արցախահայության համահավաք կամքն ու նպատակն այս տարիների ընթացքում փոփոխության ենթարկված լինի: Մեզ համար անկախությունն ու ազատությունն այլևս ապրելակերպ է, իսկ դա ենթադրում է նաև դժվարություն... Կարծում եմ, որ մեր ժողովուրդը դա հասկանում է...

Զրույցը` ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆԻ