Երջանկության դռները բացվում են հենց այս տոնով. Ինչ կապ ունի աղի բլիթ ուտելը Սուրբ Սարգսի խորհրդի հետ

Փետրվարի 4-ին նշվում է Սիրո բարեխոս Սուրբ Սարգսի տոնը: Սուրբ Սարգսի տոնը Հայաստանում ընդունված է նշել ոչ միայն եկեղեցական ծեսով, աղոթքով, այլև ժողովրդական սովորույթներով:

Տոնի բուն խորհրդի, եւ, թե որքանո՞վ  աղթի բլիթը կապ ունի իրական տոնի հետ «Իրավունքը» հետաքրքվել է Ս. Սարգիս եկեղեցու քահանա Տեր Շահեից, ով նախ նկատեց.

-Սուրբ Սարգսի տոնը շարժական է, ունի 35 օրվա տեղաշարժ` կախված Ս. Հարության տոնից: Մենք գիտենք, որ երիտասարդների ամենաբաղձալի տոնն է, իրենք պիտի ուտեն աղի բլիթ, սպասեն, որ իրենց ասպետը գա: Երջանկության դռները բացվում են հենց այս  տոնով: Մեր Վարդանանց տոնն, ապա Սուրբ Սարգիսն առաջնային տոներն են:  Պետք է հատուկ ընդգծեմ, որ աղի բլիթ ուտելու սովորույթը քրիստոնեության հետ որևէ կապ չունի, պարզապես ազգային սիրված ավանդույթ է:

Սարգիս զորավարը երիտասարդների արագահաս բարեխոսն է: Նրա միջնորդությամբ հրաշքներ են տեղի ունենում: Նա սիրո երազանքն իրականացնող Սուրբ է: Սուրբ Սարգիսը (285-337) հայ ժողովրդի ամենասիրելի սրբերից մեկն է, որին խիզախության համար Բյուզանդիայի կայսր Կոնստանդինոսը նշանակել է Հայաստանի հետ սահմանակից Կապադովկիայի իշխան և զորավար։ Քրիստոնյաների հետապնդումների ժամանակ Սուրբ Սարգիսը լքել է կայսրությունը և ապաստան գտել քրիստոնյա Հայաստանում։ Երբ Պարսկաստանի թագավոր Շապուհը պահանջել է Սուրբ Սարգսից խոնարհվել կրակի առջև և զոհաբերություն անել, Սուրբ Սարգիսը հրաժարվել է և կործանել է զոհասեղանը։ Սարգիսը և նրա որդի Մարտիրոսը նահատակվել են: Քրիստոնեական հավատքի համար նահատակվել են նաև Ս.Սարգսին հավատարիմ տասնչորս զինվորները: Այս տոնը համաժողովրդական բնույթ է կրում՝ սկսած միջին դարերից

ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆ