«Ես քաղաքականությամբ չեմ զբաղվում, բայց երկրի վիճակի հանդեպ չեմ կարողանում անտարբեր լինել».ՋՈՒԼԻԵՏԱ ԲԱԲԱՅԱՆ

«Իրավունքը» զրուցել է ՀՀ վաստակավոր արտիստ ՋՈՒԼԻԵՏԱ ԲԱԲԱՅԱՆԻ հետ:

— Տիկին Բաբայան, այս պահին ի՞նչ ստեղծագործական գործունեության մեջ եք:

— Ներկա պահին Սունդուկյանի անվան պետական ակադեմիական թատրոնում  մասնակցում եմ Վիլյամ Սարոյանի ստեղծագործության հիման վրա բեմադրված ներկայացման փորձերին: Նկարահանվում եմ «Կույր աշխարհ» հեռուստասերիալում:

— Մշակութային կյանքը, ըստ Ձեզ, ինչպիսի՞ իրավիճակում է Հայաստանում:

— Ինչպես երկրի վիճակն է, այնպես էլ մշակույթի վիճակն է…

— Արցախի դրությունը՝ շրջափակումն ու հումանիտար ճգնաժամը, ինչպե՞ս է անդրադառնում Ձեր հոգեվիճակի վրա:

— Շատ վատ…Արցախյան 44-օրյա պատերազմից հետո շատ բան արեժեզրկվել է ինձ համար: Այդքան լավ տղաներ զոհվեցին… Ես քաղաքականությամբ չեմ զբաղվում, բայց երկրի վիճակի հանդեպ չեմ կարողանում անտարբեր լինել, որովհետեւ լսում, տեսնում ես, թե ինչ է կատարվում: Ամեն անգամ մի զինվորի մասին ռադիոյով, հեռուստատեսությամբ դիտելով ու լսելով` լաց եմ լինում նրանցից յուրաքանչյուրի համար: Այս ինչ արեցին… Մեր լավ երկիրն ինչո՞ւ քարուքանդ արեցին: Այսքան զոհ, որ մենք տվեցինք…Սա ահավոր էր:

— Որպես մշակույթի մարդ՝ ըստ Ձեզ, այս վիճակից դուրս գալու համար ո՞րն է լուծումը:

— Լուծումներ պետք է գտնեն մեր ղեկավարները: Մենք մեր գործն անում ենք այնքանով, որքանով կարողանում ենք: Ո՞վ է հասկանում: Կարդում ես՝ մեկը մի բան է գրում, մյուսն` ուրիշ բան :Չգիտես` ո՞րն է սուտ, ո՞րն է ճիշտ: Եվ դա միայն մեզ մոտ չէ՝ ամբողջ աշխարհն է խառնվել իրար՝ երկրաշարժեր, պատերազմներ: Ոչ մի տեղ լավ բան չկա: Դա, երեւի, մարդկանց չարությունից է, որ Աստված տեսնում ու պատժում է:

ՆՈՒՆԵ ԶԱՔԱՐՅԱՆ