Ովքեր են գրպանահատությամբ զբաղված փոխարժեքային խաղերի հաշվին
Տնտեսություն0903tnt+
Հայաստանում դոլարի փոխարժեքը (նաեւ մյուս արտարժույթների, բայց դեռ հիմք վերցնենք դոլարային համեմատությունը) մնում է ռեկորդային ցածր մակարդակների վրա: Այն, որ այս մեկ տարվա փոխարժեքային իրավիճակը ոչնչացնող էֆեկտ ունեցավ ողջ ներքին տնտեսության վրա, միանշանակ է, ինչքան էլ, որ վիճակագիրները չքնաղ տնտեսական պատկերներ նկարեն: Արտաքին քաղաքական իրավիճակը, անվտանգային ծանր մթնոլորտը, իհարկե, փոխարժեքային այդ պատկերը մղել են երկրորդ պլան: Սակայն հեռանկարային առումով այս իրավիճակը պակաս վտանգավոր չէ, քան քաղաքական տեղաշարժերը:
Ուրեմն, ի՞նչ է կատարվում հայաստանյան ներքին փոխարժեքի հետ: Առաջին հայացքից սա հեշտ բացատրելի է. Ուկրաինական պատերազմի պատճառով ռուսները եկան, դոլարային տեսքով մեծ փողեր բերեցին, ու հենց այս իրավիճակն էլ պետք է լիներ: Այդ մասին են հուշում նաեւ պաշտոնական ցուցանիշները: Օրինակ, Հայաստանի բանկերի միության գնահատմամբ, 2022 թվականի ընթացքում ՀՀ բանկային համակարգի միջոցով ֆիզիկական անձանց փոխանցումները դեպի Հայաստան ավելացել է 2,5 անգամ կամ մոտ 3 մլրդ դոլարով (տես գրաֆիկական պատկներն եւ աղյուսակը):
Սակայն դոլարային ներհոսքերի 3 միլիարդանոց աճն անգամ ամեն ինչ չի բացատրում: Նախ, ներհոսքին զուգահեռ, թռիչքային աճ է ունեցել նաեւ դոլարային արտահոսքը: Այն է` 2021թ. 1.226 միլիարդի փոխարեն 2022թ. Հայաստանից դուրս է բերվել 2.607 միլիարդ դոլար: Այսինքն` 1,4 միլիարդ դոլարի կարգի մեծությամբ ավել, որը 3 միլիարդանոց ներհոսքերի աճը նվազեցնում է, մինչեւ մոտ 1,6 միլիարդ:
Սակայն անգամ 1,6 միլիարդով ներհոսքերի ավելացումը կարող էր ազդել երկրի ներսում փոխարժեքի ավելցուկի առաջացման եւ դրամի բնական արժևորման վրա: Սակայն այլ գործոնների եւս պետք է հաշվի առնել:
Այսպես, ըստ պաշտոնական վիճակագրության, 2022 թ. ունեցել ենք 3.733.4 միլիարդ դոլարի ներմուծում` 2.270,6 միլիարդ արտահանման դիմաց, որոնք համապատասխանաբար 2021թ.-ի նկատմամբ ավելացել են մոտ 78 եւ 64 տոկոսով: Այսինքն` արտաքին առեւտրի հաշվին Հայաստանից դուրս է եկել մոտ 1, 46 միլիարդ դոլար, եւ դա 1,6 միլիարդ դոլարանոց դոլարային ներմուծման ավելացումից արդեն գրեթե բան չի թողնում:
Ընդ որում, մեկ էական հանգամանքի մասին չմոռանանք: Այն 3 միլիարդանոց դոլարային ներհոսքի աճը, որի մասին խոսվեց, նախ պետք է հայտնվեր փոխարժեքի շուկայում, որ կարողանար առաջարկ-պահանջարկի էֆեկտ թողներ: Սակայն ինչպես Ռուսաստանի, այնպես էլ` ԱՄՆ-ի հաշվին (հիմնական ավելացումը այս երկուսի, հատկապես` Ռուսաստանի հաշվին է) եկել են Հայաստան եւ մնացել դրանց տերերի հաշիվների վրա: Այսինքն, դրանք Ռուսաստանից եկած տեխնոլոգիական ընկերությունների փողերն են, որոնք, կապված պատժամիջոցների հետ, աշխատել են նույն բիզնեսների օգտին, բայց Ռուսաստանի փոխարեն Հայաստան (կամ հակառակ ողղությամբ) փոխանցվելով: Շրջանառության մեջ մտել են դրանց չինչին մասին, այն գումարները, որոնք ծախսել են Հայաստանում ժամանակավորապես հաստատվածները (տարեկան միջինը մոտ 60-70 հազար մարդ)` կենցաղային կարիքների համար եւ ինչ-որ չափով էլ հարկեր կամ այլ ծառայությունների վճարման համար: Իհարկե, դժվար է հաշվարկել, թե ինչ կարգի գումարների մասին է խոսքը: Սակայն հազիվ շուկա մտած փողերը մի քանի հարյուր միլիոնից ավել լիներ, եւ որը միգուցե էլի ի զորու լիներ ազդել շուկայի վրա, բայց ոչ երբեք նման թռիչքային ձեւով: Առավել եւս, որ պետական չինովնիկությունը հպարտորեն խոսում է պետական եկամուտների թռիչքային աճերի մասին: Դա, իհարկե, պետք է բերեր նաեւ ծախսերի ավելացմանը, այսինքն` դրամի ծավալի աճին, որը կարող էր լիովին չեզոքացնել այդ մի քանի հարյուր միլիոնանոց հավելյալ դոլարային մասսան:
Այլ համեմատություն կատարենք: Ուկրաինական պատերազմն առաջին ամիսներին դրամի վրա այլ էֆեկտ ունեցավ` անկման: Այսինքն, ըստ վիճակագրության, եթե անցած տարեսկզբին ունեիք 1 դոլարի մոտ 480 դրամ փոխարժեք, ապա մարտին այն մոտենում էր 500-ին: Անկումները հետո սկսվեցին, արդեն ապրիլից: Հիմա փոխարժեքը 390-ի կարգի է, այսինքն ունեցել ենք 25 տոկոսին մոտեցող դոլարի անկում:
Բայց ահա Վրաստանում եւս արձանագրվել է ռուսների ներհոսք, ընդ որում, էականորեն ավելի մասշտաբային տեսքով, այսինքն` նրանց բերած փողը եւս պետք է, որ էականորեն ավելի մեծ լիներ Հայաստան մտածից: Սակայն փաստն այն է, որ եթե անցած մարտ-ապրիլին վրացական լարին 1 դոլարի դիմաց 3-3,1 փոխարժեքն ուներ, ապա ներկայումս այն 2,6-2,7 կարգի է: Այսինքն` լարիի նկատմամբ դոլարի անկումը 10-12 տոկոսի կարգի է, ինչը կրկնակի պակաս դինամիկա է` դրամ-դոլարի հետ համեմատած: Կրկնենք, դոլարի ավելի մեծ ծավալներ են մտել Վրաստան, գումարած, այդ երկիրը չունի տնտեսական այն բոլոր գերխնդիրները, որոնք առկա են Հայաստանում եւ ազդում են ամեն ինչի, այդ թվում` դրամի կշռի վրա: Այդ իրավիճակում հակառակ պատկերը, որ լարին ավելի մեծ չափով արժևորվեր, շատ ավելի տրամաբանական կլիներ: Բայց, կրկնում ենք, ունենք դոլարի համեմատ կրկնակի ավելի բարձր արժեւորման տեմպ, քան լարիի պարագայում է:
Այս իրավիճակը կարող էր որոշակի տրամաբանություն ունենար, եթե լարիի հետ համեմատած դրամի այդ հավելյալ 10-12 տոկոսանոց արժեւորումը բերեր երկրի ներսում գների անկման: Այսինքն, եթե անցած տարի Վրաստանում արձանագրվել է 9 տոկոսի կարգի գնաճ (մոտավորապես այդքան էլ Հայաստանում), ապա փոխարժեքային այդ գործոնը Հայաստանում պետք է ստեղծեր զրոյական գնաճ, եթե ոչ` գնանկում: Բայց չէ, ունենք նույն գերբարձր գնաճը, ինչ աշխարհում է, եւ հենց միայն դա նշանակում է, որ դրամի նման արժեւորումը բացառապես հայաստանյան ներմուծող օլիգարխիայի շահերին է ծառայել:
Փոխարենը, հսկայական կորուստներ են կրել եւ կրում տեղական արտադրողները, արտահանողները, նրանց պակաս վճարած եկամուտների հաշվին` նաեւ պետությունը: Միայն այս կործանարար կորուստները թույլ չտալու համար էր ԿԲ-ն պարտավոր չեզոքացնել այն հավելյալ դոլարային մասսան, որը հնարավոր է, որ առաջանար փոխարժեքի շուկայում: Բայց ոչ, եթե ունենք լարիի համեմատ կրկնակի ավել փոխարժեքային աճի տեմպեր, դա միանգամայն հակառակի մասին է խոսում:
Այսպիսով, ստանում ենք ամենահավանական տարբերակը` ունենք միանգամայն արհեստական փոխարժեք: Ըստ ամենայնի, հանուն նրա, որ ներմուծող օլիգարխիան հսկայական գերշահույթներ կորզի, որը, իհարկե, առանց «կիսվելու» չի լինում: Որ այս ամենը երկրի եւ ժողովրդի «հերն անիծում է», մասնավորապես, դրսից փոխանցումներ ստացող, դրսի վրա աշխատող մեր հայրենակիցների իսկական թալան է, այլ բան մտածել չես կարող: Չնայած, առանց սրա էլ երկրի «հերն այնպես են անիծել», որ նման աննախադեպ թալանն արդեն չի էլ երեւում: Չնայած, նման փոխարժեքը մի օր պայթելու է, եւ դա կդառնա այնպիսի հարված, որ մեծ հարց է` հայաստանյան տնտեսության ներկայիս խղճուկ մնացորդները մինչեւ վերջ չե՞ն ոչնչանա:
Ս. ԱԲՐԱՄՅԱՆ

