Ինչ է կատարվում «Սանսեթ Բուլվարի» ինտերնացիոնալ ետնաբեմում

Հայաստանյան մեծ պրեմիերային ընդառաջ այս օրերին ակտիվորեն ընթանում են Էնդրյու Լլոյդ Ուեբերի բրոդվեյան լեգենդար մյուզիքլի՝ «Սանսեթ Բուլվարի» բեմադրության փորձերը: Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրի տանիքի ներքո հայ, ռուս, վրացի եւ ղազախ արտիստների մի ամբողջ աստղաբույլ է մեկտեղվել: Իսկ բոլորի ուշադրության կենտրոնում Ռուսաստանի եւ Վրաստանի ժողովրդական արտիստ, լեգենդար երգչուհի ԹԱՄԱՐԱ ԳՎԵՐԴԾԻԹԵԼԻՆ է, որին մյուզիքլում վերապահվել է գլխավոր հերոսուհու՝ դերասանուհի Նորմա Դեսմոնդի դերը:

«ԻՆՁ ՀԱՄԱՐ ՄԻ ԱՇԽԱՐՀ Է ԲԱՑՎՈՒՄ, ՈՐՏԵՂ ԵՍ ԲՈԼՈՐՈՎԻՆ ՈՒՐԻՇ ԵՄ»

— Տիկին Գվերդծիթելի, ինչպե՞ս ստացվեց, որ կայացրիք որոշում՝ ներգրավվել «Սանսեթ Բուլվար» մյուզիքլի հայաստանյան բեմադրությունում:

— Ես չեմ այդ որոշումը կայացրել, այլ ինձ հրավիրել են, ինչի համար շնորհակալ եմ բեմադրիչ Անտոն Մուզիկանտսկուն՝ Նորմա Դեսմոնդի դերն ինձ նվիրելու համար: «Սանսեթ Բուլվարը» համր ֆիլմի կինոաստղ, ողբերգական մի կնոջ պատմություն է, որը, ասես, անպետք է դառնում, երբ ի հայտ է գալիս հնչյունային կինոն: Կարծում եմ՝ սա ոչ թե մասնագիտության, այլ մասնագիտության հանդեպ հուսահատ, անձնուրաց սիրո, դավաճանության, հավատարմության մասին է: Այս մյուզիքլն անգամ դուրս է մյուզիքլի սահմաններից, քանի որ պատմությունը շատ հուզիչ է, ողբերգական, հմայիչ: Այսպիսի մեծ նախագծին մասնակցելը բավականին լուրջ պատասխանատվություն է եւ, Աստծո կամոք, այն ավարտին կհասցնենք: Շնորհակալ եմ նաեւ մյուզիքլի ինտերնացիոնալ կոլեկտիվին:

— Դուք առաջին անգամ չեք հայաստանյան բեմում, ինչո՞վ է այս անգամ առանձնանալու հայ հանդիսատեսի հետ Ձեր հանդիպումը, եւ ի՞նչ ակնկալիքներ ունեք:

— Առաջին հերթին այս անգամ տարբերվում է նախորդ հանդիպումներից նրանով, որ երբեք մյուզիքլում չեմ ներկայացել հայ հանդիսատեսի առաջ: Տարիներ առաջ Երեւան եմ այցելել համերգներով: Համերգը բոլորովին այլ մշակույթ է, քանի որ երաժշտասերները գալիս են  համերգասրահ՝ դիտելու սիրած արտիստին, լսելու սիրելի, հայտնի երգերը: Համերգը հնարավորություն է տալիս հանդիպելու մարդկանց, որոնք երկար ժամանակ չեն տեսնվել  եւ շատ են ցանկանում շփվել, հաճելի, նոստալգիկ ու շատ ծանոթ երաժշտություն լսել: Իսկ այս անգամ բոլորովին այլ կերպ եմ ներկայանալու հայ հանդիսատեսին:  Շատ անհանգիստ եմ եւ նաեւ շնորհակալ, որ ինձ համար մի աշխարհ է բացվում, որտեղ ես բոլորովին ուրիշ եմ: Բեմում կտեսնեն, այսպես ասած, ե՛ւ քիչ, ե՛ւ շատ Թամարա Գվերդծիթելի, որովհետեւ կերտելով կերպար բեմում՝ դու փորձում ես ոչ միայն արդարացնել, այլ հասկանալ քո հերոսուհուն՝ մտնելով նրա դերի մեջ: Այնպես որ, վստահ եմ՝ մեր ջանքերը զուր չեն, եւ հանդիսատեսը կտեսնի շատ գեղեցիկ եւ հուզիչ երաժշտական խոստովանություն: Սա, ասես, կնոջ հոլիվուդյան պատմություն է, բայց իրականում համամարդկային է:

— Դուք ապրել եւ ստեղծագործել եք ինտերնացիոնալ հասարակությունում, հետաքրքիր է՝ որքանո՞վ է Ձեզ հոգեհարազատ Հայաստանը:

— Մեր ազգերը դարերով միասին են ապրել, Հայաստանն ինձ համար հասկանալի է, մինչդեռ ինձ անհասկանալի երկրի դեպքում՝ երկար կմտածեի մասնակցել նման նախագծի, թե՝ ոչ: Այստեղ հրաշալի թիմ է ձեւավորվել: Մեզ  յուրաքանչյուրը փորձում է օգնել, հասկանալ եւ մեզ պարուրել ջերմությամբ, ինչը ոգեշնչող է:

— Դուք մի առիթով ասել եք, որ հաճախ հայկական երաժշտություն եք լսում: Կբացե՞ք փակագծերը, թե որոնք են նախընտրելիների շարքում:

— Ես հաճախ լսում եմ սովետական էստրադա, որի մեջ մտնում է ե՛ւ վրացական, ե՛ւ հայկական, ե՛ւ ուզբեկական, ե՛ւ լեհական երգեր: Հիացած եմ լուսահոգի դուդուկահար Ջիվան Գասպարյանով, ում հետ առիթ եմ ունեցել հանդիպելու: Նա լեգենդար անձնավորություն էր, հաճախ եմ նրա ձայնագրությունները լսում:

«ՀԱՅ ՀԱՆԴԻՍԱՏԵՍԻ ԱՐՁԱԳԱՆՔԸ ՓԱԶԼԻ ՎԵՐՋԻՆ ԿՏՈՐՆ Է, ՈՐԸ ՑՈՒՅՑ ԿՏԱ ՄԵՐ ՄԵԾ ԱՇԽԱՏԱՆՔԻ ԱՐԴՅՈՒՆՔԸ»

«Սանսեթ Բուլվար» աշխարհահռչակ մյուզիքլի երեւանյան բեմադրիչ, ռեժիսոր ԱՆՏՈՆ ՄՈՒԶԻԿԱՆՏՍԿԻՆ մեծ երջանկություն է համարում դասական այս գործի վրա աշխատելն՝ այն էլ տաղանդաշատ արտիստների հետ:

— Անտոն Բորիսովիչ, ինչո՞ւ որոշեցիք բեմադրել այս պատմությունը հենց Հայաստանում:

— «Սանսեթ Բուլվարը» համաշխարհային մյուզիքլի դասական գործերից է, եւ մեծ էր ցանկությունն աշխատել այնպիսի արտիստների հետ, ինչպիսին Թամարա Գվերդծիթելին է: Մյուզիքլի այս տարբերակն առաջին անգամ է բեմադրվում: Եվ երբ հանգամանքներն այսպես դասավորվեցին, այս հնարավորությունից, ուղղակի, անհնար էր հրաժարվել: Skyfist studio պրոդյուսերական ընկերության ղեկավար Պողոս Հարությունյանը, ով ամբողջովին նվիրվել է հայաստանյան երաժշտական թատրոնի զարգացման գործին, ինձ հրավիրեց Երեւան: Մենք շփվեցինք եւ մտածեցինք անել այսպիսի համարձակ եւ մասշտաբային մյուզիքլ՝ աշխարհին ներկայանալով հիասքանչ դերասանական կազմով:

— Մյուզիքլում ներգրավված են նաեւ հայ դերասաններ, որոնք հաղթահարել են քաստինգը, ի՞նչ կասեք նրանց մասին:

— Ասեմ, որ բավական երկար տեւեց քաստինգը: Որոշակի բարդություններ կան, բայց նրանք ունեն անհավանական ընկալունակություն եւ շատ պոզիտիվ են: Որոշների համար այս ժանրը խորթ է, մյուսների համար քաջածանոթ, քանի որ ունեն երաժշտական ներկայացումների փորձառություն: Բայց բոլորը միանգամից կարողացան ընդունել ժանրի պահանջներն ու առանձնահատկությունները եւ վերածվեցին մյուզիքլի արտիստների: Բարդ վոկալային, խորեոգրաֆիկ համարներ ունենք: Առավոտից մինչ երեկո փորձեր ենք անում: Դերասաններից  յուրաքանչյուրն ուղղակի հերոս է: Մեզ համար պատիվ է աշխատել կայացած եւ յուրահատուկ դերասանների հետ:

— Որքանո՞վ է հեշտ կամ բարդ՝ լինելով առաջին անգամ Հայաստանում, աշխատել այստեղ ամիսներ շարունակ՝ այն էլ այսպիսի մեծ նախագծում:

— Մեծ երջանկություն է, երբ խնդիրները ոչ թե ընդունվում են՝ որպես բարդություն, այլ՝ առաջադրանք: Մեզ, իսկապես, ջերմությամբ ընդունեցին այստեղ: Էլ չեմ ասում այն գեղեցիկ տեսարանի մասին, որ ամեն օր երեւում է Մարզահամերգային համալիրի շենքից՝ սարերը, արեւոտ Երեւանը… Մենք համաշխարհային նախագիծ ենք անում, եւ այս ժանրը պահանջում է արտիստներից ե՛ւ երգել, ե՛ւ պարել, ե՛ւ դերասանական վարպետությամբ հանդես գալ: Մյուզիքլը փոխզիջման չի գնում դերասանի հետ, բայց այս երկու ամիս փորձերից հետո՝ դերասաններն, իսկապես, հրաշալի կարողանում են հաղթահարել առաջադրված խնդիրները, եւ սա ամենակարեւորն է:

— Հայաստանյան մեծ պրեմիերայից հետո՝ ի՞նչ ապագա է սպասվում լեգենդար «Սանսեթ բուլվարի» Ձեր բեմադրությանը:

— Մյուզիքլն իրականացվում է Էնդրյու Լլոյդ Ուեբերի թատերական ընկերության՝ The Really Useful Group Ltd-ի հետ հատուկ համաձայնությամբ եւ լիցենզավորված է վեց ցուցադրությա համար՝ սահմանափակ դիտումներով: Իհարկե, կա մեծ ցանկություն, որ ցուցադրություններն ավելանան, եւ լինեն նաեւ հյուրախաղեր:

— Ի՞նչ ակնկալիքներ ունեք հայ հանդիսատեսից:

— Սա ամենահետաքրքիրն է, որին սպասում ենք: Ես Հայաստանում եղել եմ Տիկնիկային թատրոնում, Կամերայինում, Ստանիսլավսկու անվան դրամատիկական թատրոնում, եւ  հանդիսատեսը շատ տարբեր էր: Մի տեղ ուշադիր են, մի տեղ շատ աշխույժ: Տեսնենք, թե ինչպես հայ հանդիսատեսի կողմից կընդունվի մյուզիքլը, որտեղ կան ե՛ւ վառ պահեր, ե՛ւ ողբերգական: Սա փազլի վերջին կտորն է, որը ցույց կտա մեր մեծ աշխատանքի արդյունքը:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

Այս թեմայով Սեպտեմբերի 18-ից երթևեկության կազմակերպման փոփոխություն կկատարվի Անտոն Քոչինյան փողոցում Մենք Սոսի հետ վաղուց խոսացել ենք ու որևէ խնդիր իրար հետ չունենք. Մհեր Մկրտչյան Թատրոնում երկրորդ դուբլ չկա․ Սուրենն ու Մագան անկեղծանում են Ներքին ագրեսիայով չի կարելի հասնել խաղաղության․ կայացավ «Մնա» ներկայացման առաջնախաղը Այսօր վերջին հրաժեշտը տվեցին հայկական հեռուստատեսության լեգենդներից մեկին