ՆԵՐՈՂՈՒԹՅՈՒՆ ԽՆԴՐԵՔ–ՉԽՆԴՐԵՔ` ՄՆՈՒՄ ԵՔ ԴԱՎԱՃԱՆ ՀՈՂԱՏՈՒՆԵՐ
ՎերլուծությունՀաբռգածության գագաթնակետ տխրահռչակ Ալեն Սիմոնյանը հանգամանքների ճնշման ներքո ներողություն խնդրեց «Հայաստանի Հանրապետության բոլոր քաղաքացիներից»: Միաժամանակ ապշեցուցիչ չքմեղությամբ հայտարարեց. «Նաև սա պատշաճ առիթ է քաղաքական ընդդիմության համար, որ վերջինս վերանայի իր հռետորաբանությունը, անձնական վիրավորանքներ հասցնելու իր մարտավարությունը և վերադառնա քաղաքակիրթ բանավեճի դաշտ»: Քաղաքակիրթ բանավեճն ընդհանրապես լինում է քաղաքական մրցակցի, բայց ոչ` պետական դավաճանների և արտաքին թշնամու շահը սպասարկող օկուպացիոն վարչակարգերի հետ:
ԴԱՎԱՃԱՆԸ ՍՐԱՆՑ ԱՌՆՎԱԶՆ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԲՆՈՒԹԱԳԻՐՆ Է
«Ներողություն հայցող Ալենը փաստորեն կարծում է, թե իրենց վիրավորելու համար են դավաճան անվանում:
Իշխանազավթիչներին վիրավորելու բազմաթիվ այլ պատճառներ կան` սկսած դատական կարգով մարդկանց մահվան հասցնելուց մինչև Covid 19–ի կամ «կացարանում» հրդեհի անմեղ զոհեր: Եվ այդ անթիվ պատճառներից ոչ մեկի համար դավաճան չեն ասում:
«Դավաճանությունն» այն «դերակատարումն է», որը ՔՊ վերնախավի գիտակցված ընտրությունն է եղել: ՔՊ–ականները պետք է հասկանան, որ իրենց դավաճան են ասում, որովհետև դրա համար կան հիմնավոր կասկածներ»,– փաստում է ՀՀԿ ԳՄ անդամ Արտակ Զաքարյանը և շարունակում,– «Եթե ձեզ թվում է, թե տարածքային ահռելի կորուստներն ու մեծ թվով զոհերը համարվելու են միայն տգիտության ու դիլետանտության հետևանք` սխալվում եք: Դրանք չեն ներվելու և մոռացության չեն տրվելու: Այդ բարոյական բեռն ու մեղադրանքը միշտ ձեր վզից կախված է լինելու` որպես իշխանություն:
Որովհետև, սա այն դեպքն է, երբ դիլետանտը նաև դավադիր է, կամ հակառակը: Հարմարվեք այդ պիտակին, դա ձեր առայժմ քաղաքական բնութագիրն է: Մնացածը` ապագան ցույց կտա»:
Այնուամենայնիվ, հարցը մնում է բաց` հաբռգելու այդքան «դուխ տալուց» հետո ինչո՞ւ Նիկոլ–Աննա զույգը, նաև ոչ առանց Լևոն Ակոպիչի հորդորի, որոշեցին Ալենին «փուռը տալ»` այն էլ Աշոտիկին այդ գործին խառնելով: Չէ՞ որ ամեն ինչ կարծես հարթ էր գնում` Ալենն ԱԺ–ում, փողոցում և երկրով մեկ ծավալում էր ահաբեկման մթնոլորտ, որը նաև քողածածկույթ էր երկիրը թուրքին «տալաշ–տալաշ» հանձնելու գործընթացին: Բայց պարզ է մի բան` ծեր աղվես Լևոնը առանց հիմնավոր պատճառի, իր ծանր տեղից չէր ելնի և Ալենի պաշոնանկություն խաղացնի: Ընդդիմությունն էլ իզուր չէ, որ չշտապեց խանդավառվել ծերուկի առաջարկով և լծվել ծերուկի ծրագրին, ինչքան էլ կասկածելի քարոզչական առաջադրանքների գուրու բորիսմուրազիները «շիրա տան» Ալենի թեմայով:
Իսկ կա մի կարևոր պահ: Աշխարհաքաղաքական խոշոր խաղացողներին տված իրարամերժ խոստումների մեջ խճճված Նիկոլը, որ հիմա աշխարհաքաղաքական կտրուկ շրջադարձի ավանտյուրայի մեջ է, եթե ստիպված լինի հրաժարական տալ, ո՞ւմ ձեռքն է անցնելու երկրի ղեկավարի ժ/պ–ի գործառույթը` ԱԺ նախագահի: Եվ թերևս Նիկոլը պատճառներ ունենա վախենալու, որ ղեկը հայտնվի Ալենի ձեռքում, մանավանդ` աշնանը սպասվելիք մայրաքաղաքային ընտրություններին ընդառաջ: Երևի թե վախենում է, նա նույնիսկ «Օմեգա» Արարատ Միրզոյանից էր վախենում: Թերևս մտավախություններ չի ունենա միայն, եթե Հայկ Կոնջորյանի պես գորշ և անդեմ մեկը լինի, չնայած լծակներ ստանալով, նույնիսկ ամենավերջին «չմոն» է ոգևորվում: Վկան` Արթուր Հովհաննիսյանը, որը, «բանակում սոված մնացողի» անցյալ ունենալով հանդերձ, (մեկ էլ Ալենն էր բանակում սոված), հիմա դարձավ «ականջ ու լեզու կտրող»:
Ի դեպ, Նիկոլը վախենալու բաներ ունի և ԱԺԲ–ից: Զի հիմա Ժիրայր Սէֆիլյանն անչափ ոգևորված է ամերիկյան տուրնեով, որի ընթացքում էլ ԱԺԲ–ն կցվեց լոբբիստական Լիվինգսթոն հիմնադրամին: Սույն հիմնադրամը մինչև 2011 թվականը ԱՄՆ–ում զբաղված էր Ալիևների կլանի շահերի լոբբինգով, սակայն դադարեցրեց, երբ որ Բաքվից եկող նավթադոլարների հոսքը կտրվեց: Հիմա հարց` ո՞վ է Լիվինգսթոնին փող տալու և ԱԺԲ–ի համար ումի՞ց և ի՞նչ լոբբիստական առաջադրանք է կատարելու: Դրանք հարցեր են, որոնք հեռու գնացող հետևանքներ կարող են ունենալ աշխարհակարգ փոխելու երկունքի ցավերով տառապող աշխարհում:
ՆԻԿՈԼԻ ՎԱՐԿԱՆԻՇԸ` ՄԱՐԴ ՈՒՏՈՂ ԲՈԿԱՍՈՅԻ ՄԱԿԱՐԴԱԿԻՆ
Գյումրեցի իրավապաշտպան Կարապետ Պողոսյանն առանց ավելորդ նրբանկատության անդրադարձել է Ալենի թեմային. «Փաստորեն թքածը լիզեց, կամ հասկացան, որ ԱԺ արտահերթ ընտրություններով այլևս չեն կարողանալու վերարտադրվել... Ընդդիմությունը միասնական է և չի խաղում նիկոլենց օրակարգով: Թրքա–ադրբեջանական ուժերին մնաց մի վերջին ստորություն, երկրում անկարգություններ հրահրել հիգերորդ շարասյան միջոցով, այն է աղանդավորներ, ծռեր, սորոսականներ և տելեգրամով աճեցրած «բառիկ–նառկամաններ»:
Բայց փաստ չէ, որ անկարգություններն ի զորու են սրանց փրկել: Ըստ բրիտանական Legatum prosperity Index–ի 2023 թվականի հետազոտության, որն իրականացվել է 167 երկրների մակարդակով Հայաստանի կառավարության վստահությունը 147–րդն է: Ասել է թե, անվստահությունը կատարյալ է, մանավանդ, որ հետազոտությունն արվել էր մինչև ԱԺ–ի խայտառակ «ականջ և լեզու կտրելու» գռեհիկ խուլիգանությունը և Ալենի «թքարշավը»: Հիմա վարկանիշն ըստ էության հավասարվել է աֆրկյան մարդակեր բռնապետ Բոկասոյին, և փաստորեն «բրիտանացի գիտնականները» սրանց փչացնում են մինչև վերջ:
Արմեն Աշոտյանն էլ փաստում է, որ կոռուպցիայի դեմ պայքարի վարկանիշով սրանց գործերը շատ վատ են. «Արդարադատության նախարարությունը սին հպարտությամբ երեկ հաղորդում էր, որ «առաջընթացով պայմանավորված` Հայաստանը վերջապես դուրս է եկել ԳՐԵԿՈ–ի գնահատման անհամապատասխանության գործընթացից՝ այլևս չհամարվելով «համընդհանուր անբավարար» կատարողական ունեցող երկիր, որպիսին համարվում էր 2015–2019թթ. գնահատումների արդյունքներով»: Նախարարությունը տպավորություն էր փորձում ստեղծել, որ նախկինները իբր անբավարար էին, իսկ ներկաները` բավարար: Նախարարությունը սակայն «համեստաբար» լռում է, որ միայն 2016 թ. փետրվարի 25–ից մինչև 2017 թ. հոկտեմբերի 31–ն ընկած ժամանակահատվածում ընդհանուր 18 հանձնարարականից 5–ը ԳՐԵԿՈ–ն գնահատել էր բավարար կամ բավարար կերպով, 12 հանձնարարական` մասամբ իրականացված և միայն մեկը` չկատարված (xvi)»: Ըստ տարիների ներկայացնելով ցուցանիշները, ՀՀԿ փոխնախագահը փաստում է. «Այսպիսով, ԳՐԵԿՈ–ի զեկույցների ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 2018–ից hետո Հայաստանի իշխանությունները մի շարք հանձնարարականների իրականացման ուղղությամբ գործադրում էին անբավարար ջանքեր: 2019 թվականին GRECO–ի զեկույցրով առաջին անգամ կոռուպցիայի դեմ պայքարի ցուցանիշներով Հայաստանը դասվել էր «ընդհանուր անբավարար» երկրների շարքում, ինչը չէր եղել Սերժ Սարգսյանի կառավարման տարիներին»: Այսինքն` 2018–ին «դը՛մփ–դը՛մփ–հու» անելով «Սերժին մերժող» հիմարներն ու ապիկարները երրորդ նախագահի հետ մեկտեղ մերժեցին նաև կոռուպցիայի դեմ պայքարը: Իսկ Նիկոլը մեր երկիրը վերածել է կոռուպցիայի մեջ սրընթաց թաղվող «բանանային հանրապետության»:
Լավ, գլուխը քարը կոռուպցիայի և բռնապետական նոպաների վրա, սակայն սրանք լիկվիդացնում են բանակը, զրկում մեզ թուրքից պաշտպանվելու շանսից: Իսկ ինչպես շեշտել էր Գարեգին Նժդեհը. «Սեփական ուժերով ինքնապաշտպանվելու անընդունակ ժողովուրդները պատժվում են մահվամբ»: Եվ ազգովի մահապատժվելուն մոտ ենք առավել քան երբևէ, զի առաջին պլանում են դիսկուրսները` ումի՞ց մուրալ պաշտպանություն: Եվ այդ հարցում իրար թաղում են քարոզչական կեղտի մեջ...
Արևմուտքը Փաշինյանին անձնական անվտանգության երաշխիքներ տալու դիմաց ստացել է հակառուսական քաղաքականություն վարելու խոստում: Փաշինյանն այդ խոստումը հետևողականորեն կատարում է: Այս ամսին իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Անդրանիկ Թեւանյանը: Այսինքն` մորթապաշտությունը դարձել է բացարձակ, և այդ հիմքով ամեն օր 180 աստիճանով կարող է շուռ գալ արտաքին վեկտորը: Դա արդեն վեկտոր չէ, այլ ֆռիկ: Այդպիսի երկիրը չի կարող դաշնակիցներ ունենալ, ոչ ոք չի վստահի ոչ մի հարցում:
Նիկոլին փոխել ու հետո հասկանալ՝ ո՞վ է դաշնակից, ով՝ բարեկամ, և ով ինչ արեց կամ չարեց, փաստում է ՀՀԿ–ական պատգամավոր Աննա Մկրտչյանը: Եվ իրոք քանի Նիկոլը կա, արտաքին գործերում «բարդակ» է տիրելու, և միայն նրան հեռացնելուց հետո հնարավոր է կարգի բերել այդ կենսական ոլորտը: Եվ ընդհանրապես բոլոր ոլորտները: Սատանան դժոխքում չէ, Սատանան կառավարության շենքում է:
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆ


