Բացառիկ հայ եւ բացառիկ լեզվաբան. բացվեց Յուրի Դավթյանի հուշատախտակը

Այսուհետ Գարեգին Նժդեհի փողոցով անցնող յուրաքանչյուրին համար 1 շենքի պատին փակցված հուշատախտակը կհիշեցնի` այստեղ ապրել է անվանի լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, սիրված դասախոս ՅՈՒՐԻ ԴԱՎԹՅԱՆԸ...

Հուշատախտակի բացման արարողությունն էլ դավթյանական էր` համեստ, առանց պաթոսի, միայն մտերիմներով: ՀՀ ժողովրդական նկարիչ, քանդակագործ Լեւոն Թոքմաջյանի հեղինակած հուշատախտակի բացումը վերապահվեց պրոֆեսորի թոռանը՝ Յուրի Դավթյան կրտսերին:

Գրականագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու ՍԵՐԺ ՍՐԱՊԻՈՆՅԱՆՆ ասաց, որ բացառիկ հայ եւ բացառիկ լեզվաբան Յուրի Դավթյանին ճանաչել է եւ պատիվ է ունեցել նրա ընկերը լինելու: 

«Մենք սոսկ կոլեգաներ չենք եղել: Որպես հայրենասեր, ընտանիքի հայր եւ ամուսին, որպես ընկեր՝ նա բացառիկ էր իր տեսակի մեջ: Մի կարեւոր մարդկային արատ նրան բնորոշ չի եղել երբեք. նախանձ, որպես այդպիսին, Յուրի Դավթյանի մեջ չեմ նկատել: Մենք միմյանց հետ ընկերություն ենք արել երեք տասնամյակի չափ: Ճանաչել ենք միմյանց, երբ ընդամենը գիտությունների թեկնածու էր՝ երիտասարդ, վառվռուն, ծով կապույտ աչքերով գրավիչ մի տղա, ում հետ տարբեր մասնագիտական հանձնաժողովներում ենք աշխատել: Երբեմն քննարկել է ինձ հետ իր հեղինակած գրքերը, որոնք իրենց արժեքն այսօր էլ չեն կորցրել, եթե չասեմ, որ ավելի են արժեւորվել: Երբ ոչ բարով անցանք, այսպես կոչված, բոլոնյան կրթական համակարգին, մեր ավանդական կրթական համակարգի շատ արժեքներ փլուզվեցին: Եվ Յուրի Դավթյանի նման նվիրյալներն էին, որոնք արագորեն իրենց տրված տաղանդի շնորհիվ ստեղծեցին գործնական դասագրքեր եւ մեր երեխաների գոնե այդ սերունդը «պրծավ» համատարած անգրագիտացումից: Այսօր էլ առանձին դեպքերում գործածում եմ նրա ստեղծած գործնական դասագրքերը, որոնք մինչեւ հիմա չգերազանցված են», - ընդգծեց Սերժ Սրապիոնյանը:

Գրականագետը վստահ է՝ Յուրի Դավթյան մարդու հիշատակն ամենքիս հետ ճանապարհ է անցնելու, որովհետեւ նրա մեջ չկար որեւէ գիծ, որը քննադատելի լիներ: Սակայն մի բանում, իհարկե, անհանդուրժող էր:

«Չէր կարող իր շրջապատում հանդուրժել անազնիվ մարդկանց, պատեհապաշտների, ստախոսների, որոնք, դժբախտաբար, այսօր մեր միջավայրում շատ են: Յուրի Դավթյանի տեսակի բացակայությունն է, որ հնարավորություն տվեց այդ մոլախոտին աճել, որովհետեւ նա անխնայորեն, առանց ձեւականությունների պայքարում էր այդ տեսակի դեմ: Ես իմ խոնարհումն եմ բերում իմ ընկերոջ պայծառ հիշատակին եւ ասում եմ, որ արժանի է, որպեսզի ամեն անցնող-դարձող հուշատախտակի վրա կարդա, թե ով է եղել Յուրի Դավթյանը, իր խոնարհումը բերի եւ իր սերունդներին դաստիարակի այնպես, ինչպես Յուրի Դավթյանն էր եւ ինչպես նրա դաստիարակած երեխաներն էին: Փառք ու պատիվ Յուրի Դավթյանին», - եզրափակելով խոսքը՝ ասաց Ս. Սրապիոնյանը:

Յուրի Դավթյանի այրին՝ ՍԻՐԱՆՈՒՇ ԽԼՂԱԹՅԱՆԸ, շնորհակալություն հայտնելով հուշատախտակի բացման արարողությանը ներկաներին՝ նշեց, որ սա նվազագույնն էր, որ ընտանիքը ձեռնարկեց ու իրականացրեց: Նա շնորհակալություն հայտնեց պատկան մարմիններին՝ հանձին քաղաքապետի խորհրդական Կամո Արեյանի եւ Շենգավիթ վարչական շրջանի ղեկավար Ռազմիկ Մկրտչյանի:

«Հուշատախտակի բացման արարողությանը հրավիրել էինք բոլոր այն մարդկանց, ովքեր ամբողջ կյանքի ընթացքում ուղեկցել են մեր ընտանիքին եւ Յուրի Դավթյանին: Նրա մասին կարելի է շատ խոսել: Բայց ուզում եմ հիշեցնել մի բնութագրում, որը մեր լուսահոգի դասախոսներից Դմիտրի Նազարյանն էր ասում՝ նրա զգաստությունը ներդաշնակվում է զգացմունքայնություն հետ եւ արարում է մարդ բարձրագույն արժեքը», - ասաց Ս. Խլղաթյանը:

Սերունդներ կրթած վաստակաշատ դասախոսն անչափ կարեւորում էր վաղվա քաղաքացու կերտման գործում մանկավարժի դերը, հատկապես Հայոց լեզվի ու գրականության ուսուցչի: Նա համոզված էր` Արցախյան առաջին ազատամարտում հաղթել է Հայոց լեզվի եւ գրականության ուսուցիչը, ով կրթել ու դաստիարակել էր հայրենասեր, ազգասեր քաջորդիների, որոնք ազատագրեցին հայրենի հողը: Նրա դասախոսություններն առաջին հերթին կյանքի դասեր էին, ոչ թե սրտաճմլիկ, այլ իրական հայրենասիրության մասին: Յուրի Դավթյանը վստահ էր` դեմ դիմաց կանգնած կռիվներում ազերի հրոսակները միշտ էլ խայտառակ պարտություններ են կրել, մինչդեռ դավադիր գործողություններում նրանք իրենց նմանը չունեն. վկան՝ Սումգայիթի, Բաքվի ջարդերը…

Հիշեցնենք, որ Յուրի Դավթյանը 1977-1982 թթ.-ին սովորել եւ գերազանցության դիպլոմով ավարտել է Խ. Աբովյանի անվան ՀՄԻ բանասիրական ֆակուլտետը։ 1982-1984 թթ.-ին` Խ. Աբովյանի անվան ՀՄԻ ասպիրանտուրան` ժամանակակից հայոց լեզու մասնագիտությամբ: 1984-1990 թթ.-ին եղել է Խ. Աբովյանի անվան ՀՄԻ ԼԿԵՄ կոմիտ. քարտուղար: 1990 թ.-ից մինչեւ երկրային կյանքի ավարտը եղել է Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի ակադեմկիոս Ա. Ղարիբյանի անվան հայոց լեզվի եւ նրա դասավանդման մեթոդիկայի ամբիոնի դասախոս, ասիստենտ: 1998-2009 թթ.-ին եղել է Հայոց լեզվի եւ նրա դասավանդման մեթոդիկայի ամբիոնի դոցենտ, 1997-2002 թթ.-ին եղել է Խ. Աբովյանի անվան ՀՊՄՀ-ի պրոռեկտորը, 2011-2016 թթ.-ին` նույն բուհի բանասիրական ֆակուլտետի դեկանը: 1990թ. -ին նա պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Ստ. Զորյանի պատմվածքների լեզուն եւ ոճը» թեմայով եւ ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան: 1993 թ.-ից մինչեւ երկրային կյանքի ավարտը եղել է Խ. Աբովյանի անվան ՀՊՄՀ բակալավրիատի եւ մագիստրատուրայի ընթացավարտների ավարտական աշխատանքների եւ թեզերի ղեկավար: 1998 թ.-ին ստացել է լեզվաբանություն մասնագիտության գծով դոցենտի կոչում: 2006 թ.-ին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Հետխորհրդային մամուլի լեզուն» թեմայով եւ ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան: 2009 թ.-ին ստացել է Լեզվաբանություն մասնագիտության գծով պրոֆեսորի պաշտոնակատարի կոչում, 2009 թ.-ից եղել է Հայոց լեզվի եւ նրա դասավանդման մեթոդիկայի ամբիոնի ասպիրանտների եւ հայցորդների ղեկավար: Մի շարք մասնագիտական գրքերի հեղինակ եւ համահեղինակ էր:

Պրոֆեսորն առանձնահատուկ ոգեւորությամբ ներգրավված էր նաեւ զինվորների կրթության գործին: Այսօր արդեն աղոթքի պես է հնչում, թե ինչպես էր զինվորների հետ արտասանում` «Ես իմ անուշ Հայաստանի»-ն:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

Այս թեմայով Հրատապ. Նրա ազատությունը սարերի հետեւում չէ. Հայտնի փաստաբանի հայտարարությունը Հայտնի իրավապաշտպանը հրատապ հայտարարությամբ է հանդես եկել Ինչու Լեւոն Քոչարյանն առանձնապես աչքի չի ընկնում վերջին շրջանում․ ԲԱՄԲԱՍԱՆՔ Իմ արյան գնով եմ նկարում այս ֆիլմը. մեկնարկել են Նարեկ Ներսիսյանի «Հպում» սիրային դրամայի նկարահանումները ԳԵՆԵՐԱԼԻ ԱՆՈՒՆԸ ՁԵՐ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՀԱՇՎԵՀԱՐԴԱՐՆԵՐԻ ԳՈՐԾԻՔԸ ՉԷ. ՀԱՅՏՆԻ ՓԱՍՏԱԲԱՆԻ ԴԻՊՈՒԿ ԱՐՁԱԳԱՆՔԸ