Արցախի իրավիճակը շատ ծանր է, հնարավոր զարգացման սցենարներից մեկը` Արցախի հայաթափումն է. ԱՀ ԱԳՆ նախկին նախարար

«Առանց ավելորդ պաթոսի Արցախի իրավիճակը շատ ծանր է, որն իր մեջ պարունակում է բազմաթիվ վտանգներ եւ հնարավեր զարգացման սցենարներից մեկը` Արցախի հայաթափումն է: Հնարավո՞ր է դա` կարծում եմ, որ այո»,- «Իրավունք TV»-ի եթերում անդրադառնալով Արցախում առկա օրհասական իրավիճակին, ասաց Ացախի ԱԳՆ Նախկին նախարար ԿԱՐԵՆ ՄԻՐԶՈՅԱՆԸ, ընդգծելով.

- Հնարավոր է, եթե մենք չձեռնարկենք որեւէ քայլ, եթե չկարողանանք կանխել տեղի ունեցող զարգացումների հետագա ընթացքը: Իսկ դա պետք է արվի բացառապես միասնական ջանքերով, առանց սրա-նրա վրա հույս դնելու: Բայց, ցավոք, այսօր այդ միասնությունը դեռ տեսանելի չէ: Այսօր Արցախում փորձ է արվում տարբեր ուժերի կողմից պառակտել հանրությանը, ինչպես որ դա արվեց ՀՀ-ում: Իսկ Արցախում հանրային պառակտում շատ ավելի վտանգավոր է, քան ադրբեջանական քայլերը: Եվ այս առումով կարելի է ողջունել արցախահայերի ջանքերը, որոնք ամեն ինչ անում են, որպեսզի այդ միասնականությունը չխաթարվի եւ այդ միասնականությունը ուղղված լինի բացառապես արտաքին մարտահրավերներին, սպառնալիքներին արժանի պատասխան տալուն:

-Այս համատեսքստում չկա՞  մտավախություն, որ մի օր էլ հայկական իշխանությունները որոշեն առհասարակ կտրեն Արցախի ֆինաննսավորումը, որպես արգումենտ բերելով, որ նրանք իրավասու չեն Ադրբեջանի մաս ճանաչված Արցախին ֆիննանսավորել:

-Գիտեք, չեմ բացառում նման զարգացում, իհարկե ոչ այս փուլում, բայց հետագա , որպես զարգացման հնարավոր սցենար հաշվի առնելով այն տենդենցները, միտումները, որոնք այսօր առկա են` չի բացառվում: Այսօր, Արցախին մենակ թողնելով ու բավարարվելով գումար հատկացնելով` նման է Հուդայի 30 արծաթով հայրենիքը մատնելուն:

-Ինչպե՞ս է Արցախը գոյատեւելու վերը նշված սցենարի իրականացման պարագայում:

-Ամեն ինչ պետք է անել, որպեսզի այդ սցենարը չիրականանա, բայց այդ ամենը ի վերջո հանգում է մեկ կետի` այն մարդիկ, ովքեր այսօր Արցախի եւ Հայաստանի ժողովրդի կարծիքը հաշվի առնելու միանձնա որոշումներ են ընդունում, պետք է կամ անհապաղ փոխեն իրենց դիրքորոշումը կամ ուղղակի հեռանան:

-Ներկա իշխանությունների դիրքորոշումը այլեւս ակնհայտ է, իսկ ինչպե՞ս եք գնահատում ընդդիմադիրների կեցվածքը վերը նշված խնդրի շուրջ:

-Լինելով բացարձակ ապաքաղաքական մարդ, ով չունի որեւէ քաղաքական կողմնորոշում ինձ համար դժվար է գնահատական տալ այս կամ այն քաղաքական ուժին, ինձ համար առհասարակ գոյություն ունի մեկ կուսակցություն` Հայոց պետականություն լինի դա Արցախում թե ՀՀ-ում: Ըստ այդմ ես չէի ուզենա հանդես գալ այս կամ այն ուժի գնահատականով, որովհետեւ կան մարդիկ, ովքեր իսկապես նվիրված են իրենց հողին ու հայրենիքին եւ անխոնջ կերպով շարունակում են իրենց աշխատանքը կատարել: Միակ բանը, որ ես կցանականայի, որ այդ աշխատանքը լիներ ավելի ծավալուն, նպատակային եւ արդյունավետ:

-Պարոն Միրզոյան, այսօրվա իշխանությունները ասում են, որ Արցախը Ասրբեջանի կազմում տեսել են նաեւ նախկինները, եւ, այդ էր պատճառը, որ ազատագրված տարածքների մեծ մասը լքյալ էր  մինչ պատերազմը, չկար շինանարություն: Դուք որպես նախկին, թերևս լավագույն հասցեատերն եք տվյալ հարցի:

 -Ծիծաղ է առաջացնում այդ պնդումը: Առանց խորանալու այդ դատարկաբանության մեջ միայն մի քանի բան շեշտեմ, եթե նախկին իշխանությունները մտովի, ըստ իրենց, հրաժեշտ էին տվել այդ տարածքներին, ապա ինչպես մեկնաբանել 2010թ.-ից սկսած Արցախի ճանաչմանը ուղղված քայլերը, որոնց պատիվ եմ ունեցել ինքս մասնակցել: Եվ ես չեմ խուսափի ասել, որ այդ տարիներից ի վեր կարողացել ենք բավականին լուրջ արդյունքների հասնել: Եվ ի վերջո, երբ ասվում է, որ որեւէ շինարարություն չկար, ապա ես հիշում եմ, որ այսօրվա իշխանականները, նախկին ընդդիմադիրները կեցվածք ընդունածները, ինչպես էին Արցախ այցելելիս իրենց հիացմունքը հայտնում այն, իրենց բնորոշմամբ լքյալ, դժգույն տարածքներին, ոգեւորված ասելով, թե  ինչպիսի կյանք ու եռանդ կա այդ շրջաններում: Այսինքն ուղղակի սրիկայություն է չնկատել այն հսկայական աշխատանքները թե՛ Լաչինի շրջանում, թե՛ հարավային գոտում, որը այդ տարիներին, փաստորեն, դարձել էր ՀՀ պարենային ապահովվության զգալի տոկոսը:

-Պարոն Միրզոյան, չե՞ք կարծում, որ ժամանակն է դիմել ՌԴ-ին, որպեսզի ՌԴ-ն իր պաշտպանւթյան տակ վերցնի Արցախի պաշտպանությունը:

-Ծանոթ եմ այդ տեսակետին, որ այսօր միակ փրկօղակը, որը մնացել է դա Ռուսաստանն է, բայց մենք մոռանում ենք հարցնել ՌԴ-ի տեսակետը այդ հեռանկարի մասին: ՌԴ-ի տարբեր էքսպերտների կողմից իհարկե հնչում են նման տեսակետներ, բայց դրանք չեն արտահյտում պետական կարծիքը: Բայց, իհարկե, ես ինքս պրակտիկորեն որոշ վերապահումներով դեմ չեմ:

- Նիկոլ Փաշինյանը վերջերս հայտարարեց, մեջբերում ենք. «Մենք բոլորս ապրում ենք մի վայրում, որի կադաստրի վկայականը չունենք»: Ի՞նչ կասեք այս մասին:

 -Գիտեք, վաղուց ի վեր դադարել եմ մեկնաբանել ՀՀ ներկայիս վարչապետի հայտարարությունները, ոչ թե, որ նրանք այդքան տաղանդաշատ են, որ հնարավոր չէ մեկնաբանել, այլ ուղղակի անիմաստ եմ համարում: Մի բան կարող եմ միայն ասել, որ դրանով նա նոր խոսույթ մտցրեց միջազգային քաղաքագիտության եւ դիվանագիտության պատմության մեջ :Առաջին պետական այրն է պատմության մեջ, որը իր երկրի ինքնիշխանությունը, սուվերենությունը կապում է ինչ-որ մի երկրի թույլտվության հետ:

Ամբողջական զրույցը` դիտեք «Իրավունք TV»-ի եթերում, այցելելով համանուն յութուբյան ալիք: