Փայտով կրակ ենք անում ճաշ պատրաստելու համար, բայց հավատում ենք` լոխ լյավա իննան. Կյանքը շրջափակված Արցախում

Ինչպես 35 տարի առաջ՝ այսօր էլ Արցախը ստիպված է հաղթահարել Ադրբեջանի բռնատիրական ցանկությունները, համամարդկային իրավունքների խախտումներն ու արժեքների ոտնահարումները։ Ադրբեջանի ցեղասպան քաղաքականությունը շարունակվում է, Արցախն ամեն գնով հայաթափելու և էթնիկ զտման մոլուցքն ահագնանում է ամեն օր։ Բայց ինչպես 35 տարի առաջ՝ այսօր էլ Արցախը կանգուն է։ Արցախն այսօր էլ պայքարում է շրջափակման դեմ՝ շրջափակման մեջ։ Արցախցու՝ սեփական հողում ու հայրենիքում ապրելու կամքն անկոտրում է, և ոչ մի սպառնալիք, ոչ մի ուժ  ու ոչ մի սադրանք չի կարող ահաբեկել արցախցուն, այն արցախցուն, ով գիտի խաղաղ կյանքի գինը։ «Արցախցիները շարունակում են հերոսաբար դիմադրել` չնայած սննդամթերքի, դեղորայքի սուր պակասին: Ճիշտ է` շատ դժվարություններ ենք հաղթահարել եւ էլի պատրաստ ենք միայն, թե վերջապես դրական լուծում ստանանք եւ հանգիստ ապրենք»,-«Իրավունքի» հետ զրույցում անդրադառնլով լիակատար շրջափակման պայմաններում ապրելու եւ չկոտրվելու բանաձեւին, ասաց Արցախի Մարտունու շրջանի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցի Հայոց լեզվի եւ գրականության վաստակաշատ մանկավարժ Սիլվա Արզումանյանը, ով, ի դեպ, վերջերս է շրջափակված արցախում երկրորդ անգամ տաըիկ դարձել:

Թե կոնկրետ ի՞նչ կենցաղային խնդիրներ են ստիպված հաղթահարում մեր հայրենակիցները, արցախցի մանկավարժ մանրամասնում է.

-7 ամիս է ինչ Արցախը շրջափակման մեջ է։ Բնականաբար, շատ դժվար է, օր օրի սեղմվում է օղակը, ժողովուրդը անելանելի վիճակում է `չկան առաջին անհրաժեշտության պարագաներ, մանկական, տնտեսական իրեր, բնակչությունը խուճապի մեջ է, բայց որովհետև մենք ապրում ենք մեր տանը` մեր հայրենիքում, պարտավոր ենք այն պաշտպանել, մեր ոգին բարձր է և դիմակայում ենք և հույս ունենք, որ աշխարհը կտեսնի մեր անկոտրում ոգին, մայր Հայաստանը մենակ չի թողնի իր անպաշտպան զավակին, իսկ մե՛նք `արցախցիներս, եղել ենք, կանք ու կլինենք։ Հուսանք, լոխ լյավա իննան։

Բառերով հեշտ է նկարագրել, բայց իրականում ավելի դժվար է, քան պատկերացնում եք։ Այս ժամանակահատվածում չի եղել գազ, պատկերացնո՞ւմ եք, 21֊րդ դարում փայտով կրակ անել և ճաշ պատրաստել, սպասում ենք հոսանքին, (օրվա ընթացքում 6 ժամ չի լինում -), բայց չնայած դժվարություններին, էլի համբերում և ապրում ենք այստեղ, որովհետև սա մեր պապական հողն է, այստեղ են ծնվել ու արարել մեր նախնիները, այստեղ է թափվել նրանց արյունը `այս մի բուռ հողը, որ հայրենիք է կոչվում, պաշտպանելու համար։

Հ.Գ. Ի դեպ, զրույցի ընթացքում հոսանքները անջատվեցին եւ, մեր զրույցն էլ` ինտերնետ անհասանելիության պատճառով` ընդհատվեց: