Նարե Գրիգորյանը՝ ԱՄՆ-ը տեղափոխվելու, ծնողների հիվանդության ու երգարվեստ վերադառնալու մասին

Երգչուհի Նարե Գրիգորյանն այն հայտնիներից է, ովքեր բնակություն են հաստատել ԱՄՆ–ում։ Նարեն Նահանգներում հաստատվել է ընտանիք կազմելուց հետո։ Նրան ճանաչողներն ասում էին, որ, եթե ընտանիքը չլիներ, նա երբեք Հայաստանից չէր մեկնի։ Նարեի հետ հարցազրույցը սկսում եմ արդեն ավանդական դարձած հարցից՝ «հիմնակա՞ն ես մնալու այստեղ»։

- Կցանկանայի հարցին հստակ պատասխանել, բայց իրականում որևէ հստակ պատասխան չունեմ։ Ինքս էլ չգիտեմ՝ ինչու եմ հայտնվել այստեղ, որքան կմնամ։ Ամեն օր Աստծուն աղոթում եմ, որ կրկին հայտնվեմ իմ սիրելի Երևանում։

Իրականում ամուսինս անհետաձգելի գործեր ուներ ԱՄՆ-ում ու չէր կարող ապրել Երևանում։ Նա գնաց Ամերիկա ու մենք մեկ տարի իրարից առանձին ապրեցինք։ Իմ մասին չեմ էլ ուզում խոսել, բայց երեխաս ուղղակի չէր դիմանում հոր կարոտին։ Այն աստիճան էր կարոտել, որ, երբ անծանոթ տղամարդու էր տեսնում, որն ինչ-որ չափով նման էր իր հայրիկին, ասում էր՝ պապա։ Դա ինձ արդեն սարսափեցնում էր ու հենց դա էլ պատճառ դարձավ, որ ինքս իմ դեմ գնալով՝ եկա ԱՄՆ։ Բայց  հույս ունեմ, որ ամեն ինչ ժամանակավոր է։ Տարուց ավելի է անցել, ու այն մարդիկ, ովքեր քիչ թե շատ իմ պես են մտածում, գուցե չհարմարվեն էլ երբեք այստեղի կյանքին։

- Հետևաբար ի՞նչն է ձգում բոլորին, որ ձգտում են գալ ԱՄՆ։

- Ամերիակն ինձ երբեք չի ձգել։ 10 տարի առաջ Երգի պետական թատրոնի հետ համերգներով եկանք այստեղ։ Դե, մեզ համար նորություն էր ամեն ինչ, հետաքրքիր էր, այդքանը․․․ Շրջագայեցինք ու վերադարձանք։ 10 տարի անց  կրկին եկա այստեղ ու հասկացա, որ անժամկետ եմ գալիս․․․ Չսիրեցի այս երկիրը։ Իհարկե, հանգամանքներն էլ դրան նպաստեցին։ Եկած օրվանից ընկա բժիշկների դռները։ Այստեղ շատ տարօրինակ բաներ կարող ես տեսնել։ Օրինակ, եթե ձեռքի կոտրվածք ունես, գնում ես մասնագետի մոտ, քեզ թվում է, թե նայելու են ամբողջ ձեռքդ, բայց ասում են՝ կներեք, մենք միայն մատի մասնագետ ենք․․․ Կամ երեք ամիս պետք է սպասես, մինչև քո հերթը հասնի, թեկուզ ձեռքդ կարող է կոտրված լինի։

https://bravo.am/news/77543