ՔԱ­ՂԱ­ՔԱ­ԿԱՆ ԱՂ­ԲԻ ՏԵՂՆ ԱՂ­ԲԱ­ՄԱՆՆ Է

Ադր­բե­ջա­նի ՊՆ տա­րա­ծած հա­ղոր­դագ­րու­թյունն այն մա­սին, թե իբր ՊԲ ստո­րա­բա­ժա­նում­նե­րը, օ­գոս­տո­սի 28-ին, ժա­մը 23:50-ի սահ­ման­նե­րում կրակ են բա­ցել ԼՂ Մար­տու­նու շրջա­նի օ­կու­պաց­ված տա­րածք­նե­րում տե­ղա­կայ­ված ադր­բե­ջա­նա­կան դիր­քե­րի ուղ­ղու­թյամբ, հեր­թա­կան ա­պա­տե­ղե­կատ­վու­թյունն է,- այս ա­մո­թա­լի հա­ղոր­դագ­րու­թյու­նը տա­րած­վել է Ար­ցա­խի Հան­րա­պե­տու­թյան պաշտ­պա­նու­թյան նա­խա­րա­րու­թյան մա­մու­լի ծա­ռա­յու­թյու­նից:

Ին­չու ենք ա­սում ա­մո­թա­լի` ո­րով­հե­տև, ինչ­պես վկա­յում մեր իսկ փոր­ձը, երբ թշնա­մին հա­յե­րի է ա­ռև­ան­գում, դրա դե­մը հնա­րա­վոր է առ­նել մի­այն ա­սի­մետ­րիկ, ա­վե­լի ծա­վա­լուն ա­ռև­ան­գում­նե­րով: Այդ ժա­մա­նակ կձգվեն նա­և «աշխար­հի հզոր­նե­րը», ում հե­ռա­հար ծրագ­րե­րը կա­րող են հայտն­վել մեծ հար­ցա­կա­նի տակ: Թե չէ դար­ձել ենք ան­տա­նե­լի­ու­թյան աս­տի­ճա­նի հա­մա­կերպ­վող, իսկ հա­մա­կեր­պու­մը, մեծն Փա­րա­ջա­նո­վի խոս­քով, ա­ռա­ջին քայլն է դե­պի ստրկու­թյուն: Իսկ դուք` բո­լոր տե­սա­կի «քայլ ա­նող-մեր­ժող­ներդ», Ար­ցա­խի ճա­կա­տա­գի­րը վճռել եք 2018-ին երբ ինք­նա­մո­ռաց փո­ղոց է­իք փա­կում ու շամ­պայն բա­ցում: Սա­կայն ո­չինչ ա­հույս չէ, զի, ինչ­պես ար­ձա­նագ­րում է ռազ­մա­կան փոր­ձա­գետ Կա­րեն Վրթա­նե­սյա­նը. «Սուն Ցզին «Երկ ռազ­մար­վես­տի մա­սին» լե­գեն­դար աշ­խա­տու­թյու­նում հա­մա­րում է, որ պա­տե­րազմ վա­րե­լու ա­մե­նա­վատ ձև­ը պա­շա­րումն է, ո­րով­հե­տև ա­մե­նա­ծախ­սա­տարն է և նյու­թա­կան, և ժա­մա­նա­կա­յին ա­ռու­մով: Պա­շար­ման ըն­թաց­քում էլ կա­րող է ի­րա­վի­ճակ փոխ­վել, և ա­միս­նե­րի ծախ­սե­րը ջուրն  ընկ­նեն: Նույն պատ­ճա­ռով էլ շտա­պում է Ա­լի­և­ը և շտա­պեց­նում իր խա­մա­ճիկ­ներ Նի­կո­լին ու Ա­րա­յի­կին»: Պա­շար­ման վեր­ջին ա­կորդ­նե­րից է Ակ­նա­յով (Աղդա­մով) «հու­մա­նի­տար բեռ» բե­րե­լու շո­ուն: Ար­ցախ­ցի վեր­լու­ծա­բան Ա­լեն Ղու­լյա­նը պե­ղել է ադր­բե­ջան­ցի ծաղ­րան­կար­չի հնա­րա­միտ ծաղ­րան­կա­րը ադր­բե­ջա­նա­կան ռե­ժի­մի «մար­դա­սի­րա­կան» բեռ­նա­տար­նե­րի մա­սին, ո­րը մա­կագր­ված է. «Ճամ­փա տվե՛ք, հու­մա­նիստ­ներն են գա­լիս»: Այ­սինքն` ար­դեն թշնա­մին է ծաղ­րում այն, ին­չը փոր­ձում են ստվե­րա­յին բա­նակ­ցու­թյուն­նե­րով և խառ­նակ­չու­թյամբ կյան­քի կո­չել Ար­ցա­խում ծվա­րած նի­կո­լա­կան կա­մա­կա­տար­նե­րը:

Կա­պի­տու­լյա­ցի­ան և «խա­ղա­ղու­թյան» կեղծ օ­րա­կար­գը սպա­սար­կող­նե­րը բա­ցար­ձակ աղբ են քա­ղա­քա­կան տե­սա­կե­տից, ո­րի գար­շա­հո­տու­թյու­նից ազ­գո­վի խեղդ­վում ենք: ՀՀԿ ԳՄ ան­դամ Ար­տակ Զա­քա­րյա­նի դի­տարկ­մամբ. «2018թ.-ի Հա­յաս­տա­նի ռազ­մա-քա­ղա­քա­կան, դի­վա­նա­գի­տա­կան հաղ­թող դիր­քե­րը` 2023թ -ին խայ­տա­ռակ պար­տու­թյան հասց­րած դա­վա­ճան­նե­րի ռե­ժիմն այ­լևս ի­րա­վունք չու­նի «բա­նակ­ցե­լու» ա­հա­բե­կիչ Ադր­բե­ջա­նի հետ:

Հա­ջորդ յու­րա­քան­չյուր քայլ` ա­վե­լի վատն է լի­նե­լու:

Հա­ջորդ յու­րա­քան­չյուր ռազ­մա­կան բա­խում` ա­վե­լի կոր­ծա­նա­րար է լի­նե­լու:

Հա­ջորդ յու­րա­քան­չյուր գոր­ծո­ղու­թյուն և մի­ջազ­գա­յին հան­դի­պում` ա­վե­լի ստո­րա­ցու­ցիչ պայ­ման­ներ է ա­ռաջ բե­րե­լու:

Հա­ջորդ յու­րա­քան­չյուր օր` ա­վե­լի է խո­րաց­նե­լու Հա­յաս­տա­նի ռազ­մա-քա­ղա­քա­կան ճգնա­ժամն ու ա­վե­լի է բար­դաց­նե­լու Ար­ցա­խի վի­ճա­կը:

Հա­ջորդ յու­րա­քան­չյուր շա­բաթ` ի­րա­վի­ճա­կը շտկե­լու հա­մար կորց­ված ժա­մա­նակ է:

Հա­ջորդ յու­րա­քան­չյուր ա­միս` Հա­յաս­տա­նի պե­տա­կա­նու­թյան ու հայ ժո­ղովր­դի հայ­րե­նազրկ­ման նոր մար­տահ­րա­վեր է:

Պե­տա­կան շա­հե­րի դեմ գոր­ծած հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի, մի­տում­նա­վոր ան­գոր­ծու­թյան դրսև­որ­ման, թշնա­մա­կան ծրագ­րե­րի սպա­սարկ­ման դա­վա­ճա­նա­կան շղթան պետք է կտրել: Գի­տա­կից հա­սա­րա­կու­թյան վստա­հու­թյունն ամ­բող­ջո­վին կորց­րած նի­կո­լա­կան ռե­ժի­մը` հնա­րա­վո­րինս շուտ պետք է իշ­խա­նազրկ­վի:

Այ­լընտ­րանք ուղ­ղա­կի չկա:

Հի­նա­վուրց ազ­գից մեզ վե­րա­ծում են երգ ու պա­րով մահ­վան գնա­ցող զանգ­վա­ծի»:

Հի­մա յու­րա­քան­չյուր աչ­քի ընկ­նող հան­րա­պե­տա­կա­նի և դաշ­նակ­ցա­կա­նի սոց­ցան­ցա­յին է­ջում կա­րե­լի է գտնել պաս­տառ, ո­րը սեպ­տեմ­բե­րի 2-ին քա­ղա­քա­ցի­նե­րին հրա­վի­րում է Ա­զա­տու­թյան հրա­պա­րակ: Թե ինչ է նա­խա­տես­ված սեպ­տեմ­բե­րին` դեռ չգի­տենք, սա­կայն վա­ղուց ժա­մա­նակն է մեկ­նար­կել աղ­բա­հա­նու­թյու­նը: Նույ­նիսկ ա­հա­գին ու­շա­ցել ենք: Իսկ քա­ղա­քա­կան աղ­բը կրկին գլխա­վոր թի­րախ է հա­մա­րում Ան­կա­խու­թյան հռչա­կա­գի­րը: Տխրահռ­չակ Քո­չա­րյան Ան­դո­նը  մեկ­նա­բա­նել է օ­րերս Ան­կա­խու­թյան հռչա­կագ­րի վե­րա­բե­րյալ Նի­կո­լի տա­րա­ծած «մեկ­նու­թյու­նը». «Եթե կան խնդիր­ներ, ա­վե­լի մեծ ընդգր­կուն խո­սակ­ցու­թյուն պետք է ծա­վալ­վի Հա­յաս­տա­նում, ո­րը կբե­րի հստա­կեց­ման, թե՛ գոր­ծող հռչա­կագ­րի, թե՛ հռչա­կագ­րի այն­պի­սի դրույթ­նե­րի, ո­րը խո­չըն­դոտ­ներ չի թող­նի հե­տա­գա զար­գա­ցում­ներն ա­րագ ի­րա­կա­նու­թյուն դարձ­նե­լու հար­ցում»:

Ակ­նար­կը չա­փա­զանց թա­փան­ցիկ է. ե­թե ա­ռա­ջի­կա­յում Նի­կո­լի տե­րե­րը նրա ա­ռաջ կտրուկ խնդիր դնեն սեղմ ժամ­կետ­նե­րում «քիր­վա­յա­նալ» Թուր­քի­ա­յի հետ, ա­պա Հռչա­կա­գի­րը կա՛մ ոչն­չաց­նե­լու են, կա՛մ այն­պես այ­լա­սե­րեն, որ դրա­նից մի­այն «չ» տա­ռը մնա: Հռչա­կագ­րում տեղ գտած մի շարք դրույթ­ներ նույն Թուր­քի­ա­յում դիտ­վում են որ­պես ի­րենց տա­րած­քի նկատ­մամբ ռև­ան­շիզմ: Հի­մա ԼՏՊ-ից իր «հո­գե­զա­վակ» կա­պի­տու­լյան­տին ժա­ռան­գու­թյուն մնա­ցած Անդ­րա­նիկ Քո­չա­րյա­նը  հայ­տա­րա­րում է, որ երբ հա­սու­նա­նա պա­հը, իսկ ի­րենք ա­նում են ա­մեն ինչ՝ այդ պա­հը հա­սու­նաց­նե­լու հա­մար, ա­պա վե­րա­նայ­ման է են­թարկ­վե­լու նա­և Ան­կա­խու­թյան հռչա­կա­գի­րը՝ թուր­քե­րի քիմ­քին  չդիպ­չե­լու հա­մար: Սույն նի­կո­լահ­պա­տակ կեր­պա­րը բա­ցա­հայ­տում  է Նի­կո­լի` խոր­քում հա­կա­հայ­կա­կան բո­վան­դա­կու­թյան ու­ղեր­ձի ի­մաստն ու հայտ­նում այն մա­սին, որ ի­րենց հա­մար ե­րա­նու­թյու­նը Թուր­քի­ան է, այլ ոչ թե Հա­յաս­տա­նի բնա­կան դաշ­նա­կից­նե­րը. Թուր­քի­ա­յի հետ քիր­վա­յու­թյան հա­մար պատ­րաստ են Հա­յաս­տա­նը հա­յի հայ­րե­նի­քից դարձ­նել Էր­մե­նիս­տա­նի վի­լա­յեթ:

Հի­մա քա­ղա­քա­կան կա­պի­տու­լյան­տա­կան աղ­բա­կույ­տե­րը փոր­ձում են Նի­կո­լին ներ­կա­յաց­նել «հա­րիֆ», ո­րի գրպանն են գցել «նախ­կին­նե­րի» ա­րած­նե­րը: Բայց իշ­խա­նա­փո­խու­թյու­նից հե­տո է պարզ­վե­լու ոչ մի­այն պա­տե­րազ­մի ըն­թաց­քում, այ­լև նա­խա­պա­տե­րազ­մյան ու հետ­պա­տե­րազ­մյան փու­լում հյուս­ված խար­դա­վանք­նե­րի ողջ ծա­վա­լը, դրանց մաս­նակ­ցի­նե­րի ամ­բող­ջա­կան ցանկն ու ա­նուն­նե­րը՝ քա­ղա­քա­կան թա­փոն­նե­րի հա­մար դրա­նից բխող հե­տև­անք­նե­րով: Պետք է լռեց­նենք հայ­կա­կան ինք­նու­թյու­նը դա­վա­ճա­նած­նե­րին, սա Հա­յաս­տա­նի կռիվն է ընդ­դեմ Էր­մե­նիս­տա­նի:

ՀՈՎ­ՀԱՆ­ՆԵՍ ԳԱ­ԼԱ­ՋՅԱՆ