Արցախում «ականները» քիչ-քիչ «պայթում» են

Սա­կայն ներ­կա ի­րա­վի­ճա­կում կա մեկ կա­րե­ւոր հարց եւս. իսկ ին­չո՞ւ Նի­կոլն ու Ա­լե­նը հան­կարծ ո­րո­շե­ցին՝ այս­պես մի­ան­գա­մից եւ բա­ցա­հայ­տո­րեն, չնա­յե­լով հնա­րա­վոր լուրջ ռիս­կե­րին, թշնա­մու­թյան աս­տի­ճան դեմ գնալ Մոսկ­վա­յին (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=264159&l=am): Ա­ռիթ ու­նե­ցել ենք են­թադ­րու­թյուն հայտ­նել, որ սա պետք է կա­պել Ար­ցա­խում այս օ­րե­րին տե­ղի ու­նե­ցող ի­րա­դար­ձու­թյուն­նե­րի հետ:  Բայց մինչ Ար­ցա­խին հաս­նե­լը՝ նախ հարկ է անդ­րա­դառ­նալ ներ­հա­յաս­տա­նյան թե­եւ անն­շան, բայց հե­տաքր­քիր եզ­րա­կա­ցու­թյուն­նե­րի տե­ղիք տվող փաս­տի: Այս­պես, նա­խօ­րե­ին հայտ­նի դար­ձավ, որ Ե­րե­ւա­նի ա­վա­գա­նու ընտ­րու­թյուն­նե­րում «Ապրե­լու եր­կիր» կու­սակ­ցու­թյան կող­մից ա­ռա­ջադր­ված քա­ղա­քա­պե­տի թեկ­նա­ծու Մա­նե Թան­դի­լյանն այ­ցե­լել է Մեծ Բրի­տա­նի­ա­յի դես­պա­նա­տուն եւ հան­դի­պել դես­պա­նի հետ: Ինչ­պես հայտ­նի է, Մա­նեն ու իր թի­մը Ռու­բեն Վար­դա­նյա­նի հո­վա­նա­վո­րյալ-ֆի­նան­սա­վո­րյալն են, եւ հենց այդ հո­վա­նու տակ էլ մտել են ընտ­րար­շավ: Ու այս­տեղ պարզ հարց է ծա­գում. իսկ Վար­դա­նյա­նը չի՞ մտա­ծել այն մա­սին, որ հենց Բրի­տա­նի­ան է կանգ­նած Ար­ցա­խի ներ­կա վի­ճա­կի հիմ­քե­րում: լավ, գոնե տե­ղյա՞կ է, թե իր հո­վա­նա­վո­րյալ քա­ղա­քա­պե­տա­ցուն ինչ գործ ու­նի բրի­տա­նա­կան դես­պա­նի մոտ, երբ այդ այ­ցին զու­գա­հեռ, նո­րից խրոխտ հայ­տա­րա­րու­թյուն­ներ է ա­նում Ար­ցա­խը փրկե­լու մա­սին:

Այս ա­մե­նը, թե­րեւս, խո­սում է այն մա­սին, որ ինչ­քան էլ այն տես­քը կա, որ Ար­ցա­խում ռուս­նե­րի հետ հա­մա­գոր­ծակ­ցե­լու պատ­րաստ ու­ժեր են գա­լիս իշ­խա­նու­թյան, սա­կայն ե­թե ան­գամ դա այդ­պես է, մեկ է, այն­տեղ դեռ կան ա­րեւմ­տյան շատ եւ մի­ան­գա­մայն լուրջ «ական­ներ», ո­րոնք ա­մեն պահ կա­րող են պայ­թել: Բայց ա­մեն դեպ­քում, այս պա­հին ի­րոք կա այն տպա­վո­րու­թյու­նը, որ նախ­նա­կան գնա­հա­տում­նե­րով՝ հա­մե­մա­տա­բար ող­ջա­միտ ու­ժե­րի ներ­կա­յա­ցուց­չի հա­մա­րում ու­նե­ցող Սամ­վել Շահ­րա­մա­նյա­նը կա­րող է ա­ռանց ա­նակն­կալ­նե­րի դառ­նալ Ար­ցա­խի նա­խա­գահ, ո­րը Նի­կո­լի հա­մար լուրջ խնդիր է:

Ա­մեն դեպ­քում, մեր այն են­թադ­րու­թյու­նը, որ ար­ցա­խյան խորհր­դա­րա­նի բա­ցար­ձակ մե­ծա­մաս­նու­թյու­նը՝ 4 խմբակ­ցու­թյուն­ները, կա­րող են ա­ռա­ջին փու­լում ընտր­վե­լու հա­մար պա­հանջ­վող 22 ձայ­նը տալ Շահ­րա­մա­նյա­նի օգ­տին, գո­նե այս պա­հի դրու­թյամբ ի­րա­կա­նա­նում է: Դեռ կան մտա­վա­խու­թյուն­ներ, որ խորհր­դա­րա­նա­կան 5-րդ ու­ժը՝ Սյա­մո­յի թի­մը, կփոր­ձի ինչ-որ ա­նակն­կալ­ներ մա­տու­ցել, սա­կայն նա ո՛չ խորհր­դա­րա­նում բա­վա­րար ձայ­ներ ու­նի եւ ո՛չ էլ հան­րու­թյան մոտ բա­վա­րար վար­կա­նիշ: Ե­թե ինչ-որ բան փոր­ձի, հա­ջո­ղու­թյու­նը քիչ հա­վա­նա­կան է, բայց դա ան­ձամբ նրա հա­մար կա­րող է լուրջ հար­ված դառ­նալ: Կարճ ա­սած, որ այս­տե­ղից էլ հար­վա­ծը քիչ հա­վա­նա­կան է թվում:

Մի­եւ­նույն ժա­մա­նակ, նա­եւ հայտ­նի դար­ձավ, որ ա­ռանց ան­գամ ընտ­րու­թյուն­նե­րին սպա­սե­լու, ար­դեն իսկ լու­ծար­վել են այն ար­հես­տա­կան օ­ղակ­նե­րը, ո­րոնք պաշ­տո­նա­կան Ե­րե­ւա­նը ստեղ­ծել էր Ա­րա­յիկ Հա­րու­թյու­նյա­նի շուրջ: Հիմ­նա­կա­նում ա­րեւմ­տա­մետ­նե­րից, սո­րո­սա­ծին­նե­րից բաղ­կա­ցած այդ օ­ղակ­նե­րի լու­ծա­րու­մը էլ ա­վե­լի է թու­լաց­նում Նի­կո­լի դիր­քերն Ար­ցա­խում՝ նրան զրկե­լով խա­ղի մեջ մնա­լու վեր­ջին լծակ­նե­րից:

Ի­հար­կե, նի­կո­լյան պատ­կե­րա­ցում­ներվ, Ար­ցա­խում տե­ղի ու­նե­ցած այս գոր­ծըն­թա­ցը կազ­մա­կերպ­ված էր ռուս­նե­րի կող­մից, եւ դա պետք է որ այս հա­կա­ռու­սա­կան բուռն հիս­տե­րի­ա­յի հիմ­նա­կան պատ­ճառ­նե­րից մե­կը լի­ներ: Ա­ռա­վել եւս, երբ դրա­նով ոչ մի­այն կորց­նում է Ար­ցա­խում կա­ռա­վար­ման լծակ­նե­րը, այլ նա­եւ նվա­զում է իր հան­դեպ Ա­րեւ­մուտ­քի հե­տաքրք­րու­թյու­նը, ու պետք է հի­մա հա­կա­ռու­սա­կան տո­նայ­նու­թյամբ ա­մեն կերպ ցույց տալ, թե՝ ինձ հան­կարծ հաշ­վից չհա­նեք:

Սա­կայն այս ա­մե­նը նա­եւ այլ ուղ­ղու­թյուն ու­նի: Այս­պես, Ա­լի­ե­ւը փոր­ձեց Ար­ցա­խում ի­րա­վի­ճա­կի նման փո­փո­խու­թյա­նը պա­տաս­խա­նել սահ­ման­նե­րին զենք ու զորք շար­ժե­լով: Նի­կոլն էլ, որ մինչ ե­րեկ հան­գիստ Հա­յաս­տա­նով մեկ ֆռֆռում էր, այդ «պասի» հի­ման վրա ե­րեկ հան­կարծ մտա­ծեց, որ սուր վի­ճակ է, եւ ան­գամ պա­տե­րազմ կա­րող է լի­նել: Ու նո­րից սկսեց ա­ռաջ տա­նել ա­մեն կերպ «խա­ղա­ղու­թյան պայ­մա­նա­գիր» կնքե­լու գա­ղա­փա­րը՝ հիմն­ված 2021թ.-ի դեկ­տեմ­բե­րի 14-ին Բրյու­սե­լում, 2022-ի հոկ­տեմ­բե­րի 6-ին՝ Պրահա­յում եւ 2023-ի մա­յի­սին Բրյու­սե­լում ձեռքբեր­ված պայ­մա­նա­վոր­վա­ծու­թյուն­նե­րին, ինչ­պես նա­եւ նո­յեմ­բե­րի 9-ի ե­ռա­կողմ հայ­տա­րա­րու­թյան վրա: Նման պայ­մա­նա­գիր նա մինչ այս էլ կա­րող էր ստո­րագ­րել: Մի­այն թե թվարկ­ված բո­լոր պայ­մա­նա­վոր­վա­ծու­թյուն­նե­րը մեկ հարց են բաց թող­նում՝ իսկ Ար­ցա՞խը…

Փո­խա­րե­նը, այս օ­րե­րին Ա­լի­եւն ար­տա­քին ու­ժե­րից շա­րու­նա­կում է բա­նակ­ցել մի­այն ռուս­նե­րի հետ (Թուր­քի­ա­յին, ի­հար­կե, չհաշ­ված), եւ այս շփում­նե­րում շա­րու­նա­կում է ա­ռաջ­նա­յին մնալ հենց նո­յեմ­բե­րի 9-ի հայ­տա­րա­րու­թյու­նը՝ Նի­կո­լի կող­մից Ար­ցախն Ադր­բե­ջան ճա­նա­չե­լու ուղ­ղում­նե­րով հան­դերձ: Նա­եւ, որ պետք է գոր­ծար­կել կո­մու­նի­կա­ցի­ա­նե­րը, ինչ­պես նա­խա­տես­ված է ե­ռա­կողմ հայ­տա­րա­րու­թյու­նով: Սրա մա­սի՞ն է խո­սում Նի­կո­լը՝ ռուս­նե­րի հետ կա­տա­ղի կռիվ­նե­րի ա­րան­քում:

Մի խո­սքով, որ ա­ռա­ջի­կա օ­րե­րին հե­տաքր­քիր զար­գա­ցում­ներ են լի­նե­լու, դա կար­ծես հաս­տատ է:

ՔԵ­ՐՈԲ ՍԱՐԳ­ՍՅԱՆ